نسخه شفا

نویسنده : دکتر صفدر صانعی

استخراج هتروزیدها

پیاز را به قطعات کوچکی تقسیم کرده محلول سولفات آمونیم بدان می افزایند تا پروتئین پیاز را منعقد کرده و از فعالیت آنزیم ها جلوگیری کند. مخلوط بالا را چندین بار با استات اتیل اکستراسیون کرده و عصاره حاصل را زیر فشار کم، تقطیر می کنند، باقیمانده را با اتر شسته تا سایر مواد، خارج شود - محلول اتر را با الکل مجاور کرده و به وسیله هیدرواکسید دو پلمپ تاننهای موجود را رسوب می دهیم. پس از صاف کردن و تبخیر، کریستالهای سیلارن به خوبی ظاهر می شود، در نخستین محلول آبکی مجموعه ای از سیلارن باقی می ماند که بوسیله کروماتوگرافی می توان آنها را جدا کرد. استول و همکارانش از آن، 6 ماده کریستالیزه جدا کرده اند.

ساختمان شیمیایی هتروزیدها

سیلارن نیم تا دوسوم مجموع هتروزیدهای سیل را تشکیل می دهد. ساختمان شیمیایی این هتروزید در سال 1925 به وسیله استول و هوفمان تشریح شده است این ماده، یک هتروپیوزید است که در اثر هیدرولیزاسید دو قند به نامهای دگلوکوزورامنوز (که به شکل سیلاپیوزروی کربن سوم ثابت شده اند) و یک ژنین از نوع بوفانولید به نام سیلاریدن می دهد که دارای دو عامل هیدروکسیل می باشد. سیل را در صفحه بعد بطور علمی تری بررسی میکنیم.

خربق

ترکیب شیمیای :
قسمت داروئی دارای 5 تا 10 درصد آب و 10 تا 15 درصد ماده کانی و اسیدهای آلی در آن به شکل اسید وراتریک و اسید کلدونیک، آمیدون و رزین و یک درصد چربی و یک دیول ترپنیک از آن استخراج کرده اند.