چشمه سار هدایت «ویژه جوانان»

نویسنده : سید جعفر پورموسوی

سخن مؤلف:

بسم الله الرحمن الرحیم
حمد و سپاس بی پایان خدای را که به تدوین این اثر توفیق بخشید و تحیت و سلام فراوان بر پیامبر أعظم و عترت طاهرین ایشان که همواره راهنمایی بسیار نیک برای همگان اند.
درود به بنیانگذار انقلاب اسلامی ایران امام خمینی و شهیدان که سبب نشر بیشتر معارف دین و آشنایی ما به خاندان رسالت (علیهم السلام) شدند و از خداوند متعالی آرزوی سلامت و توفیق روزافزون جانشین شایسته او رهبر معظم انقلاب حضرت آیت الله العظمی خامنه ای را داریم.
انگیزه تألیف
استقبال چشمگیر تشنگان معارف، مبلغان و مربیان در عرصه پرورش جوان و نوجوان از کتاب جوانان و چلچراغ هدایت(1) و درخواستهای دوستان حوزوی و دانشگاهی برای ارائه کتابی مشابه ولی در حجمی کمتر ما را بر آن داشت که به خلق اثر حاضر همت گماریم که حاوی مباحث شیرین و جذاب معارف دین در امور اعتقادی، اخلاقی، احکام علمی، تاریخی و عملی، برای همگان سودمند خواهد بود.
عزیزان! انسان مسافر راه ابدیت است و هر روز گامی به مقصد زندگی جاویدان (قیامت) نزدیک می شود و راه بازگشت و جبران بسته است، پس باید از این عمر گرانمایه بهره جست و رضای خداوند را به دست آورد و دوری از زندگی سراسر ذلت و نکبت و با تمسک به ریسمان تجربه و علم می تواند انسان را به وادی امنیت ره نماید و تو ای سالک نو پا بدان آنچه را در عنفوان جوانی فرا می گیری، همانند نقش و نوشته حک شده بر سنگ، ماندنی خواهد بود؛ چنانکه حضرت امام صادق (علیه السلام) فرمود: من تعلم فی شبابه کان بمنزله النقش (الرسم)(2) فی الحجر.(3)
و از خداوند سبحان علو درجات برای والدین گرامی به ویژه مادر عزیز علویه فقیده، که چندی است در غم فراق او به سوگ نشسته ام خواستارم و نیز برای مشتاقان و همکاران خود و دوست عزیز جناب حجت الاسلام سعید بندعلی ویراستار این اثر و برادران مهدی مهدوی که کار تصحیح را به عهده داشت و نبی مرسلی که در امر صفحه آرایی بسیار کوشید. رستگاری عظیم خواهانم.
در پایان از همه علاقه مندان به دانش و هدایت راستین می خواهیم با انتقادات و پیشنهادات سازنده خود ما را در ارائه هر چه مطلوب تر این کتاب (چشمه سار هدایت ویژه جوانان) در چاپ های آینده مدد رسانند.(4)
والحمد لله رب العالمین
ولادت با سعادت امام محمدتقی (علیه السلام)
حوزه علمیه قم، سید جعفر پور موسوی
ده رجب 1429 هق. برابر 23/4/1387 هش.

فصل یکم: عدد 1

یک مدبر برای جهان

بدون شک نظام واحدی در این جهان حکمفرماست و این هماهنگی قوانین نظام آفرینش، از مبدئی واحد سرچشمه می گیرد. اگر مبدأهایی متعدد بود و اراده هایی مختلف، این هماهنگی امکان پذیر نبود.
امام صادق (علیه السلام) در پاسخ مردی بی ایمان که از تعدد خدایان سخن می گفت، فرمود: این دو خدایی که تو می گویی، یا هر دو قدیم و ازلی و نیرومندند؛ یا هر دو ناتوان؛ یا یکی قوی و دیگری ضعیف است.
اگر هر دو قوی باشند، چرا هر یک دیگری را کنار نمی زند و تدبیر جهان را به تنهایی بر عهده نمی گیرد و چنانچه چنین گمان کنی که یکی قوی و دیگری ناتوان است، در این صورت توحید خدا را پذیرفته ای، زیرا دومی ضعیف است، بنابراین خدا نیست.
اگر بگویی آنها دو تا هستند، از دو شکل خارج نیست؛ یا از تمام جهات یکسان اند و یا مختلف؛ اما هنگام که ما آفرینش را منظم می بینیم و ستارگان آسمان هر یک در مسیر ویژه خود سیر می کند و شب و روز با نظم خاصی جانشین یکدیگر می شود و خورشید و ماه هر یک برنامه ویژه خود را دارد، این هماهنگی تدبیر جهان و انسجام امورش دلیل است که مدبر یکی است و....
نیز در پاسخ هشام بن حکم فرمود:
پیوستگی و انسجام تدبیر جهان و کامل بودن آفرینش، دلیل واحد بودنش است، چنان که خداوند در قرآن فرمود: اگر در آسمان و زمین، جز الله خدایان دیگری بودند، در آسمان و زمین خلل و فساد پدید می آمد (نظام جهان به هم می خورد).(5)
تعدد، مفهومش این است که از هر نظر یکی نیستند، وگرنه یک خدا می شدند، بنابراین هرجا تعدد است حتماً تفاوت ها و اختلاف هایی هست، که در اراده و یا عمل اثر می گذارد و جهان هستی را به هرج و مرج و فساد می کشاند.(6)