خلاصه ای از اصول کافی

نویسنده : ابی جعفر محمد بن یعقوب کلینی مشهور به شیخ کلینی مترجم : علی اصغر خسروی شبستری

بر آوردن حاجت مؤمن

مفضل گفت: حضرت صادق (علیه السلام) بمن فرمود: ای مفضل بشنو آنچه بتو می گویم و بدانکه آنچه می گویم حق است بجا آر و ببزرگان از برادران خود خبر ده. عرض کردم، قربانت، بزرگان از برادرانم کیانند؟!
فرمود: آنان که ببر آوردن خوائج برادران خود شائقند. سپس فرمود: و کسی که یک حاجت برادر مؤمنش را بر آورد خداوند در روز قیامت صدهزار حاجت او را بر آورد که اولی از آنها بهشت است و از آنجمله حاجتها آنست که خویشان و آشنایان و برادرانش را وارد بهشت می گرداند بشرط آنکه ناصبی نباشند...
در حدیث دیگر فرمود: بر آوردن حاجت مؤمن بهتر است از آزار کردن هزار برده و بهتر است از فرستادن هزار اسب در راه خدا برای جهاد یا حج و غیره.
در حدیث دیگر فرمود: هر آینه بر آوردن حاجت مرد مؤمن محبوب تر است نزد خدا از بیست حج که در هر حجی که صاحبش صدهزار اشرفی یا درهم طلا برای حوائج مؤمنین خرج کند.
در حدیث دیگر امام صادق (علیه السلام) در پاسخ اسماعیل بن عمار صیرفی فرمود: هر مؤمنی نزد برادر مؤمنش برای حاجتی رود، آن رحمتی است از جانب خدا که بسوی او روانه شده ، پس اگر حاجتش را بر آورد، آن رحمت را پذیرفته و اگر رد کند در حالتی که توانائی بر بر آوردن حاجتش داشته، رحمت خدا را از خود رد کرده است - حدیث مفصل است تا آنکه فرمود - ای اسماعیل، هر کس برادر مؤمنش نزد او بیاید از برای حاجتی که قادر است آنرا بر آورد و بر نیاورد خداوند در قبرش ماری را مسلط بر او می کند تا انگشت ابهامش را بگزد تا روز رستاخیز چه آمرزیده شود و یا معذب گردد.
در حدیث دیگر فرمود: کسی که خانه خدا را هفت بار طواف کند خداوند شش هزار حسنه برای او بنویسد و شش هزار گناه از او محو کند و شش هزار درجه برای او بر افرازد - اسحاق بن عمار بر این روایت افزوده که: شش هزار حاجت نیز برای او بر آورد.
سپس فرمود: بر آوردن حاجت مؤمن از ده طواف با این مزایا افضل است.

اطعام مؤمن

بیست روایت در این باب وارد شده که بعضی از آنها ذکر می شود.
امام صادق (علیه السلام) فرمود:
من اشبع المؤمن و جبت له الجنه، و من اشبع کافرا کان حقا علی الله ان یملاء جوفه من الزقوم، مؤمنا کان اوکافرا:
کسی که مؤمنی را سیر کند بهشت بر او واجب شود، و هر که کافری را سیر کند بر خدا حق است که شکم او را از زقوم پر کند، خواه مؤمن باشد و خواه کافر باشد.(20)
در حدیث دیگر فرمود: اگر من یک مرد مسلمانی را اطعام کنم محبوبتر است نزد من از اینکه یکصد هزار یا بیشتر مردم دیگر را.
از امام باقر (علیه السلام)، رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: کسی که سه تن از مسلمانان را اطعام کند خداوند از سه بهشت او را در ملکوت آسمانها اطعام فرماید: از فردوس، از بهشت عدن، و از طوبی، درختی که از بهشت عدن بیرون آید که پروردگار ما آنرا به دست قدرتش غرس نموده.
امام صادق (علیه السلام) فرمود: هر کس مؤمنی را غذا دهد تا سیرش کند، هیچکس نمی داند که چقدر اجر برای آخرتش مقدر گردیده نه فرشته مقربی و نه پیامبر مرسلی مگر خدای پروردگار جهانیان. سپس فرمود: از موجبات آمرزش، اطعام مسلمان گرسنه است.
آنگاه آیه 14-16 سوره البلد:
او اطعام فی یوم ذی مسغبه یتیما ذا مقربه او مسکینا ذا متربه
(یا اطعام نمودن در روز قحطی و گرسنگی - یتیمی خویشاوندی را یا مستمند خاک نشینی را) تلاوت فرمود.
در حدیث دیگر فرمود: رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرموده هر کس یک نوشیدن آب خوردن بمؤمنی بنوشاند از آنجا که دسترسی بدان دارد خداوند بهر نوشیدنی هفتاد هزار حسنه دهد و هر کس بنوشاند آنرا از آنجا که دسترسی ندارد و بزحمت بدست آورد همچنانست که ده بنده از فرزندان اسمعیل را آزاد کرده است.
در حدیث دیگر به نصربن قابوس (یکی از دوستان) فرمود: هر آینه اطعام یک مؤمن نزد من محبوبتر است از آزاد کردن ده بنده و ده حج. نصر گوید تعجب کرده گفتم: از ده بنده و ده حج؟! در پاسخ فرمود: ای نصر اگر او را اطعامش نکنید بمیرد، یا اینکه خوارش کنید و برود بدر خانه یک ناصبی دشمن اهل بیت و از او گدائی کند؟! او مردن بهتر است برای او از گدائی کردن از ناصبی! ای نصر، هر کس مؤمنی را زنده کند گویا همه مردم را زنده کرده و اگر اطعامش نکنید مثل اینکه او را می رانیده اید و اگر اطعامش کنید، زنده اش نموده اید.

ثواب کسی که مؤمنی را بپوشاند

امام صادق (علیه السلام) فرمود: کسی که برادر مؤمنش را جامه ای بپوشاند - جامه زمستانی یا تابستانی - بر خدا حق است از جامه های بهشتی باو بپوشاند و سکرات مرگ را بروی آسان گرداند و قبر او را گشایش دهد و چون از قبرش بیرون آید فرشتگانی را ملاقات کند که او را بشارت برحمت خدا دهند و اینست معنی گفتار خداوند در آیه 103 انبیاء:
و تتلقیهم الملائکه هذا یومکم الذی کنتم توعدون
در حدیث دیگر فرمود: کسی که بیکی از فقراء مسلمانان که برهنه است جامه ای بپوشاند؛ یا بچیزی از قوت و معیشت وی کمک کند، خدای متعال هفت هزار فرشته بر او بگمارد تا هر گناهی که کرده آمرزش بخواهند تا زمانی که در صور دمیده شود.
در حدیث دیگر فرمود: کسی که مؤمن برهنه ای را جامه ای بپوشاند خداوند از استبرق بهشت - یعنی پارچه دیبای طلا باف و ابریشمین - بر او بپوشاند و کسی که مؤمنی را جامه ای بپوشاند که بی نیاز از آن است، (یعنی خودش هم لباس دارد و برهنه نیست) تا زمانیکه تکه ای از آن جامه باقی مانده در ضمان خدا خواهد بود.