نسخه شفا

نویسنده : دکتر صفدر صانعی

عکوب یا حرشف بری

Silylum Marienun
ترکیب شیمیایی:
اعضای مختلف این گیاه دارای تانن، نوعی ماده تلخ و یک رزین است. دانه آن نیز شامل یک ماده روغنی، آمیدون و مواد آلبومینوئیدی کمی می باشد. طبق عقیده H. Chultzمواد مذکور در آلبومین دانه، واقع در زیر پوسته خارجی آن وجود دارد از این نظر برای درمان بیماریها، مصرف دانه له شده آن توصیه گردیده است.

زنجبیل شامی

Ynulahenium
ترکیبب شیمیایی:
ریشه این گیاه دارای 40 درصد اینولین است که مقدار آن در پائیز به حداکثر می رسد. اینولین چون نخستین بار در این گیاه کشف گردید، از این جهت به نام jnula نامگذاری شده است.
از تقطیر ریشه این گیاه مقدار کمی اسانس، مخلوط با توده چسبنده ای مرکب از آلانتولاکتون Alantolactone ایزوآلانتولاکتون حاصل می شود ایزو آلانتولاکتون به فرمول )C6 H8 O(n است و به صورت گوگرد بلوری سفیدرنگ به دست می آید. در گرمای 115 درجه ذوب می شود به مقدار کم در الکل رقیق و به مقادیر زیاد در الکل مطلق، اتروکلروفرم حل می گردد. در آب غیر محلول است.
ماده ای به نام هلنین Helenine (به مقدار 1 تا 2 درصد) که به غلط هتروزیدی تصور می رفت در واقع از ایزوآلانتولاکتون مرکب می باشد.
هلنین به فرمول C12 H82 O3 و داری حالت تبلور به صورت ذرات کوچک و منشوری شکل است فاقد بو و بدون رنگ می باشد. در گرمای 115 درجه ذوب می شود. در آب غیر محلول و در الکل، اتر، کلروفرم و روغن ها به مقادیر زیاد حل می گردد. آلانتول را می توان با فشردن توده متبلور، به مقادیر کم و به صورت ماده ای روغنی به دست آورد.
آنچه که در بازار تجارت تحت نام هلنین عرضه می شود، در واقع آیزو آلانتولاکتون نیست بلکه آلانتولاکتون می باشد.

افسنطین (کشوت رومی)

Artemisa Absintinum
ترکیب شیمیایی:
برگ این گیاه دارای ماد تلخی به نام ابسنتین Absinthine است که نخستین بار توسط Duquesnel کشف گردید و بعداً به حالت متبلور و خاص به دست آمده، به نام انابسنتین Anabsintineنامیده شد. علاوه بر آن، یک ماده غیر تلخ ولی قابل تبلور و به رنگ زرد کاهی و همچنین اسانسی به مقدار متغییر 2 تا 5 در هزار نیز در اندامهای گیاه وجود دارد.