ازدواج موفق

نویسنده : عباس رحیمی

2.محبت و عشق متقابل

عشق و محبت به یکدیگر، جزء جدایی ناپذیر زندگی و از شروط اساسی دوام و بقای کانون گرم خانواده است. زن نباید معشوق جزء شوهر و محبوبی جزء او داشته باشد، باید تمام وجودش سرشار از محبت به شوهر باشد و بداند زیر آسمان کبود، مهربان تر از شوهر وجود ندارد و بسیار به او محبت کند که رسول خدا (علیه السلام) فرمود: اگر قرار بود به کسی اجازه دهم که برای کسی جز خدا سجده کند، به زنان می گفتم که بر شوهران خود سجده کنند.(43)
مرد نیز باید به همسر خود عشق بورزد، او را با تمام وجود دوست داشته باشد و به او بگوید که تو را دوست دارم، که این از دلش بیرون نخواهد رفت.(44)
آری، عشق و محبت دو همسر به یکدیگر، واز غیر از همسر چشم بستن و به کسی دیگر توجه نکردن، موجب آسان شدن سختی ها و شیرین شدن تلخی هاست.
رسول خدا (علیه السلام) فرموده است:کلما ازداد العبد ایمانا ازداد حبا للنساء؛(45)
هر چه ایمان مرد بیشتر شود، محبتش به همسرش بیشتر گردد.(46)
همراه با دوستی خدا، دوستی و علاقه به همسر نیز باید افزون گردد و مرد باید برای خدا، همسرش را دوست داشته باشد.
امام باقر (علیه السلام) فرمود:من اتخذ امراة فلیکر مها فانما امرئة احدکم لعبة فمن اتخذها فلا یضیعها؛(47)
هرکس همسری را انتخاب کند، او را احترام نماید؛ زیرا زن شما وسیله دلگرمی شماست. پس، او را ضایع و تباه نسازید.
قرآن در بیان راز و رمز زندگی، از محبت سخن می گوید و می فرماید:وجعل بینکم مودة و رحمة؛(48)
در دلهای محبت و عشق سوزان به یکدیگر قرار داد.
امام صادق (علیه السلام) فرمود:من اخلاق الانبیاء حب النساء؛
یکی از خلق های خوب پیامبران، محبت به همسران بوده است.(49)
و رسول خدا (علیه السلام) فرمود:حب الی من الدنیا النساء و الطیب؛(50)
از دنیا دو چیز مورد توجه من است زنان و بوی خوش. نیز آن حضرت فرموده است: زن در زندگی نیازمند رعایت سه چیز است و از جمله است:اظهار العشق له بالخلابة الحسنه لها فی عینه؛(51)
زن باید به شوهرش اظهار عشق و محبت کند و با شیرین زبانی و عشق بازی و آراستگی خود را در چشم او زیبا و دلربا گرداند. شوهر نیز نیازمند به رعایت سه چیز است و از جمله است: به دست آوردن دل زن و محبت و دلدادگی به او و آن گونه که قلب و جان همسر خود را تسخیر کند و در اختیار محبت خود گیرد.
عشق و محبت را باید به اثبات رسانید، گرچه با لقمه در دهان طرف مقابل گذاشتن باشد.(52)
رسول خدا(علیه السلام) فرمود:ان الرجل لیوجر فی رفع اللقمه الی فی امرئته؛ مرد با گذاشتن لقمه در دهان همسرش مأجور می شود.(53)
و نیز امام صادق (علیه السلام) می فرماید:من حسن بره باهله زاد الله فی عمره؛(54)
نیکی به خانواده، مایه طول عمر است. و نیز می فرمایید:ما من امراة تسقی زوجها شربة من ماءالاکان خیرا لها من عبادة سنة؛(55)
هر زنی که آبی به شوهر بنوشاند، برای او، ثوابش از عبادت یک سال بهتر است.
رسول خدا (علیه السلام) می فرماید:اذا سقی الرجل امرئته اجر؛چون مرد آب به همسر خود دهد، مأجور می شود.(56) ونیز فرمود:جلوس المرء عند عیاله احب الی الله من اعتکاف فی مسجدی هذا؛(57)
اگر شوهر نزد عیال خود بنشیند (و با او گرم بگیرد)ثوابش بیشتر از اعتکاف در این مسجد من است.
از احادیث استفاده می شود که زندگی زناشویی باید از عشق و محبت سرشار باشد و زن و شوهر،دو یار، دو غمخوار و دو دوست باشند. منازعه، مجادله، مشاجره، بگو مگو و.... خواست شیطان است. محبت و عشق و دوستی دستور خداست و این دوستی را باید به شکل ممکن هم بروز دهند و از هر نوع عشوه گری و عشق بازی نسبت نسبت به یکدیگر نبایند دریغ کنند. بر زبان آوردن جمله های عاشقانه، مانند: دوستت دارم، فدایت شوم،می میرم برات، یک موی تو را به دیگران نمی دهم و... در استحکام اساس خانواده سودمند است. چنان که باید از هرگونه رفتار یا گفتار ناراحت کننده که عامل سردی زندگی است خودداری شود.

3.اعتماد و خوش بینی

سومین اصلی که به عنوان زیربنای یک زندگی سالم و ازدواج موفق باید به آن توجه شود خوش بینی زن و شوهر به یکدیگر و اعتماد متقابل و پرهیز از هرگونه شک، تردید، دودلی و بدبینی نسبت به همدیگر است. نباید هر کاری از همسر سرزد، آن را حمل بر نیت بد و غرض و مرض کرد. اگر شوهر کمی دیر به منزل بیاید، یا با آن کسی سخن بگوید و یا زن به جایی برود و با کسی سخن بگوید و مانند آن، نباید به همدیگر شک نمایند و طرف مقابل را مؤاخذه کنند که کجا بودی؟ کجا رفتی؟ کی بود که با تو حرف می زد؟ این چیست؟ از کجا آوردی؟ و...
شک و سوءظن به یکدیگرت بنای زندگی را متلاشی می سازد و از بهشت خانواده یک جهنم سوزان به وجود می آورد. پس نباید کاری کرد که اعتماد از دست برود، اشتباه را دوستانه تذکر داد و نصیحت کرد.
قرآن با صراحت در سوره حجرات از سوءظن و تجسس نهی نموده و فرموده است:یا ایها الذین امنوا اجتنبوا من الظن ان بعض الظن اثم و لا تجسسوا....؛(58)
ای مؤمنین از بسیاری از گمان ها (که پایه اساسی ندارد)پرهیز کنید که بعضی از آن گمان گناه است و نیز در کارهای همدیگر تجسس و جاسوسی نکنید.... .
در احادیث بسیاری سوءظن مذمت شده؛ چنانچه علی (علیه السلام) فرمود:لا ایمان مع سوءظن؛(59)
بدبینی با ایمان جمع نمی شود. ونیز فرمود: بد گمان مباش که بد بینی، عبادت را فاسد و باطل می کند. و همچنین فرمود: شخص بد گمان، بی گناهان را خائن می داند.
و رسول خدا (علیه السلام) فرمود:ایاکم و الظن فان الظن اکذب الحدیث؛(60)
از بدگمانی دوری کنید؛ زیرا بد بینی؛ بدترین دروغ است. و فرمود:المریب ابدا علیل آدم شکاک، همیشه بیمار است.(61)
و علی (علیه السلام) فرمود: کاری که از دیگری سر می زند، آنرا بر خوبی حمل کن و هرگز سخن برادرت را بر غرض بد حمل نکن. مادامی که می شود، برای آن محملی پیدا کن و برای کارهای ناروایی که از برادرت سر می زند، عذری بجوی،
نیز فرمود:حسن الظن یخفف الهم و ینجی من تقلد الاثم؛(62)
خوش بینی، غصه ها را سبک می کند و انسان را از ارتکاب گناه باز می دارد.
و رسول خدا(علیه السلام) فرمود:حسن الظن راحة القلب و سلامة الدین؛(63) حسن ظن، راحتی دل و سلامتی دین است. به خصوص، مرد نباید بی جهت به همسر خود بدین بوده، غیرت نابجا نشان دهد؛ چنانکه علی (علیه السلام) فرمود:ایاک و الغایر فی غیر موضع الغیرة. مبادا بی مورد غیرت نشان دهی، که در آن صورت خوبان را به بدی می کشانی.(64)
نیز فرمود: بی مورد همسر خود را سرزنش نکن، که گناهشان بزرگ و فسادش افزون شود.
رسول اکرم (علیه السلام) فرمود:من قذف امرئته بالزنا خرج من حسناته کما تخرج الحیة من جلدها و کتب له بکل شعرة علی بدنه الف خطیئة؛(65)
هرکس همسر خود را به کار نامشروع متهم کند، کارهای خوب او می ریزد، همان گونه که مار پوست می اندازد و به شمار هر مویی که بر بدن دارد هزار گناه بر او نوشته می شود.
بنابراین ضروری است که زن و شوهر اعتماد و خوش بینی را نسبت به یکدیگر حفظ کنند و هرگز در پی وسوسه شیاطین نرود و ذهن خود را از هر آلودگی نسبت به یکدیگر پاک سازد. در این میان، خناسان وسوسه گر و سخن چینان فتنه گر برای ایجاد تفرقه نقش رسایی دارند. زن و شوهر باید مراقب افراد فتنه جو باشند؛ هر حرفی را نپذیرند و به سخن این و آن توجه نکنند، زیرا آتش بیاران موکد صفا و صمیمیت یک خانواده نتواند دید و ممکن است درصد تخریب آن برآیند و با آتش حسادت، خود را از این رو مراقب و هشیاری ضرورت زندگی است و زندگی دیگران را آتش زنند.

4.گوشی نبودن

زن و شوهر باید به بزرگترها به خصوص به پدر و مادر خود و پدر و مادر همسر خود احترام بگذارد، حرمت آنان را پاس بدارند و پندهای دلسوزانه و خردمندانه آنان را گوش کنند.
بسیارند پدر و مادران با تجربه ای که کوله باری از آموخته ها به همراه دارند و می خواهند آن تجربه ها را به فرزند دلبند خود منتقل نمایند و دلسوزانه آنان را پند دهند و دستشان را بگیرند و در فراز و نشیب زندگی زندگی برای آنان مشاوری امین باشند و در همان حال یافت می شوند پدر و مادرانی که دوستانی نادانند، و دوستان نادان به قصد سود، زیان می رسانند.
گاهی فضول باشی ها، از در و همسایه گرفته تا فامیل های دور و نزدیک که به گمان خود می خواهند به دختر یا پسرشان درس بدهد، ولی صد افسوس که همانا با دلسوزیهای ناشیانه و جاهلانه چه آشیانه هایی را که بر هم نمی زنند و چه فتنه هایی که بر پا نمی کنند و چه فرزندنی را که آواره نمی کند؟
وظیفه زن و شوهر چیست؟ خیلی ساده است. اگر دختر و پسر جوان کمی عاقل و فهمیده باشند، می توانند به راحتی پندهای سازنده را از دلسوزی های جاهلانه و احمقانه تشخیص دهند.
در همان حال که باید با تمام وجود به نصایح سازنده و خردمندانه خردمندان و اهل تجربه و دلسوخته گوش دهند و به آن عمل نمایند، باید از نصایح جاهلانه خانواده - چه والدین و چه فضول باشی - دوری کنند.
نه زن و نه شوهر نباید گوشی باشند و هر چه دیگران در ذهن و فکر و گوش آن ها می خوانند برگزیند و ترتیب اثر دهند. بلکه باید با عقل خود بسنجد و تشخیص هند که آیا که شنیده اند به خیر آنهاست یا به زیان.
به هر حال، بین سخن خیر خواهان عاقل و دلسوزان جاهل، که می خواهند بی جا در زندگی افراد دخالت کنند، فرق بگذارند و اجازه دخالت بی مورد به چنین کسانی ندهند.باید باکمال احترام از کنار سخنان شنیده بگذرد و با شنیدن سخن مغرضان و حسودان و جاهلان، به همسر خود بدبین نشود؛ زیرا شیطان سربازان خود را از آدمیان انتخاب می کند.
برخی آدمیان بسا از روی حسادت و غرض و دشمنی در لباس دوست در آیند تا زندگی را از هم متلاشی سازند. پس موفقیت یک ازدواج در گرو توجه به نصایح دلسوزانه و خردمندانه و دوری از دخالت نابجای دیگران است.