نسخه شفا

نویسنده : دکتر صفدر صانعی

محل رویش

این گیاه در بعضی از نواحی شمال غربی ایران مانند میشوداغ یافت می گردد.

باباآدم، به عربی آراقیطون نامیده می شود

Astium Lappa
ریشه باباآدم دارای اینولین، ماده چرب به مقدار کم، کربنات نیترات، رزین های مختلف و یک گلوکزید به نام لاپین Lappine یا لاپوزید Lappossideاست. ماده اخیر در سال 1888 توسط دانشمندان از گیاه استخراج گردید. از ریشه خشکیده گیاه در مجاورت هوا، معادل 50 تا 70 درصد اینولین توسط Krontz j _ در سال 1931 به دست آمد. برگ باباآدم دارای اکسیدازهای فعال و دانه اش علاوه بر گلوکزید مذکور، دارای 18 درصد روغن زرد، رنگ خشک شونده با طعم تلخ، مرکب از 58 درصد اسید لینولئیک و 10 درصد اسید اولئیک است.

الشوکه المبرکه

ترکیب شیمیای :
طعم تلخ اعضای هوائی این گیاه مربوط به ماده ای به نام کنی سین Cnicineاست که توسط Nativel در سال 1842 کشف گردید. این ماده که اثر تب بر دارد، بعداً توسط Lsocia به حالت متبلور از برگهای جوان گیاه به دست آمد.
تمام قسمتهای گیاه دارای املاح پتاسیم، منیزیوم، کلسیوم، به مقدار جزئی اسانس، رزین، صمغ، موسیلاژ، تانن قندهای مختلف و فیتوسترین است.
کنی سین، به فرمول C24 H65 O01 و دارای طعمی تلخ است. به صورت بلوریهای سوزنی شکل، شفاف و بیرنگ متبلور می گردد. در آب به مقادیر کم ولی در الکل، اتر و قلیائیات به مقادیر زیاد حل می شود. اسید سولفوریک آنرا در خود حل می کند و رنگ قرمز ایجاد می نماید ولی با افزودن مقداری آب، به رنگ بنفش در می آید و اگر آمونیاک افزوده شود زردرنگ می گردد. در اسیدکلریدریک رنگ سبز ایجاد می کند.
کنی سین، دارای اثر تب بر قوی است ولی چون حتی مصرف مقادیر کم، آن ایجاد قی و ناراحتی می کند از این جهت استفاده از آن متروک گردیده است. از تب بر کینی سین بیشتر از سالیسین تشخیص داده شده است.