مقتل الحسین (علیه السلام) از مدینه تا مدینه

سید محمد جواد ذهنی تهرانی (ره)

نقل مشهور در حمل سر مطهر امام (علیه السلام)

مشهور بین ارباب مقاتل آن است که عمر سعد مخذول پس از شهید نمودن امام (علیه السلام) خولی بن یزید اصبحی ناپاک را طلبید و سر مقدس امام (علیه السلام) را به وی داد و گفت این سر را نزد امیر عبیدالله بن زیاد ببر چنانچه مرحوم مفید در ارشاد و سید در لهوف و کاشفی در روضه و از متأخرین مرحوم محدث قمی در نفس المهموم و منتهی الامال چنین فرموده اند.

نقل کلام مرحوم مفید در ارشاد

مرحوم مفید در ارشاد می فرماید:
و سرح عمر بن سعد من یومه ذلک و هو یوم عاشوراء برأس الحسین (علیه السلام) مع خولی بن یزید الاصبحی و حمید بن مسلم الازدی الی عبیدالله بن زیاد و امر برؤس الباقین من اصحابه و اهل بیته فقطعت و کانوا اثنین و سبعین رأسا و سرح بهامع شمر بن ذی الجوشن و قیس بن الاشعث و عمرو بن الحجاج فاقبلوا حتی قدموا بها علی ابن زیاد... یعنی عمر بن سعد در همان روز یعنی عاشوراء سر مقدس امام حسین (علیه السلام) را همراه خولی بن یزید اصبحی و حمید بن مسلم ازدی برای عبیدالله بن زیاد فرستاد و امر نمود سرهای باقی اصحاب و اهل بیتش را که مجموعا هفتاد و دو سر بودند قطع کرده و آنها را همراه شمر بن ذی الجوشن و قیس بن اشعث و عمرو بن حجاج فرستاد، این نابکاران حرکت کرده تا به کوفه رسیدند و سرها را نزد پسر زیاد حرامزاده بردند...

نقل کلام مرحوم سید در لهوف

مرحوم سید در لهوف می نویسد:
ثم ان عمر بن سعد بعث برأس الحسین (علیه السلام) فی ذلک الیوم و هو یوم عاشوراء مع خولی بن یزید الاصبحی و حمید بن مسلم الازدی الی عبیدالله بن زیاد و امر برؤس الباقین من اصحابه و اهل بیته فنظفت و سرح بها مع شمر بن ذی الجوشن لعنه الله و قیس بن اشعث و عمرو بن الحجاج فاقبلوا حتی قدموا بها الی الکوفه...
یعنی پس عمر بن سعد سر مبارک حسین (علیه السلام) را همان روز (روز عاشوراء) بهمراه خولی بن یزید اصبحی و حمید بن مسلم ازدی نزد عبیدالله بن زیاد فرستاد و دستور داد سرهای بقیه یاران و خاندان حضرت را شست و شو نموده و بهمراه شمر بن ذی الجوشن و قیس بن اشعث و عمرو بن حجاج فرستاد ایشان آمدند تا به کوفه رسیدند...