غربت در کوچه بنی هاشم

نویسنده : مهدی مهدوی

شهید کوچک

پرستوئی که ندید آشیانه محسن بود - کبوتری که ندید آب و دانه محسن بود
یگانه طائر پر بسته ای که بر جنت - پرید و ساخت در آن باغ، محسن بود
اگر شمیم بهشت است از گل طاها - به شاخه گل طاها جوانه محسن بود
حریم عشق چو در آتش ستم افتاد - شهید عشق در آن آستانه محسن بود
کسی که زودتر از مادرش به سوی بهشت - حضور ختم رسل شد روانه محسن بود
شهید کوچک زهرا که قتلگاهش شد - میانه در دیوار خانه محسن بود
به روی تخته در ثبت، غصه های علی - ز خون بی گنه نازدانه محسن بود
ز خاندان علی کشته گشت یک سوم - که نسل کوثر و در یگانه محسن بود
بخوان چکامه سماوی ز غربت محسن - بگو که بر گل زخمش جوانه محسن بود
(ابوالفضل سماوی)

محسنیه

محسنیه آمد و دل در غم حیدر شکست - حرمت پغمبر و آئین پیغمبر شکست
محسنیه در بلا هنگامه برپا می شود - مهبط وحی الهی بالگد وا می شود
محسنیه برگ ریز یاسهای نیلی است - صحبت از انسیه حورا و ضرب سیلی است
محسنیه بستن دست علی دست خداست - محسنیه خود سر آغاز کتاب کربلاست
محسنیه صحبت از مسمار آتش دیده است - خون زخم سینه است و پهلوئی رنجیده است
محسنیه آمد و دل غرق آذر می شود - غنچه ای در پشت در نشکفته پرپر می شود
محسنیه آمد از غم سینه ام دار العزاست - ای خدا از که پرسم تربت محسن کجاست
(علیرضا شریف کاشانی)

آرزوی مرگ(1)

به اشک از محسن خود یاد می کرد - به جان می آمد و فریاد می کرد
از آن دامان زهرا پرستاره است - که چشم او به سوی گاهواره است
چون آن گل یاد از آن گلبرگ می کرد - دما دم آرزوی مرگ می کرد
علی می کرد شرم از روی زهرا - ز روی و پهلو و بازوی زهرا
ز دشمن بسکه زهرا تنگدل بود - به جای دشمنش، مولا خجل بود!
(محمد علی مجاهدی)