فهرست کتاب


شرح حال و زندگی محدثین شیعه

مرکز غدیر‏‏‏

ولادت

شیخ تقی الدین بن نجم الدین بن عبید الله بن عبد الله بن محمد، معروف به ابو الصلاح حلبی اهل شامات است.
در برخی تعبیرات نیز از او به تقی بن نجم بن عبد الله حلبی یاد کرده اند.
تاریخ ولادت او همانند بسیاری از دیگر بزرگان فقه و ادب و علم، درست مشخص نیست و با مسلم گرفتن تاریخ وفات او، احتمالاً ولادت او حدود سال 347 هجری در اواسط سده چهارم هجری می باشد.
نام او تقی بن نجم الدین بن عبید الله حلبی و شهرتش «تقی الدین» فقیه بزرگوار و شیخ جلیل القدر، فاضل، محدث، مفسر، ثقه و مورد اعتماد و یکی از بزرگان و مشایخ امامیه درسده پنجم می باشد. او به مقام علمی و منزلتی بس شامخ نائل آمد.
او شاگرد سید مرتضی و پس از درگذشت او، شاگرد شیخ طوسی بوده است.
در«ریحانة الأدب» می نویسد که او شاگرد سلار بن عبدالعزیز نیز بوده است. اگر این نسبت درست باشد، می بایست ابوالصلاح سه طبقه را شاگردی کرده باشد.
کتاب معروف او در فقه، «الکافی» است.

عصر زندگی

«حلب» شهری بسیار بزرگ و معمور و پر نعمت و پر جمعیت از دیار شام بوده و هم اکنون نیز از شهرهای پر جمعیت و آباد سوریه می باشد.
آب و هوای خوش و نعمت فراوان دارد. حلب سابقه دیرینی در پرورش رجال علم و دین دارد و شخصیت های علمی و تاریخی بسیاری منسوب به آن نقطه می باشند که شیخ ابوالصلاح، تقی بن نجم الدین بن عبید الله حلبی یکی از آنان است.

اساتید

او تحصیلات عالیه خویش را نزد فقیه بزرگوار، علم الهدی و شیخ طائفه، شیخ طوسی انجام داد و اندکی نیز در محضر عالم بزرگوار، عبدالعزیز دیلمی معروف به سلار تلمّذ کرده است. او از طرف سید مرتضی علم الهدی برای تدریس و تبلیغ و...به شام و حلب اعزام گردید و به همین جهت او را خلیفة المرتضی (نماینده سید مرتضی) می گفتند.
وی پس از درگذشت سید مرتضی، از سوی شیخ طوسی در آن مقام ابقا شد و به خلیفة الشیخ هم معروف گشت.
موضوع نیابت و نمایندگی نشان دهنده نفوذ علما و فقها در آن زمان است که مراجع تقلید نمایندگانی به اطراف و اکناف می فرستادند تا مردم در امور خود به آنها مراجعه نموده و مشکلات دینی خود را حل نمایند.