فهرست کتاب


آداب معاشرت با مردم در سیره و سخن پیشوایان ترجمه کتاب العشرة وسایل الشیعه

شیخ حر عاملی ترجمه:محمد علی مقدس

باب هفتاد و پنجم: جایگاه نشستن در مجلس

1. عن أبی سلیمان الزاهد، عن أبی عبدالله (علیه السلام) قال: من رضی بدون الشرف من المجلس لم یزل الله و ملائکته یصلون علیه حتی یقوم.
امام صادق (علیه السلام) فرمود: کسی که به پائین مجلس برای نشستن خشنود باشد تا وقتی که از جای خود بلند نشده، خدا و ملائکه او بر وی درود می فرستند.
2. عن أبی عبدالله (علیه السلام) قال: کان رسول الله اذا دخل منزلا قعد فی أدنی المجلس الیه حین یدخل.
امام صادق (علیه السلام) فرمود: رسول خدا وقتی وارد منزلی می شدند، در نزدیکترین جاهای مجلس و در اولین جای خالی می نشستند.
3. عن هارون بن خارجة، عن أبی عبدالله (علیه السلام) قال: ان من التواضع أن یجلس الرجل دون شرفه.
امام صادق (علیه السلام) فرمود: از تواضع است که انسان پائین تر از مقام و شأن خود بنشیند.
4. عن السکونی، عن أبی عبدالله (علیه السلام) قال: من التواضع أن ترضی بالمجلس دون المجلس، و أن تسلم علی من تلقی، و أن تترک المراء و ان کنت محقا و لا تحب أن تحمد علی التقوی.
امام صادق (علیه السلام) فرمود: از تواضع است که در مجلس به پائین ترین
جاهای آن راضی شوی، و به هر کس رسیدی سلام کنی، و از مراء و کشمکش در بحث خودداری کنی گر چه حق با تو باشد، و از اینکه ترا به خاطر تقوایت می ستایند خوشحال نشوی.
5. عن ابن عباس قال: کان رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) یجلس علی الأرض و یأکل علی الأرض، و یعتقل الشاة، و یجیب دعوة الملوک علی خبز العشیر.
ابن عباس گوید: رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) روی زمین می نشست و روی زمین غذا می خورد، و گوسفند را می بست، و دعوت بردگان که او را به نان جو مهمان می کردند می پذیرفت.
6. عن مصعب بن شیبة قال: قال رسول الله صلی الله علیه وآله: اذا أخذ القوم مجالسهم فان دعا رجل أخاه و أوسع له فی مجلسه فلیأته، فانما هی کرامد أکرمه بها أخوه، و ان لم یوسع له أخوه فلینظر أوسع یجده فلیجلس فیه.
رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: وقتی هر کس در مجلس جای گرفت، اگر کسی برادرش را دعوت کرد و برای او جا باز کرد، باید به سوی او برود و بپذیرد، زیرا او با این کار به برادر خود احترام گذاشته و او را گرامی داشته است، و اگر برادرش برای او جا باز نکرد، بنگرد هر جا که وسیعتر است همانجا بنشیند.

باب هفتاد و ششم: استحباب رو به قبله نشستن در مجالس

1. عن حماد بن عثمان قال: رأیت أبا عبدالله (علیه السلام) یجلس فی بیته عند باب بیته قبالة الکعبة.
حماد بن عثمان می گوید: امام صادق (علیه السلام) را می دیدم که در خانه دم درب اطاق رو به قبله می نشست.
2. عن أبی عبدالله (علیه السلام) قال: کان رسول الله أکثر ما یجلس تجاه القبلة.
امام صادق (علیه السلام) فرمود: رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) اکثرا رو به قبله می نشست.
3. و روی الشیخ بهاء الدین فی (مفتاح الفلاح) قال: روی عن أئمتنا علیهم السلام خیر المجالس ما استقبل به القبلة.
شیخ بهایی می گوید: از ائمه علیهم السلام روایت شده که بهترین مجالس آن است که رو به قبله باشد.

باب هفتاد و هفتم: کراهت رو به خورشید نشستن

1. عن سهیل بن زیاد، یرفعه الی أمیرالمومنین (علیه السلام) قال: لا تستقبلوا الشمس فانها مبخرد تشحب اللون، و تبلی الثوب، و تظهر الداء الدفین.
أمیرالمومنین (علیه السلام) فرمود: رو در روی خورشید قرار نگیرید که آن خشک کننده است، رنگ را تغییر می دهد، و لباس را می پوساند، و دردهای خفته و پنهانی را ظاهر می سازد.
2. عن أبی الحسن موسی (علیه السلام) قال: قال رسول الله صلی الله علیه وآله فی الشمس أربع خصال: تغیر اللون، و تنتن الریح، و تخلق الثیاب، و تورث الداء.
نقل کرده که فرمود: در خورشید چهار خصلت وجود دارد: رنگ را تغییر می دهد، بوی را کریه و بد می سازد، لباس را کهنه می کند، و موجب مرض می شود.
3. و باسناده عن علی (علیه السلام) (فی حدیث الأربعمائة) قال: اذا جلس أحدکم فی الشمس فلیستدبرها فانها تظهر الداء الدفین.
حضرت علی (علیه السلام) (در حدیث اربعماة) فرمود: اگر در آفتاب نشستید، پست به خورشید بنشینید، زیرا که خورشید درد و مرض خفته را بیدار می نماید.
مؤلف: در کتاب تجارت روایاتی ذکر خواهد شد که دلالت دارد بر استحباب راه رفن در سایه نه آفتاب.