ازدواج موفق

نویسنده : عباس رحیمی

5.پرهیز از نواختن موسیقی

موسیقی و ترانه و سرودهای مبتذل و احیاناً پخش آن از بلندگو، از دو جهت حرام و نادرست است: یکی به دلیل همسایه آزاری و ناراحت شدن دیگران، اگر چه مزاحمت برای یک نفر باشد، که این زشت ترین گناه است.
دلیل دیگر این است که این گونه موسیقی، لهو و باطل و حرام می باشد و در شأن یک مسلمان نیست. متأسفانه، بعضی گمان می کنند که اگر این گونه مسائل در عروسی نباشد،مجلس عروسی شاد نیست، در صورتی که این گونه شادی ها، خشم و غضب خداوند و اولیای دین را در پی دارد. مگر شادی،منحصر در انجام کار حرام است؟ آیا ائمه(علیه السلام) ما نفرمودند: مؤمن، کسی است که رضای خداوند را بر تمایلات و خواسته های خود مقدم دارد؟ پس آن همه احادیث و روایات در مذمت موسیقی برای چه کسی آورده شده است؟ آیا شیعه نباید به آن پای بند باشد؟! آیا ملائکه خداوند و ارواح پاک امامان(علیه السلام) از چنین مجلس عروسی ای راضی اند؟!
از پیامبر نقل است که فرمود: بیت الغناء لا تومن فیه الفجیعه و لا تجاب فیه الدعوة و لا یدخله الملک؛(246) خانه ای که در آن، موسیقی باشد، از مرگ و مصیبت در امان نیست و در آن خانه دعا مستجاب نمی شود و فرشته داخل آن نمی شود.
ونیز فرمود: الغنا مجلس لا ینظر الله الی اهله؛ در مجلسی که موسیقی باشد، خداوند به اهل آن مجلس نظر رحمت نخواهد کرد.(247)
در حدیثی دیگر فرمود:کسی که موسیقی گوش دهد، روز قیامت کور و کر و لال محشور می شود.
تنها گفته شده است که زنان در حجله عروسی - طوری که احدی که صدای آن را نشنود - می تواند بخوابد.
اکنون شما، دختر و پسر جوان، شما فرزندان اسلام و علی(علیه السلام) چگونه به خود اجازه می دهید در مجلسی که آغاز شما است عملی انجام شود که روح آن بزرگواران از شما افسرده و ناراحت گردد؟!
البته معمولا افرادی فضول و از خود راضی در این گونه مجالس هستند که برای خودشان و خودش رقصی، خود را جلو انداخته، نوار و ضبط می آورند و...؛ولی شما داماد و عروس مسلمان، نباید بگذارید این گونه افراد مجالی برای عرض اندام پیدا کنند. شما که از دلخور شدن یک نفر عادی ناراحت می شوید و سعی می کنید کسی دلخور نشود، چگونه حاضر می شوید علی(علیه السلام) و فرزندان او و مهم تر از همه، خداوند متعال از شما دلخور شوند؟

6.پرهیز از همسایه آزاری

بعضی از افراد که مجلس عقد و عروسی دارند یا بالعکس مجلس عزا دارند، فکر میکنند تمام کوچه و محله باید در مراسم آنان شریک باشند و از خواب و استراحت خود مایه بگذارند و گاهی تا نزدیک سحر مزاحمت و سر و صدای مجلس عروسی، خواب را از چشم همسایگان و بسا بیماران و غصه داران می رباند. آن کارگری که خسته به خانه آمده و در حال استراحت و تجدید قوا برای کار فردا است تا به دنبال لقمه نانی برود، چه گناهی دارد که باید فدای عروسی شما بشود. شما خود را جای او بگذارید، چه خواهید کرد؟ بدیهی است هر کس فقط در خانه خود آزاد است، آن هم در حدی که از دیگران سلب آزادی نکند. بنابراین، سر و صدای بیش از حد و عدم رعایت حقوق و حرمت دیگران و آزار اطرافیان، گناه بزرگی است که بی برکتی و نفرین و ناله را از همان قدم اول، همراه زندگی خواهد کرد.
فاطمه زهرا(علیه السلام) فرمود: الجار ثم الدار؛(248) اول باید حق همسایه رعایت شود، آن گاه اهل خانه.
علی(علیه السلام) فرمود: آن قدر پیامبر سفارش همسایه را می کرد که ما فکر کردیم همسایه هم حق ارث پیدا می کند.(249)
نیز فرمود: کسی که همسایه اش را بیازارد، خداوند بهشت را بر او حرام می کند و جایش جهنم است.
امام صادق(علیه السلام) فرمود: و ان جالسک یهودی فاحسن مجالسته؛(250) اگر یک نفر یهودی هم همسایه و همنشین شما باشد با او خوش رفتاری کنید.
بنابراین، در عروسی مواظب حقوق و حدود و حرمت همسایه باشید و نفرین و ناله آن ها را برای خود نخرید. مواظب باشید حقی از کسی ضایع نشود و روز قبل اجازه بگیرید. حتی اگر خواستید میخی به دیوار بکوبید یا پرچم یا لامپی نصب کنید، از آن ها اجازه بگیرید.

7.پرهیز از خرج های بیهوده

بسیاری از خرج های مراسم عقد و عروسی، حتی مراسم ختم، از روی هوا و هوس و چشم و هم چشمی و رقابت و خودنمایی است و فایده ای جز اسراف و تبذیر و گناه ندارد.
اگر شما، دختر و پسر جوان، به فکر آینده خود هستید و می خواهید زندگی تان با قرض و عقب افتادگی و عقده و کینه همراه نباشد از خرج های بیهوده، اسراف و تزئینات بی فایده پرهیز کنید و خود را اسیر هوا و هوس و ولخرجی ها نکنید. بسیاری از خرج های مجلس عقد و خریدهای تحمیلی، که هر کدام از خانواده ها می خواهند بر دیگری تحمل کنند، غیر ضروری است. خانواده؟ عروس و داماد، مانند دو رقیب در حال جنگ، هر چه می خواهند بر دیگری تحمل می کنند که این کار درستی نیست. فردا که حرارت عقد و عروسی فرو نشست، تمام این اشتباهات، خود را نشان می دهند و کینه ها و بی محبتی ها هم بیشتر می شود. عقب ماندگی آینده نیز نتیجه منفی ولخرجی های امروز است.
امام علی(علیه السلام) می فرمایند: ما عال من اقتصد؛ کسی در خرج زندگی میانه روی کند، فقیر نخواهد شد.(251)
و فرمود: الاسراف یفنی الجزیل؛ اسراف و ولخرجی، ثروت های کلان را نابود می کند.(252)
و نیز فرمود: ان مع الاسراف قلة البکرة؛ اسراف، بی برکتی به همراه دارد.(253)
همچنین فرمود: کسی که به زیاده روی و ولخرجی افتخار می کند، روزی با تنگ دستی و فقر و خواری همدم خواهد شد.