فهرست کتاب


راه سبز (احکام ویژه دختران دوره دبیرستان)

ستاد اقامه نماز

آشنای با زبان احکام

هر علم و فنی زبان مخصوص به خود را دارد. زبان شعر و هنر با زبان روان شناسی فرق دارد، زبان زیست شناسی با زبان تاریخ متفاوت است .
احکام نیز زبان مخصوص به خود را داراست. رساله را برداریم به واژه هایی بر می خوریم که معانی آنها را نمی دانیم. اکنون با چند واژه آشنا می شویم .

1. فتوا (یا بیان حکم توسط مجتهد)

حکم مساله ذکر شده است مثلا گفته شده است: واجب است، حرام است، جایز است، واژه های زیر نیز به معنای فتو است:
اظهر این است - اقرب این است - اقوی این است - بعید نیست.
این واژه ها به معنای فتواست یعنی باید براساس آن عمل شود.

2. احتیاط واجب

حکم مساله ذکر نشده فقط گفته است (احتیاط بر این است که) و یا گفته است (احتیاط واجب این است که) مقلد موظف است یکی از دو کار را انجام دهد:
الف: بر اساس همین احتیاط عمل کند.
اگر مجتهد دیگری که از نظر علمی نسبت به هم سطح ایشان یا ایشان پایین تر و از دیگران بالاتر است در این مساله فتوا داده است، به فتوای او عمل کند.
مثال: اگر از روی معصیت یا به واسطه عذری نماز مغرب یا عشا را تا نصف شب نخواند، بنابراین احتیاط واجب، باید تا قبل از اذان صبح، بدون اینکه نیت اداء یا قضا کند نماز را به جای آورد.(16)