فهرست کتاب


راه سبز (احکام ویژه دختران دوره دبیرستان)

ستاد اقامه نماز

قضا و کفاره

بعضی مواقع انسان باید روزه ای را که نگرفته است قضا کند و کفاره نیز بپردازد:
1. با توجه و آگاهی، روزه نگرفته است.
2. اوایل بلوغ احتمال می داده که بالغ نشده است ولی در تحقیق سهل انگاری کرده است و روزه هم نگرفته است.
3. شب ماه مبارک رمضان جنب بوده و می دانسته که اگر بخوابد تا صبح بیدار نمی شود تا قبل از اذان، غسل کند و خوابیده و بیدار نشده است.
4. با توجه و آگاهی روزه خود را باطل کرده است.
برای انجام کفاره می توان یکی از این دو راه را انتخاب کرد:
1. دو ماه روزه گرفت به گونه ای که سی یک روز آن پی در پی باشد.
2. شصت فقیر را سیر کند و یا به هر کدام از آنها 750 گندم یا برنج. مانند آن داد.
البته کسی که هیچ یک از این دو برایش مقدور نیست هر اندازه که می تواند باید به فقیر طعام بدهد. و اگر اصلا نمی تواند باید استغفار کند.(141)

قضا و اطعام

در برخی از موارد باید علاوه بر قضای روزه در برابر هر روز 750 گرم طعام به فقیر بدهد مانند:
1. در ماه مبارک رمضان به خاطر عذر مثلا مسافرت یا بیماری روزه نگرفته است و پس از ماه مبارک رمضان با آنکه عذرش برطرف شده است عمدا تا ماه رمضان سال آینده قضای روزه هایی را که خورده نمی گیرد.
2. زنی که زائیدن او نزدیک است و روزه برای حملش ضرر دارد و نمی تواند روزه بگیرد.
3. زنی که زائیدن او نزدیک است و روزه برای خودش ضرر دارد و نمی تواند روزه بگیرد (در این صورت قضای روزه بر او واجب است ولی اطعام به فقیر بنابر احتیاط واجب است)
4. زنی که بچه شیر می دهد ولی شیر او کم است و روزه برای بچه ای که شیر می دهد ضرر دارد.
5. زنی که بچه شیر می دهد و شیر او کم است و روزه برای خودش ضرر دارد (در این صورت قضای روزه واجب است ولی اطعام به فقیر بنابر احتیاط واجب است.)(142)

اطعام

اسلام، دینی با گذشت و آسان گیر است و تمامی دستورات و فرامین آن با فطرت انسان ها هماهنگ است.
از این رو کسانی که توان روزه گرفتن ندارند از انجام این فریضه واجب، معاف دانسته که عبارتند از:
1. سالخوردگان و پیران
سالخوردگان دو گروه هستند:
1. سالخوردگانی که اصلا توان روزه گرفتن را ندارند.
2. سالخوردگانی که روزه گرفتن برای آنها مشقت و سختی دارد.
هر دو گروه در صورتی که پس از ماه مبارک نیز نتوانند روزه بگیرند، از روزه گرفتن معاف هستند البته گروه دوم باید در برابر هر روز 750 گرم طعام به فقیر بدهند.(143)
2. بیماران
بیمارانی که روزه گرفتن برای آنان ضرر دارد اگر بیماری آنان تا ماه مبارک سال آینده طول بکشد، قضای روزه هایی را که نگرفته اند بر آنان واجب نیست ولی در برابر هر روز 750 گرم طعام به فقیر بدهند.(144)
3. بیماران مبتلا به تشنگی
بیمارانی که اگر روزه بگیرند زیاد تشنه می شوند اینها دو گروه هستند:
1. بیمارانی که اصلا توان حمل تشنگی را ندارند.
2. بیمارانی که تحمل تشنگی برای آنان مشقت و سختی فراوان دارد.
هر دو گروه در صورتی پس از ماه مبارک نیز نتوانند روزه بگیرند از روزه گرفتن معاف هستند، ولی بنابر احتیاط واجب در حال روزه نباید بیشتر از مقداری که ناچار هستند آب بنوشند.
البته گروه دوم باید در برابر هر روز 750 گرم طعام به فقیر بدهند.(145)