حقوق مسلمانان نسبت به یکدیگر

نویسنده : مظهر قاسمی

مقدمه

بسم الله الرحمن الرحیم
امروزه جوامع بشری چنان مبهوت ایسم های پوشالی و اندیشه های بی خردانه، شب پرستان بی مسلک، گردیده که آفتاب حقیقت در پیش چشمان بسته آنان، جلوه ای ندارد.
بشر به دنبال تحول فکری و صنعتی، در برهوت خرافه پرستی و بت پرستی مدرن سرگردان شده و همچون کشتی شکسته، در تلاطم طوفان، خود را به هر سمت و سویی می کشاند. اما دریغ که رویگردانی از حقیقت، آنان را در تار و پود وحشتناک نیستی و پوچی به بند کشیده، گویی که هیچ راه نجاتی پیش روی آنان متصور نیست.
کلام وحی و آموزه های دینی و عرفانی، به آنچه که در معابد و کلیساها توسط روحانیون سنت شکن تعبیر می شود خلاصه گردیده است.
قرآن مجید، این نسخه جاویدان، و احادیث نبوی و امامیه، چون چراغی فروزان، هدایتگر نسلهاست، الفاظ و جملاتی که هیچ شک و شبهه ای در آن نیست و جاودانگی آنها در طول اعصار و قرون مختلف، نشان حقیقت محض این روایان و احادیث است.
کتاب حاضر همچون قطره ای از این دریای بیکران حق و حقیقت است. باشد که قبول درگاه حق و مفید بندگان هم دین و مسلمانم باشد.
والسلام
مظهر قاسمی

ادای حقوق مسلمانان بر برادران دینش فریضه است

در صحیحه مرازم از امام صادق (علیه السلام) روایت شده:
ما عبدلله بشی ء افضل من اداء حق المؤمن
پروردگار به چیزی برتر از اداء حق مؤمن پرستش نشده است. و نیز از امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) در سفارش به فرزندش محمد حنیفه در رابطه با حقوق برادران دینی بر یکدیگر روایت شده که حضرت فرمودند: حقوق برادر ایمانی خود را به حسب دوستی و برادری از بین نبر چرا که اگر حق کسی را ضایع کنی او دیگر برادر تو نیست.
قال الصادق (علیه السلام):
والله ان المومن لا عظم حقاً من الکعبه
به خدا قسم حق مومن از حق کعبه بزرگتر است.
با دقت در این احادیث و احادیث دیگری که از ائمه معصومین (صلی الله علیه و آله و سلم) ذکر خواهد شد به این نتیجه می رسیم که شخص مسلمان اگر می خواهد مومن واقعی باشد باید در ادای حقوق برادران ایمانی اش که بر گردن او است، کوتاهی نکند و در ادای آنها به احسن وجه کوشا باشد تا خداوند هم در دنیا و هم در آخرت او را مورد غفران خود قرار دهد. حال باید حقوق مسلمین نسبت به یکدیگر را بشناسیم تا بتوانیم به آنها عمل بکنیم مختصرا این حقوق خدمت شما عزیزان عرضه میگردد:

مؤمنین باید خیر خواه یکدیگر باشند

مؤمنین باید نسبت به یکدیگر ناصح باشند و خیر خواه یکدیگر باشند، برادر ایمانی خود را به کار خیر دعوت کنند، در این باره خداوند متعال در قرآن کریم می فرمایند:
والمومنون والمومنات بعضهم اولیاء بعض یامرون بالمعروف وینهون عن المنکر
مردان و زنان با ایمان دوست و سرپرست و یار و مدد کار یکدیگرند همواره یکدیگرند را به کار نیک وا داشته و از کار ناپسند باز می دارند.
از این آیه برداشت می شود که شخص مومن با مسؤلیت سنگینی نسبت به برادر مومن خود مواجه است.
شخص مسلمان باید در برابر برادران دینی خود بی تفاوت نباشد و چنانچه حرکت ناپسندی از او سر زد به حساب اینکه دوست اوست چشم پوشی نکند، و اگر از راه راست روی گردان شد، او را راهنمایی کند و به راه راست و صحیح بر گرداند، هر گاه لغزش از او سر زد او را نصیحت کند و دوستانه به او یاد آوری بکند و او را از کار زشت و ناپسند باز دارد و به کار خیر دعوت کند.
در تتمه این بحث شعری را از شیخ اجل سعدی ذکر می کنیم که
می فرمایند:
بنی آدم اعضای یک پیکرند - که در آفرینش زیک گوهرند
چو عضوی بدرد آورد روزگار - دگر عضوها را نماند قرار