فهرست کتاب


مراسم عروسی

علی اکبر بابازاده‏

کثرت عائله یا بلای بی درمان!

در بخشی از احادیث اسلامی اولاد زیاد جایگاه خوبی نداشته، و در لسان روایات بلای اعظم و دشمن انسان و عامل مشکلات معرفی شده اند
مولای متقیان در نهج البلاغه می فرمایند:
قله العیال احد الیسارین(259)
: کمی فرزندان یکی از دو آسانی است (اگر کسی امکانات کافی داشته باشد می تواند تا حدود زیادی مشکلات خود را برطرف سازد، و اگر این امکان نباشد، اقلاً عائله اش کم باشد....)
این حدیث شریف از رسول خدا و از حضرت موسی بن جعفر علیهما السلام نیز آمده است(260).
و در حدیث دیگری آمده است:
ثلاث من اعظم البلاء: کثره العائله، و غلبه الدین، و دوام المرض(261).
علی (علیه السلام) می فرمایند: سه چیز از بلاهای بزرگ و کمر شکن است:
1 - اولاد و عائله زیاد.
2 - قرض سنگین.
3 - بیماری طولانی.
و بالاخره در یک فراز دیگری این مشکل را دشمن بشری خوانده و می فرماید:
الولد احد العدوین(262)
: فرزند و عائله یکی از دو دشمن است (و دشمن دیگر برخی زنان و همسران می باشند) قابل توجه است که دشمن هر چه کمتر باشد زیاد است.
این حدیث از آیه چهادهم سوره تغابن اقتباس شده است که می فرماید:
یا ایها الذین آمنوا ان من ازواجکم و اولادکم عدوا لکم فاحذروهم.
: ای مؤمنین! همانا برخی فرزندان و زنان شما دشمن شما هستند، از آنان احتیاط کنید.
قابل تذکر است که تمام فرزندان و زنان دشمن ما نیستند، بلکه آنان به طور غالب از نعمت های الهی به شمار می آیند، و در این آیه با من بعضی آمده است که برخی ها چنین حالت را دارند و شامل همه آنان نمی باشد... .
در هر حال این احادیث عائله زیاد را مذموم و بلای بزرگ دانسته، و مشکلات و دردسرهای آن در عصر ما که گرفتار تورمات سرسام آور، و تکلفات و تشریفات کمر شکن، مدیریت های ضعیف، تبعیضات غیر مشروع می باشیم محسوس تر است.

نتیجه گیری نهایی:

از مجموع بحث های این فصل نتیجه می گیریم:
اسلام تکثیر نسل و فرزندان زیاد را در شرائط خاصی مطلوب می داند که آنان انسان های صالح و با تربیت بوده، و زمینه های رشد را داشته باشند، چنانچه در حدیث شریفی از امام صادق (علیه السلام) در آغاز این فصل به آن اشاره شد (فرزندان زیادی که اهل تسبیح و ذکر خدا... بوده باشند)(263) و یا مسلمانان در اقلیتی باشند در برابر دشمنان، که زمان و مکان در این مسأله مؤثر است.
از سوی دیگر شرائط جهانی و کشوری و خانوادگی در تکثیر و تحدید نسل متفاوت است، و همه آنها را از جهت امکانات مادی و اقتصادی، بهداشتی و فرهنگی، سیاسی و نظامی... باید در نظر گرفت، و مشکلات خانوادگی و حوصله والدین و کارآیی آنان را در زمینه های تربیتی و غیره نباید از نظر دور داشت.
در این زمینه روایات زیادی در باب های عزل در کتب حدیث و فقه آمده است. که بحث و بررسی آنها موجب خستگی خوانندگان، و اطاله بحث ما خواهد بود... .
ناگفته نماند در جاهایی که تکثیر نسل نیز مطلوب است، مخصوص آن محیط و افرادی است که انسان با شرافت و دارای وجدان سالم بار بیاورند، و به اصطلاح فرزندان صالح تولید کنند نه مارهای افعی و حیوانات درنده به صورت فرزند
و لازم به توضیح است که خانواده های عائله مند، چنانچه حوصله و امکانات تعلیم و تربیت صحیح فرزندان را داشته باشند، و محیط پرورشی در سطح کشور و جهان آمادگی پذیرائی آنان را عملاً فراهم سازند، مشمول نفرین و بغض پیامبر نمی باشند.
اما عصر ما عصر مشکلات است، و ملاحظه می کنیم که امکانات کشورها در حال موجود تکافوی افزایش جمعیت را نمی کند، محیط مدرسه و دانشگاه محدود بوده، و بیمارستانها و زایشگاهها و به طور کلی امور بهداشتی و درمانی بسیار نامطلوب است و کار و کارگاه، و تهیه نان و امکانات رفاهی برای اکثر خانواده های عائله مند غیر ممکن گردیده است، و عوامل مرموز و دست های خیانت پیشه در داخل و خارج این زمینه ها را تشدید می نماید، و می رود که نابسامانی های بیشتری را فراهم سازد... هر چند خداوند پیوسته حامی این ملت مظلوم و در عین حال هوشیار و کوشا بوده است، ولی هر چه هست عوامل طبیعی موجود را نباید از نظر دور داشت، و برای حفظ حیثیت خود و کشورمان، و رفاه فرزندان و پرورش صحیح آنان، موظفیم از راههای شرعی رشد جمعیت را کنترل نموده، و از افزایش بی رویه بکاهیم، تا با امکانات خود بتوانیم زمینه رشد و شخصیت نونهالان عزیزمان را فراهم نموده، و دین خویش را به میهن و نسل جوان ادا نمائیم.

نازایی و عقیم بودن

مهم ترین اهداف در مسأله ازدواج رسیدن به فرزندان شایسته می باشد، و لذا تمام زنان و مردان سالم، از نداشتن فرزند متألم گردیده، و با تکاپو و دارو و درمان سعی می کنند صاحب اولاد گردند.
گروهی از خانواده ها از تولید مثل عقیم مانده، و پیوسته در اضطراب و تأثرات عمیق به سر برده، و زندگی بی نشاط و مأیوسانه خویش را سپری می سازند، ولی هر آن آرزوی داشتن فرزند را در سر می پرورانند.
ناگفته نماند که جنین از ترکیب تخمک مرد بنام اسپرم و تخمچه زن به نام اوول به وجود می آید، و در هر بار جفت گیری زن و شوهر، تعداد پانصد میلیون اسپرم به طور تقریب از مرد خارج می شود، و یک واحد از آنها با اوول ملاقات نموده و هستی جنین از همان دم آغاز می گردد، و چنانچه مشکلاتی در رحم زن و یا ضعف هایی در نطفه زوجین و عمل لقاح بروز نماید، تولید مثل دچار عوارض نامطلوبی گردیده، و ای بسا ممکن است برای همیشه این مشکل برطرف نگردد.
بنابراین نازائی دو قسم است:
1 - کسانی که مشکلات آنان به وسیله پزشک متخصص و استعمال دارو و درمان مرتفع می گردد.
2 - خانواده هایی که به طور ارثی و یا عوامل دیگر امکان تولید مثل ندارند.
لازم به ذکر است که هر دو گروه از امکان بارداری مأیوس نگردند، و بدانند که تمام قدرت ها در دست خداوند قادر بوده، و او مسبب الاسباب است، و هر انسانی می تواند با دل پاک و دعا و نیایش از یکطرف، و تلاش درمانی و پزشکی از سوی دیگر از خدا بخواهد آرزوی او را عملی سازد!