نسخه شفا

نویسنده : دکتر صفدر صانعی

مخمر آبجو (لوور)

ترکیب شیمیای :
1 - مقدار آب در لوور خشک 8 درصد در لوور تازه 70 تا 80 درصد است و میزان آن نباید از این حد، تجاوز کند.
2 - مواد معدنی
در اثر کالسیناسیون 7 تا 8 درصد خاکستر محتوی فسفات ها و پطاس در لوور به دست می آید.
3 - گلوسیدها
مقدار گلوسیدهای لوور در حدود 30 درصد است. در لوور آمیدون و قندهای احیاءکننده وجود ندارد ولی تره هالوز، یک گلوکز، یک گلوکان (پولی مر گلوکن) شبیه گلیکوژن (این ماده در اثر آب یددار به رنگ قهوه ای در می آید) و فونگوز (گلوسید غشاء) در آن، موجود است.
4 - لیپیدها
در حدود 2 تا 3 درصد لی پید و یک درصد استرول از جمله ارگوسترول در لوور یافت می شود.
5 - پروتئیدها
در حدود 50 درصد مخمر آبجو را پروتئید تشکیل می دهد که از آمینو اسیدها و از جمله لیزین تریپتوفان، یک کازئین (زیموکازئین) یک آلبومین (سرویزین) و نوکلئو پرتئیدها، تشکیل شده است. عنصرهای مختلف دیگری نیز در لوورها وجود دارند که مهمتر از همه، ویتامین ها هستند.
6 - ویتامینهای مخمر آبجو
در مخمر آبجو مقدار کمی ویتامین است ولی در آن، ارگوسترول (پروویتامین D) یافت می شود و از طرفی بهترین منبع تهیه ویتامینهای گروه B است که عبارتند از:
ویتامین B1(تیامین) 12 تا 15 میلی گرم در صد گرم
ویتامین B2(ریبوفلاوین) 3 تا 6 میلی گرم در صد گرم
ویتامین B3(اسید نیکوتی نیک) 30 تا 50 میلی گرم در صد گرم
ویتامین B4(آدنین)
ویتامین B5(اسید پانتوتنیک) 10 تا 20 میلی گرم در صد گرم
ویتامین B6(پیریدوکسین) 3 تا 10 میلی گرم در صد گرم
ویتامین (B8،B7) به مقدار بسیار کم
ویتامین Bc (اسید فولیک) یا B19 تا 5 میلی گرم در صد گرم
ویتامین B21(سیانوکو بالامین) به مقدار بسیار کم.
7 - عناصر آنتی بیوتیک
مخمر آبجو در پزشکی به عنوان یک ماده ضد جوش صورت شهرت دارد و مسلماً دارای عناصر ضد باکتری فعال است که بر ضد استافیلوکوک ها مؤثرند، این عناصر به حالت خاص به دست نیامده اند.
8 - آنزیم ها
آنزیم های لوور متعدد و مهمترین آنها عبارتند از:
گلوسیدازها، انورتاز، سوکراز، مالتاز، بتاگلوکزیداز، پروتئازها، اکسیداز، رودکتازها و غیره.
9 - اثر فیزیولوژیک
مخمر آبجو به علت داشتن مقدار زیادی مواد پروتئینی و نوکلئوپروتئید از نظر غذائی ارزش فراوان دارد و محتوای اسیدهای آمینه لازم برای بدن است. از جهت داشتن ویتامین های گروه به روی متابولیسم گلوسیدها در بدن اثر می کند و ماده ای است مقوی و مفید برای ناراحتی های عصبی و آنتی پلاگر، پائین آورنده قند خون و ضد کم خونی، علاوه بر آن خاصیت ضد باکتری استافیلوکوک ها و کلی باسیل ها در آن وجود دارد.

افدارا یا ریش بز

ترکیب شیمیای :
گیاه داروئی دارای 5 تا ده درصد آب و ده درصد مواد معدنی است تانن کاتشیک و کمی هم کولین در آن یافت می شود.
ماده مؤثر گیاه عبارت است از الکالوئید که به مقدار 50/0 تا 2 گرم در صد بر حسب جنس گیاه دریافت می شود. در گیاه تجارتی، ماده مؤثر باید در حدود 1 درصد باشد.
افدرین در سال 1887 به وسیله ناگائی، استخراج و شناخته شده و فرمول آن فنیل 1 متیل 2 آمینو پروبانول با ساختمانی نزدیک به ساختمان آدرنالین همراه با دو کربن ناقرینه است که دارای 6 ایزومر می باشد. افدرین به شکلهای راست و چپ و بی تفاوت دیده می شود ولی در گیاه افدرا بطور کلی به صورت چپ گرد وجود دارد.

ریشه مرغ یا شیندان

ترکیب شیمیای :
ریزم شیندان دارای 8 تا 10 درصد آب و 2 تا 4 درصد مواد معدنی است. در آن مقدار زیادی مواد گلوسیدی وجود دارد که عبارتند از 1 تا 2 درصد ساکارز و قندهای احیاءکننده 12 تا 15 درصد، فروکتوز آن، موسوم به تری تیسین است. مقدار کمی وانیلوزید (گلوکووانیلین یا آونین) و آثاری از یک اسانس، در آن دیده می شود. اسانس شیندان از یک کربوراستیلینک به نام اگرپیرن، یا کاپلین، تشکیل شده است که دارای خاصیت ضد میکروبی است.