فهرست کتاب


گفتار علوی جلد 1

سید مهدی علوی‏ بخشایشی

حب ریاست، نفاق را در قلب انسان می رویاند:

رهبر بزرگ اسلام برای رسانیدن زیان حب شرف و دوستی جاه و مقام نیز فرمود: علاقه مندی به مال دنیا و دوستی مقام و جاه، نفاق و دورویی را در قلب و دل انسان می رویاند چنانچه آب، دانه و بذر را می پروراند(528).
برای شاهد مطلب، داستانی نقل می شود و آن اینکه یکی از دانشمندان عیسوی (به نام محمد صادق فخرالاسلام) که دست از کیش مسیحیت برداشته و به آیین مقدس اسلام مشرف شده، مذاکرات و گفتگوی خود را با استادش در کتاب خویش نقل و ذکر نموده و گفته است که: پس از مباحثه زیاد و رد و بدل شدن مطالب گوناگون و سخنان مختلف، استادم گفت: معنی فارقلیط در انجیل (که حضرت مسیح (علیه السلام) فرموده است) تا من نروم، فارقلیط نخواهد آمد، احمد و محمد می باشد و از روی انجیل برنابا این مطلب را ثابت و محقق نمود.
فخرالاسلام می گوید: به استادم گفتم: شما به این موضوع اذعان و اعتراف دارید؟ گفت: بلی گفتم: پس چرا اسلام خود را ظاهر و آشکار نمی نمایید؟ در پاسخ گفت: اگر من اسلامم را آشکار و برملا کنم و مردم را به حقانیت آیین مقدس اسلام، مطلع و آگاه ساخته و حقیقت امر را با آنان، در میان بگذارم، این جاه و مقام که در جهان مسیحیت و دنیای عیسویت دارم، از کف و دستم خارج می گردد و من تاب و تحمل این را ندارم(529).

سخنی با شنوندگان:

آقایان محترم و برادران دینی! می بینید که چطور حب ریاست و مقام؛ حقایق را زیر پرده های ضخیم ظلمانی و تاریک، مخفی و پنهان می سازد و نمی گذارد حق و حقیقت، برملا و آشکار گردد و به این وسیله، خود و دیگران را بدبخت و بیچاره ساخته و به عذابهای سخت و سنگین دچار و گرفتار می سازد و از سعادت و خوشبختی دائمی و همیشگی خویشتن و سایرین را محروم، بی بهره و دست خالی برمی گرداند و از این جهت، در اخبار وارد شده که حضرت امام صادق (علیه السلام) فرمود:
هر کس جویای ریاست شده و دنبال جاه و مقام برود، خود را هلاک ساخته و به روز سیاه نشانده است(530).

چه عاملی مدعیان خلافت را از حق مسلم علی (علیه السلام) بازداشت؟

ما اگر صفحات تاریخ اسلام را ورق بزنیم و حالات مسلمانان صدر اسلام را مورد مطالعه قرار دهیم، خواهیم دید در اثر حب ریاست، چقدر حقوق پایمال گردید و چه اندازه افراد و اشخاص دوزخی و جهنمی شدند و همین حب مقام و دوستی جاه و شرف بود که مدعیان خلافت، به ویژه معاویه را بر مخالفت حضرت علی (علیه السلام) وادار نمود و نگذاشت دست بیعت به سوی آن بزرگوار دراز کرده و با جان و دل بیعت کنند و باز همین خوی ناپسند و علاقه و دوستی زرق و برق دنیا سبب و باعث گردید، که تمام فضایل و مناقب آن رادمرد حق را نادیده گرفته و همه نیروی خود را در خاموش کردن نور خدا و پایمال نمودن مدایح و خصال نیک و اوصاف شایسته علی بن ابیطالب (علیه السلام)، به راه اندازند. در حالی که بر حسب آیه مباهله(531) می دانستند او نفس رسول خدا و پیامبر گرامی اسلام می باشد(532).