احدی الحسنیین

نویسنده : مرکز غدیر

1- مبدأ قیامها و مبانی آن ها.

و کاین من نبی قاتل معه ربیون کثیر فما وهنوا لما أصابهم فی سبیل الله و ما ضعفوا و مااستکانوا والله یحب الصابرین(6)
چه بسا پیامبرانی که خدا دوستان بسیار، همراه آنان به جنگ رفتند. و در راه خدا، چه به آنها رسید، سستی نکردند و ناتوان نشدند و سر فرود نیاوردند و خدا شکیبایان را دوست دارد.
قیامت ها و نهضت های مقدس از انبیاء عظام شروع شده است. قرآن کریم در سوره شعراء، جهاد مقدس انبیاء را در داستان حضرت نوح، ابراهیم، موسی، هود، لوط، صالح، شعیب، و خاتم الانبیاء محمد مصطفی(صلی الله علیه وآله) ذکر می کند که در راه مبارزه با:
- بت پرستی
- ظلم و بیدادگری
- جهل و تعصب و تقلید کورکورانه
- اسراف و تبذیر
- افساد در ارض و فحشا
- امتیازات موهوم اجتماعی
به پا خواسته و انواع مصیبت ها را تحمل کرده و تا مرز شهادت به پیش رفته اند.
به عنوان نمونه بعض این آیات را ذکر می کنیم:
کذبت قوم نوح المرسلیناذ قال لهم أخوهم نوح ألا تتقون(7)
نوح در زمانی که پا به عرصه مبارزه گذاشت که شرک و ظلم همه جا را فرا گرفته بود بگونه ای که زن و فرزند او نیز در زمره مخالفین وی بودند و با این شرایط بود که قریب به هزار سال مبارزه کرد و بالاخره پیروز شد.)
و اتل علیهم نبأ ابراهیماذ قال لأبیه و قومه ما تعبدون(8)
ابراهیم به جنگ با بت ها می رود و مردم را به یکتا پرستی دعوت می کند و تا مرز شهادت به پیش می رود و سرانجام پیروز می شود.
و اذ نادی ربک موسی أن ائت القوم الظالمینقوم فرعون ألا یتقون(9)
موسی با طاغوت زمانش مبارزه می کند و او را دعوت به بندگی خدا و دوری از ظلم و ستم به مردم می کند و در این مبارزه سختی ها می بیند و استقامت می کند و بالاخره مردم را زیر یوغ بندگی فرعون نجات می دهد و بر او غلبه می کند.
کذبت قوم لوط المرسلیناذ قال لهم أخوهم لوط ألا تتقونانی لکم رسول امینفاتقوا الله و أطیعونو ما أسلکم علیه من اجر ان اجری الا علی رب العلمینأ تاتون الذکران من العالمینو تذرون ما خلق لکم ربکم من ازواجهم بل انتم قوم عادون(10)
لوط بین مردمی زندگی میکرد که آلوده به بدترین گناه ها بودند او با توکل به خدای بزرگ، به مبارزه با آلودگی های زمان خود شد و مردم را به راه راست دعوت کرد و از هیچ کوششی فروگذار نکرد بطوریکه حاضر شد دختران خود را بعقد آن انسان های فاسد در بیاورد به این امید که دست از عمل پلید همجنس بازی بردارند لکن فایده ای نداشت و سرانجام به فرمان خداوند قهار، همگی آنها نابود شدند.
کذب اصحاب ایکه المرسلیناذ قال لهم شعیب ألا تتقونانی لکم رسول امینفاتقوا الله و اطیعونو ما اسلکم علیه من أجر ان أجری الا علی رب العالمیناوفوا الکیل و لا تکونوا من المخسرینو زنوا بالقسطاس المستقیمو لا تبخسوا الناس أشیاءهم و لا تعثوا فی الارض مفسدین(11)
شعیب در زمانی زندگی می کرد که هرگونه امنیت اجتماعی و اقتصادی از بین رفته بود او با صبر و تحمل فراوان، مبارزه خود را شروع کرد و مردم را از راهزنی، قتل، غارت و کم فروشی بر حذر داشت و آنان را به راه راست هدایت کرد. لکن مردم دست از شرک و ظلم بر نداشته و بر جهل خود پای فشردند تا جائیکه، شعیب را تهدید به اخراج از کشور کردند. و سرانجام نصرت الهی فرا رسید و مردم آن دیار، در خانه های خود نابود شدند.
و انه لتنزیل رب العالمیننزل به الروح الأمینعلی قلبک لتکون من المنذرین(12)
و سر انجام پرچم مبارزه به دست حضرت محمد مصطفی (صلی الله علیه وآله) می افتد.
مبارزه با کفر، شرک و ظلم در سرلوحه ی برنامه های آن حضرت قرار دارد. او سخت ترین مبارزه از ابتدا خلقت علیه کفر و الحاد را شروع کرده است بگونه ای که خود آن حضرت می فرماید:
ما اوذی نبی مثل ما اوذیت(13)
هیچ پیامبری در راه مبارزه باندازه من اذیت نشد. بیش از یکصد غزوه و سریه که در طول هشت سال پس از هجرت صورت گرفت بهترین گواه بر مبارزه ی بی امان آن حضرت است. البته اگر مردم تحمل بیشتری داشتند، مبارزه ی بیشتری در میدان نبرد به وقوع می پیوست زیرا خود آن حضرت در کلامی زیبا فرمود:
لو لا ان اشق علی امتی ما قعدت خلف سریه ولوددت انی اقتل فی سبی الله ثم احیا ثم اقتل ثم احیا ثم اقتل ثم احیا ثم اقتل.(14)
اگر بر پیروانم گران نمی آمد پی در پی گروه هایی، به جهاد در راه خدا اعزام می کردم و دوست دارم در راه خدا کشته شده سپس زنده شوم و کشته شده و سپس زنده شوم و کشته شده وسپس زده شوم و کشته شوم.
از آنچه تاکنون گفته شد نتایج ذیل به دست می آید:
- شروع مبارزه، توسط انبیاء الهی بوده است.
- تمامی انبیاء الهی، مامور به مبارزه بوده اند.
- اساس و مبنای جهاد انبیاء الهی، مبارزه علیه کفر، شرک، نفاق، ظلم، مفاسد اجتماعی و در یک کلمه اعلای کلمه الله بوده است.
- انبیاء الهی هرگز مبارزه را رها نکرده و با صبر و مقاومت به تعقیب هدف پرداخته و تا مرز شعادت به پیش رفته اند.
- انبیاء الهی کشته شدن در راه خدا را آرزوی خود می دانسته و همواره هوای آنرا در سر داشته اند.

2- امر به قتال و مبارزه در قرآن

در آیات شریفه قرآن مکرراً، امر به قتال و مبارزه در راه خدا شده و کسانی که در راه جهاد سستی می ورزند مورد نکوهش قرار گرفته اند بعنوان نمونه آیات ذیل ذکر می گردد:
یا ایها الذین آمنو قاتلوا الذین یلونکم من الکفار و لیجدوا فیکم غلظه و اعلموا ان الله مع المتقین.(15)
ای اهل ایمان، با کافران، از هر که با شما نزدیکتر است شروع به جهاد کنید و بدانید که خدا همیشه یار پرهیزگاران است.
یا ایها الذین آمنوا ما لکم اذا قیل لکم انفروا فی سبیل الله اثاقلتم الی الارض أرضیتم بالحیوة الدنیا من الاخره فما متاع الحیوه الدنیا فی الآخره الا قلیل.(16)
ای کسانی که ایمان آوردید جهت چیست که چون به شما آمر شود که برای جهاد در راه دین بی درنگ خارج شوید به خاک زمین دلبسته اید آیا راضی به زندگانی دنیا عوض حیات ابدی خواهید شد؟! متاع دنیا در پیش عالم آخرت اندک و ناچیز است.
الا تنفروا یعذبکم عذاباً الیماً و یستبدل قوماً غیرکم و لا تضروه شیئاً و لله علی کل شی ء قدیر.(17)
بدانید که اگر در راه دین خدا برای جهاد بیرون نشوید خدا شما را به عذابی دردناک معذب خواهد کرد و قومی دیگر برای جهاد به جای شما بر می گمارد و شما به خدا زیانی نرسانیده اید و خدا بر هر چیز توانا است.
قل ان کانوا آباؤکم و ابناؤکم و اخوانکم و ازواجکم و عشیرتکم و أموال اقتر فتموها و تجاره تخشون کسادها و مساکن ترضونها أحب الیکم من الله و رسوله و جهاد فی سبیله فتربصوا حتی یأتی الله بأمره و الله لا یهدی القوم الفاسقین.(18)
رسول ما، بگو امت را که: ای مردم، اگر شما پدران و پسران و برادران و زنان و خویشاوندان خود را و اموالی را که جمع آورده اید و مال التجاره که از کسادی آن بیمناکید و منازل عالی، که به آن دل خوش داشته اید بیش از خدا و رسول و جهاد و در راه او دوست می دارید منتظر باشید تا امر نافذ - و قضای حتمی- خدا جاری گردد و خدا فساق و بدکاران را هدایت نخواهد کرد.

3- سیمای مجاهدان راه خدا در قرآن

قرآن مؤمنین را مجاهدان راه خدا معرفی کرده و صفات آن ها را تک تک بر شمرد:
التائبون العابدون الحامدون السائحون الراکعون الآمرون بالمعروف و الناهون عن المنکر و الحافظون لحدود الله و بشر المؤمنین.(19)
مجاهدان راه خدا چنین اند: توبه کنندگان، خدا پرستان، حمد و شکر نعمت گذاران، روزه داران، نماز با خضوع گزاران، امر به معروف و نهی از منکر کنندگان، و نگهبانان حدود الهی، و مؤمنان را- ای رسول ما به هر ثواب و سعادت- بشارت ده.