فهرست کتاب


سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (ع) جلد دوم (استانداران مصر و بصره)

علی اکبر ذاکری

متن فرمان امیرالمؤمنین (علیه السلام) به مالک اشتر در نهج البلاغه

1 - انتصاب مالک اشتر

بسم الله الرحمن الرحیم
هذا ما أمر به عبد الله علی أمیرالمؤمنین، مالک بن الحارث الأشتر فی عهده الیه، حین ولاه مصر: جبایة خراجها، و جهاد عدوها، و استصلاح أهلها، و عمارة بلادها.
به نام خداوند بخشاینده مهربان
این فرمان بنده خدا علی امیرالمؤمنان (علیه السلام) است به مالک اشتر پسر حارث، در حکمی که به وی داده، هنگامی که او را به حکومت مصر گمارد، تا خراج آن را فراهم آرد و با دشمنان آن پیکار کند و کار مردم را سامان دهد و شهرهای آن را آباد سازد.

2 - تقوا و خودسازی

أمره بتقوی الله، وایثار طاعته، واتباع ما امر به فی کتابه من فرائضه و سننه،التی لا یسعد احد الا باتباعها،ولا یشفی الا مع جحودها و اضاعتها، و أن ینصر الله سبحانه بقلبه و یده ولسانه فانه، جل اسمه، قد تکفل بنصر من نصره، و اعزاز من أعزه. وامره ان یکسر نفسه من الشهوات، ویزعها عند الجمحات، فان النفس أمارة بالسوء، الا ما رحم الله.
او را فرمان دهد به تقوای الهی و گزینش طاعت او، و پیروی آنچه در کتاب خود فرموده از واجبات و سنتهایش که کسی جز با پیروی آن، راه نیک بختی را نپوید و جز با انکار و تباه کرده آن بدبخت نشود و اینکه خدای سبحان را با دل و دست و زبان یاری کند؛ چه او - که برتر است نامش - یاری نمودن هر که را به یاری او (خدا) بر خاسته، پذیرفته است و ارجمندی و عزت آن را که دین او را ارجمند سازد، به عهده گرفته است.
او را فرمان دهد تا نفس خود را از خواهشها باز دارد و هنگام سرکشیها به فرمایش آرد؛ زیرا که نفس به بدی وا می دارد جز آن را که خدا رحم نماید.