نسخه شفا

نویسنده : دکتر صفدر صانعی

محل رویش

نواحی شمال ایران: رودبار، در ناحیه ای به نام مانده جو در ارتفاعات 950 متری نواحی مختلف البرز، عمارلو، کبوتر چاک، گون پشته، داماش در ارتفاعات 1820 متری، تبریز، اشتران کوه، قره داغ، علی بلاغ و تفرش.

سنبل الطیب یا علف گربه

Valeriana Officinalis
ترکیب شیمیای :
ریشه ریزوم والرین دارا آمیدون، تانن، گلوکز، املاح مختلف، اسانس، اسیدوالرینیک، اسید فرمیک، اسید استیک و اسید پروپیونیک Acid Propionique است مواد اخیر که در ریشه خشک گیاه یافت می شود، در ریشه های تازه به حالت اتری، مخصوصاً اتروالرینیک وجود دارد. در خاکستر ریشه و ریزوم مقدار زیادی مگنز یافت می شود. مقدار کلی اسانس والرین در نوع مرغوب ریشه بطور متوسط یک درصد است. ریشه والرین تازه دارای مقدار نسبتاً زیاد اسانس ولی با بوی کم است. تدریجاً که ریشه خشک می گردد، مقدار کلی اسانس آن کاهش حاصل می کند در عوض بوی قوی کسب نماید. اسانس مذکور اگر تازه باشد، رنگ زرد مایل به سبز یا مایل به قهوه ای، بوی نافذ و مشخص و حالت نسبتاً روان با واکنش اسیدی خفیف دارد ولی به تدریج که کهنه می شود، غلظت حاصل می کند و حالت اسیدی افزایش می یابد. وزن مخصوص اسانس در گرمای 15 درجه بین 940 و 950/. است.

محل رویش

این گیاه در بعضی از نواحی شمال غربی ایران مانند میشوداغ یافت می گردد.