نسخه شفا

نویسنده : دکتر صفدر صانعی

ماءالجبن

در این دارو نفع بسیار برای مصرف کننده وجود دارد منجمله:
1- نیروی آن زیاد است به علت رقت و لطافت.
2- اخلاط و حالات شدید را آرام می سازد.
3- نرم کننده جرم بیماری زا است.
4- ماده بیماری زای مقاوم را به تدریج تجزیه و حل می نماید، این دارو از نظر خاصیت گرم است، مسهل و باز کننده، مدر مسکن و تسکین دهنده حالات التهاب است.
در بیماری حاد و سوداوی، التهاب، مالیخولیا، جذام داءالفیل، سوزش ادرار و ضعف کلیه ها و کمک به انجام عمل آنها و ضد سنگ و ضد زخم مثانه و زخمهای تازه و کهنه و کم سوئی چشم، استسقا، و ضعف بدن ضد خارش چه از راه گوارش و چه از طریق مالیدنی، می باشد.
طرز مصرف آن بدین طریق است که هر دو ساعت بکار برند: بعد از خوردن دارو اگر بیمار مقداری راه برود بهتر است، بهترین وقت مصرف صبح زود است، کمترین مقدار مصرف 200 گرم است.
حد متوسط مصرف آن 450 گرم است حدود نیم کیلو می باشد - پس از مصرف آن حدود 4 تا 6 ساعت بعد می توان غذای روزانه را مصرف نمود قبل و بعد از مصرف آن بایستی غذای شور و سرخ کرده و ترشیجات مصرف نمایند از مصرف لبنیات نیز خودداری نمایند.

طرزه تهیه ماءالجبن به سه طریق ساختن و تهیه آن مقدور است

1- شیر را جوشانده پس از جوشاندن گرماگرم به مقدار یک سوم آن سکنجبین اضافه نمایند، اگر سکنجبین خیلی ترش نباشد می توان از سرکه و یا از آب لیمو به نسبت یک سوم اضافه نمود، سپس آن را در پارچه ای تمیز ریخته تا آب آن خارج شود، آب خارج شده داروی مقصود است (بنام ماءالجبن)
2- می توان پس از جوشیدن شیر مایه پنیر به آن زده پس از اینکه شیر برید آن را در پارچه ای ریخته تا آب آن جدا شود (به نسبت هر 5/2 کیلو شیر 5 گرم مایه پنیر لازم است)
3- مغز تخم کاوشه را به نسبت 100 گرم در یک لیتر شیر به صورت نرم سائیده به کار برند. موقعی که شیر برید در پارچه نازک ریخته تا آب آن جدا شود.

بررسی داروهای گیاهی از نظر علمی (ماده شیمیائی یا ماده مؤثر)