فهرست کتاب


آداب معاشرت با مردم در سیره و سخن پیشوایان ترجمه کتاب العشرة وسایل الشیعه

شیخ حر عاملی ترجمه:محمد علی مقدس

باب نود و هفتم: استحباب نوشتن انشاء الله در جاهای مناسب نامه

1. عن مرازم بن حکیم قال: أمر أبو عبدالله (علیه السلام) بکتاب فی حاجة، فکتب ثم عرض علیه و لم یکن فیه استثناء، فقال: کیف رجوتم أن یتم هذا و لیس فیه استثناء انظروا کل موضع لا یکون فیه استثناء فاستثنوا فیه.
مرازم بن حکیم گوید: امام صادق (علیه السلام) دستور دادند درباره موضوعی نامه بنویسند، وقتی نامه نوشته شد و خدمت او دادند، دیدند انشاء الله در آن نیست، فرمودند: چگونه امید دارید این نامه به نتیجه برسد در حالیکه انشاء الله (اگر خدا بخواهد) در آن نیست، بنگرید در تمام جاهائی که لازم است این جمله را بنویسند.
مؤلف: در این زمینه روایاتی در باب ایمان و غیره خواهد آمد.

باب نود و هشتم: استحباب ریختن خاک روی نامه (قبل از خشک شدن)

1. عن أبی الحسن الرضا (علیه السلام) أنه کان یترب الکتاب و قال: لا بأس به.
از امام رضا (علیه السلام) نقل شده است که آن حضرت روی نوشته خاک می ریختند و فرمودند: اشکالی ندارد.(12)
2. و عنه، عن أبیه، عن ابن أبی عمیر، عن علی بن عطیة أنه رأی کتبا لأبی الحسن (علیه السلام) متربة.
علی بن عطیه نامه هایی از امام رضا (علیه السلام) دید که بر آن خاک پاشیده بودند.
3. عن الرضا (علیه السلام) قال: کان أبو الحسن یترب الکتاب.
احمد بن محمد بن ابی نصر نقل کرده که: حضرت ابوالحسن بر نامه خاک می ریختند.
4. عن النبی (صلی الله علیه و آله و سلم) قال باکروا بالحوائج فانها میسرة، و أتربوا الکتاب فانه أنجح للحاجة، و اطلبوا الخیر عند حسان الوجوه.
امام رضا از پدرانش علیهم السلام از پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) نقل کرده که فرمود: صبح زود دنبال کارهای خود بروید که راحت تر انجام یم شود، و روی نامه خاک بریزید که برای رفع نیاز مناسب تر است، و خیر و نیکی را نزد زیبا رویان بخواهید.

باب نود و نهم: چگونگی محو کاغذی که بر آن آیات قرآن یا نام خداست

1. عن أبی الحسن الأول (علیه السلام) قال: سألته عن القراطیس تجمع هل تحرق بالنار و فیها شی ء من ذکر الله؟ قال: لا، تغسل بالماء أولا قبل.
عبدالملک بن عتبه گوید: از امام کاظم (علیه السلام) درباره کاغذهایی که جمع می شود پرسیدم که اگر نام و یاد خدا در آن باشد آیا می توان آنها را سوزاند؟ فرمود: نه، با آب شسته شود قبل از آنکه سوزانده شود.
2. عن عبدالله بن سنان قال: سمعت أبا عبدالله (علیه السلام) یقول: لا تحرقوا القراطیس، ولکن امحوها و خرقوها.
عبدالله بن سنان گوید: از امام صادق (علیه السلام) شنیدم که می فرمود: کاغذها را نسوزانید، بلکه آنها را محو کرده و پاره کنید.
3. سئل أبو عبدالله (علیه السلام) عن الاسم من أسماء الله یمحوه الرجل بالتفل؟ قال: امحوا بأطهر ما تجدون.
از امام صادق (علیه السلام) پرسیدند که نامهای خدا را انسان می تواند به وسیله آب دهان محو کند؟ فرمود: با پاکترین چیزی که می یابید آنها را محو کنید.
4. عن أبی الحسن موسی (علیه السلام) فی الظهور التی فیها ذکر الله عزوجل، قال: اغسلها.
از امام موسی کاظم (علیه السلام) درباره کاغذ باطله هایی که نام خداوند عزوجل در آنها هست سوال کردند، فرمود: آنها را بشوئید.
5. عن أبی عبدالله (علیه السلام) قال قال رسول الله صلی الله علیه وآله: امحوا کحتاب الله و ذکره بأطهر ما تجدون و نهی أن یحرق کتاب الله، و نهی أن یمحی بالاقدام. (بالاقلام)
امام صادق (علیه السلام) از رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) نقل کرده که فرمود: کتاب خدا و نام او را به پاکترین چیزی که می یابید پاک کنید، و از سوزاندن کتاب خدا، و محو کردن آن بوسیله پا (قلم) نهی فرمود.
6. قال: نهی رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) أن یمحی شی ء من کتاب الله بالبزاق أو یکتب به.
امام صادق از پدرانش علیهم السلام در حدیث مناهی از رسول خدا روایت کرده اند که آن حضرت از محو کردن چیزی از کتاب خدا یا نوشتن آن بوسیله آب دهان نهی فرمودند.
7. عن الحسن بن علی الوشاء قال: سألنی العباس بن جعفر بن الأشعث أن أسأل الرضا (علیه السلام) أن یحرق کتبه اذا قرأها مخافة أن تقع فی یده غیره، قال الوشاء: فابتدأنی (علیه السلام) بکتاب من قبل أن أسأله أن یحرق کتبه، و قال: أعلم صاحبک أنی اذا قرأت کتبه أحرقتها.
حسن بن علی وشاء گفت: عباس بن جعفر بن اشعث از من درخواست کرد که از امام رضا (علیه السلام) بپرسم: آیا اجازه می دهند نامه های ایشان را پس از خواندن بسوزاند؟ چون می ترسد در دست دیگران (دشمنان) بیفتد، وشاء می گوید: قبل از آنکه این سوال را از حضرتش بکنم نامه ای برایم فرستادند که نوشته بودند: به رفیقت بگو: من وقتی نامه های تو را می خوانم آنها را می سوزانم.
مؤلف: این روایت حمل می شود بر جواز این کار، یا به مورد ضرورت، یا در مورد نامه هایی است که قرآن و نام خدا در آنها نیست.
8. عن علی بن جعفر، عن أخیه (علیه السلام) قال: سألته عن القرطاس تکون فیه الکتابد أ یصلح احراقه بالنار؟ فقال: ان تخوفت فیه شیئا فأحرقه فلا بأس.
علی بن جعفر از برادرش امام کاظم (علیه السلام) پرسید راجع به کاغذی که نوشته ای در آن هست آیا می توان آن را به آتش سوخت؟ فرمود: اگر در آن چیزی هست که بر آن می ترسی، آن را بسوزان مانعی ندارد.