فهرست کتاب


آداب معاشرت با مردم در سیره و سخن پیشوایان ترجمه کتاب العشرة وسایل الشیعه

شیخ حر عاملی ترجمه:محمد علی مقدس

باب شصت و ششم: عطسه شاهدی بر صدق گفتار

1. عن ابن القداح، عن أبی عبدالله (علیه السلام) قال: قال رسول الله صلی الله علیه وآله: تصدیق الحدیث عند العطاس.
امام صادق (علیه السلام) از رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) نقل کرده که: تصدیق گفتار، هنگام عطسه است.
2. و بهذا الانساد قال: قال رسول الله صلی الله علیه وآله: اذا کان الرجل یتحدث بحدیث فعطس عاطس فهو شاهد حق.
و فرمود: رسول خدا فرموده است: هنگامی که مردی مطلبی می گوید اگر کسی عطسه کرد، این شاهد بر حقانیت او است.

باب شصت و هفتم: استحباب احترام و بزرگداشت افرد کهنسال مومن

1. عن ابن محبوب، عن عبدالله بن سنان قال: قال لی أبو عبدالله (علیه السلام): ان من اجلال الله عزوجل اجلال الشیخ الکبیر.
عبدالله بن سنان گوید: امام صادق (علیه السلام) به من فرمود: احترام و تجلیل از پیر مرد، احترام و تجلیل خداست.
2. عن أبی بصیر و غیره عن أبی عبدالله (علیه السلام) قال: قال: من اجلال الله عزوجل اجلال ذی الشیبة المسلم.
امام صادق (علیه السلام) فرمود: بزرگداشت مسلمان ریش سفید، تجلیل از خداست.
3. عن أحمد بن محمد رفعه قال: قال أبو عبدالله (علیه السلام): لیس منا من لم یوقر کبیرنا و یرحم صغیرنا.
امام صادق (علیه السلام) فرمود: کسی که به بزرگان ما احترام نگذارد و به خردسالانمان ترحم نکند از ما نیست.
4. عن عبد الله بن سنان، قال: قال لی .بو عبدالله (علیه السلام): من اجلال الله عزوجل اجلال المومن ذی الشیبد و من أکرم مؤمنا فبکرامد الله بدأ و من استخف بمؤمن ذی شیبة أرسل الله الیه من یستخف به قبل موته.
عبدالله بن سنان گوید: امام صادق (علیه السلام) به من فرمود: بزرگداشت مومن ریش سفید، بزرگداشت خداست، و هر کس به مومنی احترام بگذارد، خدا را گرامی داشته و کسی که به مومن کهنسالی بی احترامی کند، خداوند کسی را به سوی او می فرتسد که قبل از مرگش به او بی حرمتی کند.
5. عن أبی الخطاب، عن أبی عبدالله (علیه السلام) قال: ثلاثه لایجهل حقهم الا منافق معروف النفاق، ذو الشیبة فی الاسلام و حامل القرآن و الامام العادل.
امام صادق (علیه السلام) فرمود: سه دسته هستند که هیچ کس جز منافق شناخته شده به حق آنان جاهل نیست: کسی که ریش خود را در اسلام سفید کرده، حامل قرآن (کسی که با قرآن سر و کار دارد یا حافظ قرآن است) و پیشوای عادل.
6. عن الوصا فی قال: قال .بو عبدالله (علیه السلام): عظموا کبراءکم و صلوا أرحامکم.
امام صادق (علیه السلام) فرمود: به بزرگان خود تعظیم کنید و صله رحم بنمایید.
7. و بهذا الاسناد مثله؛ و زد: و لیس تصلونهم بشی ء أفضل من کف الأذی عنهم.
در روایتی دیگر اضافه کرده: و هیچ صله رحمی بالاتر از آزار نکردن به خویشان نیست.
8. و عنه، عن أبیه عن ابن أبی عمیر، عن بعض أصحابه، عن .بی عبدالله (علیه السلام): قال: قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) من اجلال الله اجلال ذی الشیبة المسلم.
امام صادق (علیه السلام) فرمود: رسول خدا فرموده است: بزرگداشت و احترام به خدا این است که به مسلمان کهنسال احترام بگذارند.
9. عن السکونی، عن .بی عبدالله (علیه السلام) قال: قال رسول الله صلی الله علیه وآله: من عرف فضل کبیر لسنه فوقره آمنه الله من فزع یوم القیامة.
امام صادق (علیه السلام) فرمود: رسول خدا فرمودند: کسی که فضل و برتری کهنسالی را به خاطر سنش بشناسد و به او احترام بگذارد، خداوند او را از وحشت روز قیامت ایمن سازد.
10. و بهذا الاسناد قال: و من وقر ذا شیبة فی الاسلام آمنه الله من فزع یوم القیامة.
و باز فرمود: هر کس به افرادی که موی خویش را در اسلام سفید کرده اند احترام بگذارد، خداوند او را از وحشت روز قیامت ایمن سازد.
11. عن محمد بن عبد الله رفعه قال: قال رسول الله صلی الله علیه وآله: من عرف فضل شیخ کبیر فوقره لسنه آمنه الله من فزع یوم القیامة و قال من تعظیم الله اجلال ذی الشیبة المومن.
از رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) نقل کرده اند که فرمود: هر کس فضیلت پیر مرد کهنسال را بشناسد، و به خاطر سن زیادش به او احترام کند، خدا او را از وحشت روز قیامت آرامش بخشد.
و فرمود: از تعظیم و بزرگداشت خدا، احترام گذاشتن به مومن سفیدی موی است.
12. عن أحمد بن محمد بن عیسی رفعه الی أبی عبدالله (علیه السلام) قال: من لا یعرف لأحد الفضل فهو المعجب برأیه.
از امام صادق (علیه السلام) نقل شده که: کسی که برای هیچ کس فضیلتی قائل نیست، دارای عجب و خودپسندی است.
13. عن أنس قال: قال رسول الله صلی الله علیه وآله: بجلوا المشایخ فان من اجلال الله تبجیل المشایخ.
انس می گویدن رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: پیر مردان را محترم بشمارید که احترام به پیران یک نوع احترام و تجلیل از خداست.

باب شصت و هشتم: استحباب احترام افراد بزرگوار و شریف

1. عن الحجال قال: قلت لجمیل بن دراج: قال رسول الله صلی الله علیه وآله: اذا أتاکم شریف قوم فأکرموه، قال: نعم قلت: و ما الشریف قال: قد سألت أبا عبدالله (علیه السلام) عن ذلک فقال: الشریف من کان له مال، قلت: فما الحسیب؟ قال: الذی یفعل الأفعال الحسنة بماله و غیر ماله، قلت: فما الکرم؟ قال: التقوی.
حجال گوید: به جمیل بن دراج گفتم: رسول خدا فرموده است: هر وقت شریف قومی به سوی شما آمد (بر شما وارد شد) او را گرامی بدارید؟ جمیل گفت: بلی، گفتم: منظور از شریف کیست؟ گفت: من این سوال را از امام صادق نمودم فرمود: شریف، مالدار است تگفتم: حسب چیست؟
2. عن السکونی، عن أبی عبدالله (علیه السلام) قال: قال رسول الله صلی الله علیه وآله: اذا أتاکم کریم قوم فأکرموه.
امام صادق (علیه السلام) فرمود: رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: هرگاه افراد بزرگوار قومی بر شما وارد شدند، آنان را گرامی بدارید.
3. عن عبدالله بن القداح، عن أبی عبدالله (علیه السلام) فی حدیث قال: قال رسول الله صلی الله علیه وآله: اذا أتاکم کریم قوم فأکرموه.
امام صادق (علیه السلام) ضمن حدیثی فرمود: رسول خدا فرمودند: هر وقت افراد کریم و بزرگوار قومی بر شما وارد شدند آنان را گرامی بدارید.
4. عن عبدالله العلوی عن أبیه، عن جده قال: قال أمیرالمومنین (علیه السلام): لما قدم عدی بن حاتم الی النبی (صلی الله علیه و آله و سلم) أدلخه النبی صلی الله علیه وآله بیته و لم یکن فی البیت غیر خصفة و وسادة أدم، فطرحها رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) لعدی بن حاتم.
أمیرالمومنین (علیه السلام) فرمود: وقتی که عدی بن حاتم خدمت پیامبر رسید، حضرت او را به اتاق خود بردند در حالی که در اتاق چیزی جز پلاس و بالشی وجود نداشت، و پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) آن را زیر پای عدی انداختند.