ازدواج موفق

نویسنده : عباس رحیمی

4.آراستگی برای همسر

پیش تر اشاره شد که یکی از وظایف اصلی زن، ارضای غریزه جنسی شوهر است و برای این کار باید هر چه می تواند برای شوهر دلربایی و خودنمایی کند. چنان که در احادیث بدان اشاره شده است؛ آراستن و زینت کردن و عطر زدن و لباس خوب پوشیدن و نظافت، یک وظیفه است. البته، تمام این کارها در خانه و محیط بسته و فقط برای شوهر باید باشد، به طوری که جلوی مردان محرم و حتی فرزندان پسر خود نیز باید احتیاط و حیا را رعایت نماید.
در حدیثی که پیش تر آوردیم، حضرت فرمود: زن باید از بهترین لباسها، بهترین آرایش و بهترین عطر و بوی خوش برای شوهرش استفاده کند.(197)
علی(علیه السلام) فرمود: لتیطیب المراة لزوجها؛(198) زن باید خود را برای شوهر خوشبو و معطر سازد.
رعایت نظافت و تمیزی بدن و خوشبویی دهان نیز اهمیت دارد و رسول خدا(علیه السلام) فرمود: ان الاسلام نظیف فتنظفوا فانه لا یدخل الجنة الا نظیف؛ اسلام، پاکیزه است، پس خود را پاکیزه کنید؛ زیرا فقط پاکیزه گان به بهشت خواهند رفت.(199)
همچنین فرمود: بئس العبید القادورة؛ آدم کثیف، بد آدمی است.(200)
و نیز فرمود: من اخلاق الانبیاء التنظیف؛ پاکیزگی، از اخلاق انبیاست.(201)
امام صادق(علیه السلام) فرمود:یی لا ینبغی للمراة ان تعطل نفسها و لوان تعلق فی عنقها قلادة و لا ینبغی ان تدع یدها من الخطاب و لوان تمسحها مسحا بالحناء و ان کانت مسنة؛ سزاوار نیست که زن، زینت خود را تعطیل و خود را باز نشسته کند، هر چند به آویزان کردن گردنبند به گردن خود باشد و نباید دست خود را از حنا و رنگ خالی کند، هر چند فقط دست خود را به حنا بمالد، گرچه سن او زیاد باشد.(202)
یعنی مسئله آراستن و زینت کردن به سن زن ارتباطی ندارد. زن شوهر دار باید در هر حال خود را زیبا و تا طراوت نگه دارد. البته این نکته کاملا روشن است که آنچه گفته شد، برای شوهر است و در درون خانه، نه در بیرون و برای بیگانه، آرایش برای نامحرم و در بیرون خانه، از گناهان کبیره است.
رسول خدا(علیه السلام) فرمود: ایما امراة تطبیت لغیر زوجها لم تقبل منها صلوة حتی تغسل من طیبها کغسلها من جنابتها؛ هر خانمی برای غیر از شوهر خود، بوی خوش استعمال کند، نمازش قبول نیست تا این که(توبه کند) غسل کند( و بوی خوش را برطرف نماید)؛ مانند غسل جنابت.(203)
رسول خدا(علیه السلام) در حدیثی فرمود: طیب النساء ما ظهر لونه و خفی ریحه و طیب الرجال ما ظهر ریحه و خفی لونه؛ عطری که مردان استفاده می کنند، باید بویش آشکار و رنگش پنهان باشد و عطری که زنان استفاده می کنند،باید بویش پنهان و رنگش آشکار باشد.(204)
به هر حال، استفاده خانم ها از بوی خوش در مجامع عمومی که بویش به مشام مردان نامحرم می رسد، حرام است و اگر با چنین حالتی از خانه بیرون آیند، گناهکار و مورد نفرین خدا می باشند.
پوشیدن لباسی که موجب چشم چرانی و توجه بیگانگان شود، حرام است. آرایش نیز همین حکم را دارد و نباید مردان نامحرم، آرایش زن را ببینند و بلکه در حضور محرمان نیز رعایت حیا بسیار شایسته است.
قرآن کریم زنان را از نشان دادن زینت و آرایش به نامحرمان نهی فرمود: و لا یبدین زینتهن الا لبعولتهن... .؛(205)

5.حفظ احترام شوهر

لازم است یک همسر شایسته، حرمت همسر خود را حفظ کند، آبروی شوهر، آبروی زن است و سرافرازی او سرافرازی زن و فرزندان. زن باید تمام تلاش خود را به کار گیرد تا شوهرش جلوی فرزندان، خویشان و سایرین سرافراز باشد و در تمام مراحل زندگی باید حرمت شوهر را حفظ کند. او را جلو دیگران تضعیف نکند، نقطه ضعف های او را برای دیگران - گرچه به عنوان درد دل - بیان نکند و به عنوان این که او مدیر خانه، شوهر و سرور زندگی است، باید حرمت و شخصیتش جلو همه و به خصوص در حضور فرزندان حفظ شود تا از او حرف شنوی داشته باشند و او بتواند نقش مدیریت خود را به بهترین شکل ایفا کند.
رسول خدا(علیه السلام) فرمود: لو امرت احدا ان یسجد لا حد لامرت المراة ان تسجد لروجها؛ اگر قرار بود به کسی بگویم که برای کسی جز خدا سجده کند، زنان را دستور می دادم که برای خود سجده کنند.(206)
یعنی احترام و اطاعت شوهر، تا این حد لازم و واجب است. در بحث احترام متقابل، توضیحات بیشتری در این باره داده شد.

6.جلب رضایت شوهر

به دست آوردن رضایت و خوشنودی شوهر برای زن، یک تکلیف و افتخار و امتیاز است؛ زیرا رضای خدا و غضب او غضب خدا است.
از رسول خدا(علیه السلام) نقل است: لا تبیت و زوجها علیها ساخط و ان کان ظالما؛ زن نباید بخوابد در حالی که شوهرش از او ناراحت است، مگر رضایت او را جلب کند؛ هر چند مرد مقصر باشد.(207)
نیز فرمود: ایما امراة ماتت و زوجها عنها راض دخلت الجنة؛ هر زنی که بمیرد و شوهرش از او راضی باشد، اهل بهشت است.(208)
امام باقر(علیه السلام) فرمود: لا یشفع للمراة انجح عند ربها من رضی زوجها؛ هیچ شفاعت کننده ای برای زن نزد خداوند، نافذتر از رضایت شوهر نیست.(209)
همچنین فرمود: ویل لامراة زوجها و طوبی لامراة رضی زوجها؛ بدا به حال زنی که شوهرش را عصبانی کند و خوشا به حال زنی که شوهرش از او راضی باشد.(210)
رسول خدا(علیه السلام) فرمود: خیر نساءکم التی ان غضبت او اغضبت قالت لزوجها: یدی فی یدک لا اکتحل عینی بغمض حتی ترضی عنی؛ بهترین زنان شما، آن زنی است که اگر شوهر خشمگین شود، به شوهر بگوید: دستم در دستت، خواب نخواهم رفت تا از من راضی شوی.(211)
بنابراین، خانم خانه نباید بگذارد شوهرش ناراضی و ناراحت شود و اگر هم مسئله ای پیش آمد، لجبازی نکند؛بلکه بدون تکبر و خودخواهی، از شوهر معذرت خواهی کند و رضایت او را جلب کند و دلش را به دست آورد که رضای خداوند متعال در این است. پشت کردن، قهر نمودن،حرف نزدن و به شوهر اخم نمودن، در شأن یک همسر شایسته و با فرهنگ نیست و بدون تردید، برخورد شایسته و مدبرانه زن می تواند زندگی را شیرین و کدورت ها را رفع کند و این کارها، هم به سود فرزندان است و هم به سود زن و شوهر زندگی باید سرشار از طراوت و خوش رفتاری باشد.