فهرست کتاب


مراسم عروسی

علی اکبر بابازاده‏

ایام نامناسب برای اجرای عقد:

آنچه از روایات استفاده می شود سه روز و شب آخر هر ماه و روزهایی که قمر در عقرب باشد، برای اجرای عقد نامناسب است، و کسی که این روزها به این کار اقدام نماید، معمولاً بهره مند نمی گردد، اینک توجه شما را به چند حدیث در این زمینه جلب می کنم:
1 - عن ابی عبدالله (علیه السلام): من سافر، او تزوج و القمر فی العقرب لم یری الحسنی(152)
: امام صادق (علیه السلام) می فرمایند: کسی که در ایام ویژه که ماه در عقرب باشد مسافرت نموده و یا ازدواج کند سعادتمند نمی گردد.
2 - عن ابی عبدالله (علیه السلام): انه یکره التزویج فی محاق الشهر(153)
: حضرت امام صادق علیه السلام از ازدواج در ایام آخر ماه کراهت داشت.
3 - عن ابی عبدالله (علیه السلام): من تزوج و القمر فی العقرب لم یر خیراً ابداً(154)
: باز حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام) می فرمایند: هر کس در ایام قمر در عقرب ازدواج نماید هرگز خیری نمی بیند!
علاوه بر این سه حدیث که به خدمت خوانندگان به عنوان نمونه تقدیم گردید فقهای بزرگ و مراجع تقلید در کتب خود به این موضوع اشاره کرده و می فرمایند:
یکره ایقاع العقد و القمر فی العقرب ای فی برجها، و یوم الاربعاء، و فی احد ایام المنحوسه فی الشهر... و ایقاعه فی محاق الشهر، و هو اللیلتان او الثلاث من آخر الشهر(155)
: انجام عقد ازدواج در زمانی که ماه در برج هشتم است (در عقرب) و روز چهارشنبه، و روزهای نحس(156) و سه روز آخر هر ماه قمری مکروه و نامناسب می باشد.
خوانندگان عزیز عنایت دارند که این احادیث همراه با فرازی از نظر فقهای عالیقدر، عقد ازدواج را در روزهای فوق الذکر زیان آور و خطرناک توصیف می کنند، هر چند عقل و علم قدرت تشخیص آن را نداشته باشد.

ساعات نامناسب برای اجرای عقد:

نزدیک زوال ظهر و کمی پس از آن برای اجرای عقد خیلی خطرناک و نامناسب است. چنانچه در حدیثی از طریق زراره از امام باقر (علیه السلام) نقل شده که: زنی با مردی در هنگامی که نزدیک ظهر بود ازدواج نمودند، پدرم امام سجاد چنین وقت را صلاح ندیدند، ولی مدتی گذشت خبر ناگواری نشنیدیم و من در تعجب بودم، تا این که روزی همان زن به خدمت پدرم آمده و خبرهای ناگواری را گزارش کرد... و در جواب شنید که ازدواج شما در هنگام ظهر اتفاق افتاده است!(157).
و در حدیث دومی از همین امام آمده است:
بلغ ابا جعفر علیه السلام: ان رجلاً تزوج فی ساعه حاره عند نصف النهار، فقال ابو جعفر (علیه السلام): ما اراهما یتفقان فافترقا(158)
: چون به امام باقر (علیه السلام) گزارش نمودند که مردی هنگام ظهر ازدواج نموده فرمودند: ادامه زندگی آنان را در کانون خانواده مشترک بعید می دانم دیری نپائید که کارشان به طلاق منجر شد.
نتیجه نهائی این که سعی کنید حتی الامکان عقد و عروسی و زفاف آن شبانه صورت گیرد، و به غیر از روزهای جمعه عقد عروسی در روز مطلوب توصیف نشده است! و در این میان روزهای چهارشنبه منع گردیده، و در بقیه روزها نیز ساعاتی اطراف ظهر نامطلوب تر است، و چنانچه در سایر ساعات، اجرای عقد منعقد گردد مانعی ندارد مشروط بر اینکه قمر در عقرب و یا ایام محاق نباشد.

فصل 10: مراسم جشن و شادی در عروسی

دین اسلام مکتبی است کامل و جامع، و پیروان خویش را در تمام ابعاد زندگی راهنمائی می نماید. از سوی دیگر انسان ها در تمام مراحل حیات خود، حالات گوناگونی داشته، و همیشه به یکسان نمی باشند، بنابراین ایام سوگواری و حزن و اندوه، و روزهای شادی و سرور آنان با یکدیگر فرق می کند، و اسلام برای همه آنها برنامه دارد.
هنگامی که عروس و داماد با همدیگر ازدواج می کنند، خاطره های شیرین آن دو شروع گردیده، و باید با عشق و محبت و جشن و سرور همراه گردد، و با برپائی مجالس شیرینی و ولیمه، و احسان و اعلان به مردم، این پیوند را گرامی دارند، و با سر و صدای مناسب، و آواز و خوشحالی و انواع برنامه های عرف پسند به گوش مردم می رسانند که: دختر و پسری از حالت تجردی به کانون عشق و تأمل قدم گذاشته، و زندگی زناشوئی را آغاز کرده اند.
رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
فرق بین النکاح و السفاح ضرب الدف(159).
یکی از امتیازهای ازدواج بر روابط نامشروع این است که در مجالس جشن ازدواج دف بزنند.
این حدیث با تمام صراحت می رساند که ازدواج دو نفر با یکدیگر، پیوندی است مستحکم که با حکم الهی صورت گرفته، و با جشن و دف زدن که یک نوع اعلان عمومی است، باید مرزهای آنان به رسمیت شناخته شود، و همه بدانند دختر و پسری از آن همدیگر گشته اند، بر خلاف روابط غیر مشروع زنا که مخفیانه و قاچاقی صورت می پذیرد.
و در حدیث دیگر نیز آمده است:
فصل بین الحلال و الحرام الدف و الصوت فی النکاح(160)
: رسول گرامی اسلام می فرمایند: میان رابطه های حلال و حرام این تفاوت هست که در ازدواج و زناشوئی مشروع، دف زدن و سر و صدا حاکم است (بر خلاف رابطه های حرام، که پنهانی و دور از چشم مردم صورت می گیرد).
خوانندگان عزیز چنانچه توجه دارند در این حدیث ها نه تنها جشن و سرور در ازدواج مشروع گردیده، بلکه دف زدن و انواع سر و صداها و اعلان مردمی نیز تجویز شده است.