فهرست کتاب


سکولاریسم یا حذف دین از زندگی دنیوی

علامه محمدتقی جعفری

1- معنای معمولی حیات در غرب امروزی:

این معنا جز همین زندگی معمولی، که در صحنه عالم طبیعت به وجود آید و بر مبنای خود خواهی آزاد در اشباع غرایز طبیعی مهار شده و قالب شده به سود زندگی اجتماعی، بدون التزام به عقاید خاص برای معانی حیات و توجیه آن به سوی هدف اعلا، و بدون احساس تکلیف برای تخلق به اخلاق عالیه انسانی (برای خود سازی در گذرگاه ابدیت)، ادامه می یابید، چیزی دیگر نیست.

2- معانی معمولی دین در غرب امروزی:

عبارت است از یک رابطه روحانی شخصی ما بین انسان و خدا و دیگر حقایق فوق طبیعی، بدون این که کمترین نقشی در زندگی دنیوی بشر داشته باشد.

3- معنای معمولی سیاست در غرب امروزی:

عبارت است از توجیه و مدیریت زندگی طبیعی انسانها در صحنه اجتماع، به سوی هدفهایی که در ظاهر، اکثریت آنها را برای خود انتخاب می کنند.
با این تعریفی که برای دین و سیاست متذکر شدیم، عدم ضرورت وجود سیاست و فعالیت آن، برای زندگی، چه در حیات فردی و چه در حیات دسته جمعی انسانها کاملاً بدیهی است؛ زیرا پدیده دین از دیدگاه مدیریت جوامع غربی هیچگونه لزومی برای انسانها ندارد، چه در زندگی فردی و چه در زندگی اجتماعی.
بنابر معانی فوق، که از دیدگاه غرب امروزی برای حیات، دین و سیاست گفتیم، قطعی است که نه تنها دین باید از سیاست جدا باشد، زیرا هیچ یک از آن دو با دیگری پیوستگی ندارد، بلکه زندگی آدمی نیز ارتباط و نیاز همه جانبه با دین ندارد مگر در حد وسیله ای برای شئون خودخواهی. زیرا بنابر تعریف دین از دیدگاه فوق، دین عبارت است از نوعی ارضای احساس شخصی که ممکن است معلول علل غیر واقعی باشد.
طرز تفکر حذف دین از... که بر مبنای تعاریف فوق درباره دین، سیاست و زندگانی استوار شده است، به هیچ وجه با تعاریف آنها در اسلام سازگار نیست. برای اثبات تضاد طرز تفکر مزبور با اسلام و اصول علوم انسانی می پردازیم به تعریف و مختصات سه حقیقت مزبور:
حیات انسانی از دیدگاه اسلام: عبارت است از پدیده ای دارای استعداد گردیدن تکاملی، که به وسیله تکاپوهای آگاهانه برای حصول به هدف های عالی و عالی تر به فعلیت می رسد. سپری شدن هر یک از مراحل حیات اشتیاق حرکت به مرحله بعدی را می افزاید. شخصیت انسانی رهبر این تکاپوست؛ آن شخصیت که از لیت سرچشمه آن است، این جهان معنی دار گذرگاهش، و قرار گرفتن در جاذبیت کمال مطلق در ابدیت مقصد نهایی اش؛ آن کمال مطلق که نسیمی از محبت و شکوه و جلالش واقعیات هستی را به تموج در آورده، چراغی فرا راه پرنشیب و فراز تکامل ماده و معنی می افروزد.
بدیهی است همان گونه که این حیات آغازش از خدا و حرکتش مستند به خداست، پایان آن نیز خداست.
تحقیقاً نماز و عبادات و زندگی و مرگ من از آن خدا پرورنده عالمیان است.