گفتار علوی جلد 1

نویسنده : سید مهدی علوی بخشایشی

پیش گفتار

بسم الله الرحمن الرحیم
شهادت و گواهی می دهم که هیچ خدای بر حقی نیست مگر خداوند یگانه و اوست معبود حقیقی و آفریننده موجودات و پروردگار عالمیان پس از آن ستایش بی حد و سپاس بی شمار خداوندی را سزاست که طریق سعادت و خوشبختی و راه رستگاری و کامیابی را به ما آموخت و ما را از نعمتهای فراوان و گوناگون خویش برخوردار ساخته و بهره مند نمود.
پروردگارا درود بی پایان و تحیت و سلام بی منتهای خودت را پیاپی، پیوسته و دمادم بروح و روان همه سفرا و پیامبران کرام بویژه خاتم انبیاء و پیغمبر آخرالزمان حضرت محمد بن عبدالله (صلی الله علیه و آله و سلم)، و جانشینان و اهل بیت آن بزرگوار بفرست و ما را از شفاعت آنان برخوردار ساز...
اما بعد ایامی که بحثهای حوزه مقدسه علمیه قم تعطیل می شد روی انجام وظیفه تبلیغات دینی به برخی از مناطق اهل تسنن رهسپار شده و مدتی در آن منطقه ها به ایراد سخنان و بیان احکام دینی اشتغال داشتم و برادران اهل تسنن حتی روحانیین آنان در مجالس حضور به هم رسانیده و در سخنرانیهای حقیر شرکت می کردند از این لحاظ ناگزیر بودم که به کتابهای معتبره اهل تسنن بویژه صحاح ششگانه آنان(1) مراجعه نمایم تا در موارد اختلاف از احادیث و اخبار آنها استشهاد کرده و احقاق حق کنم و بدون اعمال تعصب و غرض ورزی حقیقت مطلب باشند و برهان روشن گردد.
و نیز از روی مدارک صحیح و درست نسبتهای ناروا و تهمت های ناجوانمردانه که از ناحیه عده ای از مغرضین و دشمنان اهل بیت رسول خدا و علاقه مندان آن حضرات، صادر شده، بیان گردد. و معلوم و آشکار شود که این گونه تبلیغات زهرآگین و جعل احادیث از کجا سرچشمه گرفته و موجب و سبب آنها چه بوده است.
تا برادران دینی به برخی مطالب و بعضی سخنانی که در پاره ای از کتابها نوشته شده، اعتنا نکرده و گوش فرا ندهند.
و بدانند این خلاف گوئیها و سم پاشیها از یک دسته جمعیت که نان را به نرخ روز می خوردند و می خواستند به نان و آبی برسند و پست و مقامی را اشغال کنند و زندگانی مرفه و گذران خوش و خرمی داشته باشند، سرزده است چون اشباع غریزه های حیوانی و میل به آمال و آرزوهای شیطانی خودشان را در این راه می دیدند از این لحاظ به وسیله جعل روایات و وضع احادیث و نسبتهای خلاف واقع الم شنگه راه انداخته و شورش و آشوبی برپا نموده اند.
و برای سود و منفعت شخصی خودشان طوفانهای خطرناک و انقلاب های عظیم و حوادث شگفت انگیزی را در عالم اسلام بوجود آوردند و باعث کشت و کشتارهای عجیب و ریخته شدن خونهای ناحق گردیدند و صفحات تاریخ را با اعمال ناشایسته و کردار قبیحشان ننگین و لکه دار ساختند بطوری که تا حال فراموش نشده و در خاطره ها باقی مانده است.
و عقلای قوم و خردمندان و هوشمندان مسلمانان و دلسوزان اجتماع اسلامی تا حال نتوانسته اند دامن مسلمین را از لوث و کثافت کردار زشت و اعمال شنیع و کارهای ناپسند آنان تطهیر و پاک نمایند.
و نسل جدید و آینده را روشن فکر ساخته و از بند خرافات رهائی بخشند.
انگیزه تألیف:
رسم و روش حقیر این بود که جلوتر از سخنرانی موضوعی را که در نظر می گرفتم آن را مطرح کرده و مورد بحث و گفتگو قرار می دادم و برای اینکه در پیرامون آن پژوهش و کنجکاوی به عمل آید قبلاً می نوشتم، و پس از آن همان مطالب را به سمع برادران دینی و حضار جلسه می رسانیدم و پس از زمانی تصمیم گرفتم همان گفتارها را اصلاح نموده و تجدیدنظر نمایم و اگر توفیقی همراه باشد چاپ کرده و در دسترس علاقه مندان علم و دانش قرار بدهم تا مورد استفاده و بهره برداری عموم واقع گردد.
از فضل عمیم و کرم بی پایان پروردگار عالمیان امید است این خدمت کوچک و عمل ناچیز را پذیرفته و به آن لباس اخلاص پوشانده و با خلعت تقبل مزین فرماید و پاداش آن را بروز رستاخیز و واپسین، ذخیره و پس انداز نماید تا وسیله نجات و سبب خلاصی از گرفتاری های سخت و گوناگون آن روز گردد.
خوانندگان عزیز گوینده مدعی نیست که در این گفتارها حق مطلب را کاملاً ادا کرده و داد سخن را داده است و لیکن به اندازه طاقت و توانایی کوشش فراوان و جدیت بسیار شده است اگر عمل مزبور مطابق واقع و صواب بود خدا را بر این نعمت که به این حقیر ارزانی داشته سپاسگزار است و اگر صحیح و درست نبود، نیست مگر انسان و از شأن او خطا و نسیان می باشد از برادران دینی درخواست می کند که نسبت به مندرجات کتاب هر نوع لغزش و اشتباهی به نظرشان می رسد اغماض و چشم پوشی نکرده و با تذکرات نافع و راهنمائی های سودمند مؤلف را رهین منت سازند تا به خواست خدا در چاپهای بعدی مورد استفاده قرار گیرد.
قم - خیابان اراک، قم نو، کوچه حسینی، پلاک 31
سید مهدی علوی بخشایشی

سخنرانی اول: موقعیت ماه محرم قبل از اسلام

بسم الله الرحمن الرحیم
قال الله تعالی فی کتابه: ان عده الشهور عندالله اثنی عشر شهراً فی کتاب الله یوم خلق السموات و الارض منها اربعه حرم ذلک الدین القیم(2).
با تأییدات ربانی و توفیقات سبحانی و کمک پروردگار عالمیان امشب را که نخستین شب ماه محرم الحرام می باشد، بعظمت و بزرگواری این ماه اختصاص داده و شمه و مقداری در پیرامون احترام و ارزش آن قبل از اسلام و بعد از طلوع و ظهور آن صحبت کرده و مطالبی در این زمینه به محضر آقایان محترم و شنوندگان ارجمند تقدیم می نمایم امید است مفید و سودمند واقع گردد.

موقعیت این ماه قبل از اسلام:

از میان ماه های قمری چهار ماه فوق العاده مورد احترام توده جمعیت بوده و هست بطوریکه قبل از اسلام که زمان جاهلیت و وحشی گری بود و همیشه کار و شغل آنان قتل و غارت همدیگر و ظلم و ستم بر یکدیگر بود نیز حرمت آن ماهها را رعایت کرده و نگه می داشتند و جنگ و نبرد و اختلاف را تعطیل، و به اوقات دیگر محول و واگذار می نمودند حتی اینکه اگر کسی در این ماه ها قاتل و کشنده پدرش را می دید به او معترض نشده و هیچ گونه زشت گوئی و عیبجوئی را درباره اش روا نمی دانست(3). و در خلال این مدت عده ای برای کسب و جمع آوری آذوقه و لوازم زندگی و ضروریات حیاتی خودشان مشغول می شدند، و جمعی برای انجام دادن فرائض دینی و بجا آوردن اعمال حج و عمره می پرداختند.