مقتل الحسین (علیه السلام) از مدینه تا مدینه

نویسنده : سید محمد جواد ذهنی تهرانی (ره)

قصه فطرس ملک و شفاء یافتنش

مرحوم ابن قولویه در کتاب کامل الزیارات که از معتبرترین کتب شیعه محسوب می شود حدیثی را از حضرت امام صادق (علیه السلام) به این شرح نقل نموده.(1)
ابراهیم بن شعیب میثمی می گوید: شنیدم که امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
هنگامی که حسین بن علی علیهما السلام متولد شدند حق تعالی به جبرئیل امر فرمود در ضمن هزار فرشته دیگر به زمین فرود آید و از طرف خدا و خودش به رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) تهنیت بگوید.
حضرت فرمودند:
محل فرود آمدن جبرئیل جزیره ای بود در میان دریائی و در آن جزیره فرشته ای بود بنام فُطرُس که از حَمَله عرش محسوب می شد و حق تعالی او را بر انجام کاری مبعوث نمود و چون وی در بجا آوردن آن سستی نمود بالش شکسته شد و در آن جزیره افتاد و مدت ششصد سال خداوند را عبادت می کرد تا حضرت حسین بن علی علیهما السلام متولد شدند بهر صورت فطرس به جبرئیل عرضه داشت: اراده کجا داری؟
جبرئیل فرمود: خداوند متعال به حضرت محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) نعمتی عنایت فرموده و من را برای گفتن تهنیت از جانب خودش و خودم به نزد آن جناب فرستاده اکنون محضر مبارک آن حضرت می روم.
فطرس عرضه داشت: ای جبرئیل من را با خودت ببر شاید حضرت رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) برای من دعاء فرماید:
امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
جبرئیل فطرس را با خود برد و هنگامی که به مکان رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) رسید فطرس را بیرون گذارد و خودش محضر مبارک آن جناب مشرف گردید و از ناحیه خدا و خود به حضرتش تهنیت گفت و سپس حال فطرس را گزارش داد.
حضرت رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: ای جبرئیل او را داخل کن.
پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) برایش دعاء نموده و فرمودند: بال شکسته خودت را به این مولود بکش و به جای خود برگرد.
امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
فطرس بال شکسته اش را به حضرت امام حسین (علیه السلام) کشید و سالم شد و به هوا پرواز نمود و گفت:
ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم): این حتمی است که امت شما عنقریب این مولود را خواهند کشت و در مقابل حقی که این مولود بر من دارد ملتزم هستم هر زائری که او را زیارت کند، زیارتش را به آن حضرت رسانده و هر سلام کننده ای که به حضرتش سلام کند، سلامش را به محضرش ابلاغ نموده و هر کسی که به جنابش تهنیت گوید آن را به حضورش عرضه نمایم، این بگفت و به آسمان پرواز کرد.

فصل دوم : فهرست ترجمه حال حضرت امام حسین (علیه السلام)

اسم مبارک آن حضرت: نام مبارک آن حضرت حسین است که مصغر حسن می باشد.
و گفته اند که ابتداء امام حسن (علیه السلام) را حمزه و امام حسین (علیه السلام) را جعفر نام گذاردند و سپس رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) این دو نام را به حسن و حسین مبدل فرمودند.
نام دیگر آن جناب شبیر است بنام فرزند کوچک هارون.

القاب آن حضرت

در کتاب جنات الخلود القاب آن حضرت را شانزده تا شمرده به این شرح:
1. سید، 2 - تقی، 3 - بَرّ (به فتح باء و تشدید راء)، 4 - رشید، 5 - طیب، 6 - و فی (وفا کننده)، 7 - زکی، 8 - مبارک (با خیر و برکت)، 9 - تابع (پیرو دین جد خود)، 10 - دلیل (راهنما)، 11 - سبط (دختر زاده پیامبر)، 12 - شهید، 13 - طور سینین، 14 - نور الخافقین (روشنی دهنده دو طرف دنیا)، 15 - ثانی سبطین، 16 - ثانی آل عبا و به قولی خامس آل عبا.