ازدواج موفق

نویسنده : عباس رحیمی

فصل دوم: وظایف زن و شوهر در برابر یکدیگر

از جمله مسائلی که در ازدواج موفق نقش اساسی دارد بدون آن زندگی پا نمی گیرد، رعایت اصول و آدابی است که هر یک از دو طرف موظف به رعایت آنها می باشند و اگر آن اصول علمی شود، زندگی همواره شیرین و با دوام و همراه با کامیابی و موفقیت خواهد بود.
آن اصول عبارت اند از:

1-احترام متقابل

هر انسانی برای خود ارزش و ارجمی قائل است و دوست دارد که دیگران قد او را بشناسند، و به او احترام گزارند.
اسلام احترام به شخصیت انسان را لازم شمرده و اهانت، تحقیر و تمسخر دیگران را سخت نکوهش نموده و دستور داده است که انسان ها حرمت یکدیگر را حفظ کنند، به یکدیگر احترام نهند و از هر گونه عملی که موجب هتک حرمت و کدورت و تحقیر دیگران می شود، پرهیز نمایند.
زن و شهر، دو عضو جامعه هستند که علاوه بر روابط انسانی میان آنان، رابطه خاص زناشویی نیز میانشان برقرار است و بیشتر از دیگران به هم نزدیکند. از این رو، برای تداوم این رابطه استحکام بیان باید تلاش کنند؛ مرزها را حفظ کنند و حدود را رعایت نمایند و کمال احترام را برای یکدیگر قائل شوند. آنان باید همدیگر را درست و سنگین صدا کنند، از زحمات یکدیگر تشکر کنند و از هرگونه عمل تحقیرآمیز و اهانت چه با زبان و چه با اشاره و چه با حرکات دیگر پرهیز نمایید. به یکدیگر دشنام ندهند، ناسزا نگویند، سخن نیش دار به زبان نیاورد و خلاصه به تمام معنی، به یکدیگر ارج بنهد، بلکه به بستگان یکدیگر نیز احترام گزارند.
اگر مردی به فامیل و خویشان زن خود مانند پدر، مادر، دایی، خاله و... اهانت کند، بد بگوید، عیوب آنان را به رخ زن بکشد، آیا می تواند انتظار داشته باشد که زن او، نامهربان نشود و احیانا در مقام تلافی و مقابله برنیاید؟!
رسول اکرم (علیه السلام) فرموده است:من استخف باهله خسر طیب عیشخ؛
هر که خانواده اش را تحقیر کند زندگیش تلخ شود.
همچنین اگر زنی به خانواده شوهر نامهربانی کند، حساسیت نشان دهد، شوهر را از مادر و خانواده اش جدا کند و از رفت و آمد آنها جلوگیری کند و یا از کمک شوهر به خانواده اش نگران و ناراحت شود، آیا می تواند انتظار داشته باشد که شوهر نامهربان و بد اخلاق نشود و آیا با این وضع می توان به گرمی به گرمی و صمیمیت زندگی امیدوار بود؟!
بنابراین، حفظ شخصیت زن و شوهر و احترام متقابل به خصوص در مقابل دیگران و نیز در حضور کودکان، یک اصل ضروری برای تداوم زندگی است.

2.محبت و عشق متقابل

عشق و محبت به یکدیگر، جزء جدایی ناپذیر زندگی و از شروط اساسی دوام و بقای کانون گرم خانواده است. زن نباید معشوق جزء شوهر و محبوبی جزء او داشته باشد، باید تمام وجودش سرشار از محبت به شوهر باشد و بداند زیر آسمان کبود، مهربان تر از شوهر وجود ندارد و بسیار به او محبت کند که رسول خدا (علیه السلام) فرمود: اگر قرار بود به کسی اجازه دهم که برای کسی جز خدا سجده کند، به زنان می گفتم که بر شوهران خود سجده کنند.(43)
مرد نیز باید به همسر خود عشق بورزد، او را با تمام وجود دوست داشته باشد و به او بگوید که تو را دوست دارم، که این از دلش بیرون نخواهد رفت.(44)
آری، عشق و محبت دو همسر به یکدیگر، واز غیر از همسر چشم بستن و به کسی دیگر توجه نکردن، موجب آسان شدن سختی ها و شیرین شدن تلخی هاست.
رسول خدا (علیه السلام) فرموده است:کلما ازداد العبد ایمانا ازداد حبا للنساء؛(45)
هر چه ایمان مرد بیشتر شود، محبتش به همسرش بیشتر گردد.(46)
همراه با دوستی خدا، دوستی و علاقه به همسر نیز باید افزون گردد و مرد باید برای خدا، همسرش را دوست داشته باشد.
امام باقر (علیه السلام) فرمود:من اتخذ امراة فلیکر مها فانما امرئة احدکم لعبة فمن اتخذها فلا یضیعها؛(47)
هرکس همسری را انتخاب کند، او را احترام نماید؛ زیرا زن شما وسیله دلگرمی شماست. پس، او را ضایع و تباه نسازید.
قرآن در بیان راز و رمز زندگی، از محبت سخن می گوید و می فرماید:وجعل بینکم مودة و رحمة؛(48)
در دلهای محبت و عشق سوزان به یکدیگر قرار داد.
امام صادق (علیه السلام) فرمود:من اخلاق الانبیاء حب النساء؛
یکی از خلق های خوب پیامبران، محبت به همسران بوده است.(49)
و رسول خدا (علیه السلام) فرمود:حب الی من الدنیا النساء و الطیب؛(50)
از دنیا دو چیز مورد توجه من است زنان و بوی خوش. نیز آن حضرت فرموده است: زن در زندگی نیازمند رعایت سه چیز است و از جمله است:اظهار العشق له بالخلابة الحسنه لها فی عینه؛(51)
زن باید به شوهرش اظهار عشق و محبت کند و با شیرین زبانی و عشق بازی و آراستگی خود را در چشم او زیبا و دلربا گرداند. شوهر نیز نیازمند به رعایت سه چیز است و از جمله است: به دست آوردن دل زن و محبت و دلدادگی به او و آن گونه که قلب و جان همسر خود را تسخیر کند و در اختیار محبت خود گیرد.
عشق و محبت را باید به اثبات رسانید، گرچه با لقمه در دهان طرف مقابل گذاشتن باشد.(52)
رسول خدا(علیه السلام) فرمود:ان الرجل لیوجر فی رفع اللقمه الی فی امرئته؛ مرد با گذاشتن لقمه در دهان همسرش مأجور می شود.(53)
و نیز امام صادق (علیه السلام) می فرماید:من حسن بره باهله زاد الله فی عمره؛(54)
نیکی به خانواده، مایه طول عمر است. و نیز می فرمایید:ما من امراة تسقی زوجها شربة من ماءالاکان خیرا لها من عبادة سنة؛(55)
هر زنی که آبی به شوهر بنوشاند، برای او، ثوابش از عبادت یک سال بهتر است.
رسول خدا (علیه السلام) می فرماید:اذا سقی الرجل امرئته اجر؛چون مرد آب به همسر خود دهد، مأجور می شود.(56) ونیز فرمود:جلوس المرء عند عیاله احب الی الله من اعتکاف فی مسجدی هذا؛(57)
اگر شوهر نزد عیال خود بنشیند (و با او گرم بگیرد)ثوابش بیشتر از اعتکاف در این مسجد من است.
از احادیث استفاده می شود که زندگی زناشویی باید از عشق و محبت سرشار باشد و زن و شوهر،دو یار، دو غمخوار و دو دوست باشند. منازعه، مجادله، مشاجره، بگو مگو و.... خواست شیطان است. محبت و عشق و دوستی دستور خداست و این دوستی را باید به شکل ممکن هم بروز دهند و از هر نوع عشوه گری و عشق بازی نسبت نسبت به یکدیگر نبایند دریغ کنند. بر زبان آوردن جمله های عاشقانه، مانند: دوستت دارم، فدایت شوم،می میرم برات، یک موی تو را به دیگران نمی دهم و... در استحکام اساس خانواده سودمند است. چنان که باید از هرگونه رفتار یا گفتار ناراحت کننده که عامل سردی زندگی است خودداری شود.