راهنمای بهشت

نویسنده : سید هاشم رسولی محلاتی

مقدمه و چند تذکر لازم

پس از حمد و ثنای الهی و درود بر روان پاک پیامبر گرامی اسلام و ائمه معصومین علیهم السلام چنین گوید این بنده بی بضاعت و روسیاه در گاه الهی: سید هاشم رسولی محلاتی: در خلال تتبع و بررسی روایات در کتاب شریف بحارالانوار که برای تألیف گلچینی از کلمات حکمت آمیز رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم و ائمه معصومین علیهما السلام و برخی تألیفات دیگر داشتم به احادیث جالبی که در مورد عمل هایی که سبب بهشتی شدن مؤمنین می شود برخورد کردم که بخاطر آموزندگی و جامعیتی که داشت در صدد جمع آوری آنها بر آمده و پس از اینکه توفیق آن را یافتم آیات کریمه قرآنی را نیز در این زمینه بدانها ضمیمه نمودم، و برای استفاده عموم با کمک دوستان همه را به فارسی ترجمه کرده و به صورتی که مشاهده می کنید آماده چاپ نمودم به امید آنکه برای خود و دیگران وسیله سعادت ابدی قرار گرفته و اگر خود نیز توفیق عمل به آنها را نیافتم از باب حدیث معروف الدال علی الخیر کفاعله(1) با عمل دیگران انشاء الله تعالی سهمی هم نصیب این بی بهره و بی توفیق گردد، و توشه راهی برای روز وانفسای این روسیاه باشد، و نام آن را نیز راهنمای بهشت گذاردم، و با این حال چشم به راه دعای خیر خوانندگان محترم نیز هستم.
و در اینجا تذکر چند مطلب مهم لازم است:
1- پس از تألیف و جمع آوری روایات، هنگامی که به فکر ترجمه فارسی آن افتادم، بخاطر کثرت مشاغل و ضعف و ناتوانی سنی، از دانشمند فرزانه جناب حجةالاسلام آقای حاج شیخ مسلم صاحبی دام توفیقه العالی درخواست کردم که ترجمه آن را به عهده گیرند، و معظم له نیز با خوشحالی از این پیشنهاد استقبال کردند و قسمت عمده کتاب را نیز ترجمه کردند، ولی با کمال تأسف بخاطر بیماری مرموز و ممتدی که دچار شدند از ادامه کار عذرخواهی کردند و توفیق باقیمانده کار به عهده خود حقیر واگذار شد، و بحمدالله تعالی با کمک الهی به انجام رسید که ضمن تشکر از همکاری ایشان رفع بیماری و سلامت کامل ایشان را از خدای تعالی مسألت داریم.
2- در موضوع بندی بابها و تیترها جز برخی از موارد عموماً از همان عناوین عربی در متن استفاده شد، و از ذکر ترجمه آن در پاورقی خودداری گردید، چون تقریباً تمامی عناوین ذکر شده در محاورات فارسی نیز مورد استفاده بوده و معمولاً به کار می رود و برای پارسی زبانان واژه های آشنایی است که نیازی به ترجمه نداشت، و در فهرست کتاب نیز همان عنوانها آمده جز در برخی موارد که ترجمه آن به دنبال آمده است.
3- نظیر آنچه در هر بابی نقل کرده ایم روایات بسیار دیگری هم به همان مضمون در کتابهای دیگری که در کتاب بحارالانوار از آنها روایت می کند و از آنها نام نبرده ایم نقل شده بود، که ما برای پرهیز از تکرار و رعایت اختصار به یکی دو تا از آنها بسنده و اکتفا کردیم که لازم است بدان توجه داشته باشید.
4- حتی المقدور سعی شد تا از ذکر حدیثهای ضعیف و خالی از اعتباری که مطالب اغراق آمیزی در آنها به چشم می خورد، و برای خواننده نیز سؤال انگیز بود خودداری شود.
در خاتمه از همه عزیزانی که ما را در تألیف این مجموعه کمک کردند، بخصوص جناب حجةالاسلام آقای حاج شیخ مهدی جعفری و جناب آقای مجید جاویدی که پیوسته در اینگونه کارها ما را یاری کرده اند صمیمانه تشکر کرده، ادامه توفیقات ایشان را از خدای تعالی مسألت داریم.
سیدهاشم رسولی محلاتی، 22 خردادماه 1381 ش، 20 ربیع الاول 1423ق

حرف الالف

باب الاثنین (خصلتهای دوگانه)

1 - معانی الاخبار: عن انس قال: خرج رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم علی اصحابه فقال: من ضمن لی اثنین ضمنت له الجنة؟
فقال ابوهریرة: فداک أبی و امی یا رسول الله! أنا أضمنها لک، ما هما؟
فقال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم: من ضمن لی ما بین حلییه و ما بین رجله ضمنت له الجنة.(2)
ترجمه :
1 - از انس روایت شده که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم به میان یاران خود آمد و فرمود: هر کس دو چیز را برای من ضمانت کند، بهشت را برایش ضمانت می نمایم، ابوهریرة عرض کرد: پدر و مادرم فدای تو باد ای رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم! من آن دو را برای شما ضمانت می کنم، آن دو چیست؟ رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: هر کس نگهداری میان دو گونه (دهان) و میان دو پای خود (یعنی عورت خود را) برایم ضمانت کند (که آن دو را از گناه نگهدارد)، بهشت را برایش ضمانت می کنم.
2 - الکافی: عن الفضیل قال: صنایع المعروف، و حسن البشر یکسبان المحبة، و یدخلان الجنة، و البخل و عبوس الوجه یبعدان من الله، و یدخلان الجنة.(3)
ترجمه :
2- و در همان کتاب از فضیل(4) روایت کرده که فرمود: کارهای نیک و خوشروئی دوستی و محبت بیاورد و انسان را به بهشت می برند و بخل و ترشروئی انسان را از خدا دور کند و به دوزخ برند.
باب اجتناب الکبائر
3 - مجالس المفید: عن عبدالکریم بن عمرو، و ابراهیم بن ناحة البصری جمیعا قالا: حدّثنا میسر قال: قال لی ابوعبدالله جعفر بن محمد علیهما السلام ما تقول: فیمن لا یعصی الله فی امره و نهیه، الا أنه یبرء منک و من اصحابک علی هذا الامر؟ قال: قلت: و ما عسیت أن اقول و أنا بحضرتک؟ قال قل! فانی أنا الذی آمرک أن تقول: قال: قلت: هو فی النار، قال: یا میسر! ما تقول فیمن یدین الله بما تدینه به، و فیه من الذنوب ما فی الناس، الا أنه مجتنب الکبائر؟
قال: قلت: و ما عسیت أن اقول و أنا بحضرتک؟ قال: قل! فانی أنا الذی آمرک أن تقول، قال: قلت: فی الجنة.
قال: فلعلک تتحرّج أن تقول هو فی الجنة؟ قال: قلت: لا، قال: لا تحرّج فانه فی الجنة، ان الله یقول: ان تجتنبوا کبائر ما تنهون عنه نکفر عنکم سیئاتکم و ندخلکم مدخلا کریما(5).(6)
ترجمه :
3- در کتاب مجالس مفید از میسر نقل کرده که گوید: امام صادق علیه السلام به من فرمود: چه می گوئی درباره کسی که در امر و نهی خدا نا فرمانی نکرده جز آنکه از تو و یارانت در امر امامت بیزاری جوید (و معتقد نیست)؟ گوید: عرض کردم: من چه می توانم بگویم در حالی که در محضر شما هستم؟ فرمود: بگو، چون من به تو دستور می دهم که بگوئی؟ عرض کردم: او در دوزخ است، فرمود: ای میسر چه می گوئی درباره کسی که معتقد به دین خدا است همانگونه که تو معتقد هستی، و گناهی هم مانند مردم دیگر دارد اما از گناهان کبیره پرهیز دارد؟ عرض کردم: چه می توانم بگویم در حالی که در محضر شمایم؟ فرمود: بگو چون من به تو دستور می دهم که بگوئی، عرض کردم: در بهشت است. فرمود: شاید باک داری از اینگونه بگوئی در بهشت است؟ عرض کردم: نه، فرمود: باکی نداشته باش که او در بهشت است خدای تعالی فرموده:اگر از گناهان بزرگ پرهیز کنید گناهان (کوچک) شما را محو می کنیم و شما را به جایگاهی گرامی داخل می کنیم.