نیش و نوش «نقش زبان در نیک بختی و بدبختی انسان »

نویسنده : شکیبا سادات جوهری مترجم : تهیه شده توسط ک مرکز پژوهش‏های صدا و سیما

خوردن گوشت رفیق

دو تن از یاران رسول خدا (صلی الله علیه وآله) نزد آن حضرت داشتند. یکی از آن دو به دیگری گفت: فلان شخص چقدر پر خواب است؟ سپس از رسول خدا (صلی الله علیه وآله) مقداری نان خواستند تا بخورند. حضرت به آنها فرمود: شما نان و خوراک خود را خوردید. گفتید یا رسول الله!یادمان نمیاید چیزی خورده باشیم. حضرت فرمود: همین حالا گوشت بدن رفیقان را با غیبت کردن خوردید.(244)

نیش زبان

شیخ ابوالحسن نوری گفت: روزی نزد ایاس بن معاویه نشسته بودم. خواستم از کسی غیبت کنم که ایاس مانع این کار شد و گفت: آیا تو امسال به سرزمین روم و ترکستان و جنگ با ایشان رفته بودی؟ گفتم: نه. گفت: تعجب می کنم از این که کافران روم و ترک از دست و زبان تو آسوده و در امان هستند، ولی برادر مسلمانت از نیش زبانت آسوده و در امان نیست.(245)

صاعقه غیبت

امام باقر (علیه السلام) فرمود:
هنگامی که روز قیامت فرا می رسد، گروهی در پیش گاه خداوند حاضر می شوند و می بینند هیچ کار نیکی در نامه عمل خود ندارند. پس به اعتراض عرض می کنند: پروردگارا!اعمال نیک ما چه شد؟ خطاب به آنان گفته می شود: اعمال نیک شما را غیبت از بین برد؛ زیرا غیبت، نیکی ها را می خورد، همان گونه که آتش، هیزم را می خورد: فان الغیبه لتا کل الحسنات کما تا کل النار الحطب.(246)
شیخ بهایی هم می گوید:
بدان که غیبت چون صاعقه ای هلاکت بار است و حال آن کسی که از مردم بد گویی می کند، مانند کسی است که منجنیقی بسازد و نیکی هایش را با آن به سمت شرق و غرب پرتاب کند.(247)