نسخه شفا

نویسنده : دکتر صفدر صانعی

نسخه برای روئیدن گوشت نو بر زخم ها

کندر، ایرسا، آرد گرسنه یا گاودانه، زراوند، جاوشیر، یکی یا چند تای از این داروها را جوشانده زخم را به وسیله آن بشویند.
برای حل و از بین بردن غده ها معتقدند که در غده های صفراوی رادع بایستی سرد و تر و در دموی سرد و خشک و در سوداوی گرم و تر و در بلغمی مزاجها رادع گرم و خشک به کار برند و سه گونه رادع وجود دارد خاص، قوی، ضعیف.
در دملهای زیر استعمال رادع مضر بلکه مهلک است.
1 - دملی که در دستگاه منی ساز باشد.
2 - دمل های سمی یا عفونی.
3 - دمل بحرانی.
4 - دملی که از ماده غلیظ باشد.
5 - دملی که ماده او پخش اعضاء گردد یا تومورهای چرکی که ممکن است چرک و میکروبهای موجود در آن منتشر در سایر اعضاء به وسیله خون گردد.
6 - دملهائی که از ضربه پدید آمده باشند (زیرا ممکن است مواد سمی که در اثر له شدن تارهای عضلانی، گلبولها و سلولهای منطقه آسیب دیده وارد خون شود).
7 - دملهای امتلائی، زیرا بدن در اینجا کشش ماده بیماری زائی را ندارد.
8 - دملهائی که در بدنهای ضعیف و لاغر باشد.
9 - دمل های نزدیک حواس پنجگانه.
10 - دمل های خطرناک.
برای حل شدن و از بین رفتن دملها در شروع مرض رادع و محلل بکار برده می شود تا زود نتیجه درمان مثبت شود در زمانی که حجم تومورها در حالت پیشرفت می باشد رادع دو برابر محلل بکار برده می شود در انتها و پایان بیماری رادع و محلل برابر هم و در پایان و دوران انحطاط بایستی محلل انها بکار برند در صورتی که سفتی یا درد یا براقی محل وجود داشته باشد می توان چند روزی داروی منضج روی آن قرار داد و کمی داروی رادع رقیق شده نیم گرم نیز جایز است.

گفتار جوانس

محلل آن است که ماده غلیظ را به حرارتی ضعیف، رقیق کرده تنقیح مسام نموده دفع کند، پس معتدل مائل به نرمی و رقیق الجوهر باشد توجه را بدین طریق معطوف می دارد که محلل خاص، گرم و خشک است (به درجه سوم) لذا بایستی موقعی به کار رود که تحلیل قوی لازم باشد محلل معتدل داروئی است که برای از بین بردن دملهای حاد و رقیق که در زیر جلد وجود داشته باشند بکار می رود.

ادویه محلله

بر نجاسف، مغز ناخنک، پودینه، شبت، کرفس، سیر، پیاز، اسطوخدوس، افسنطین، اذان الغار، انیسون و سرکه، پی زر، گل بنفشه، مغز حرام، یا کلم پخته و شاهی و سفیده تخم مرغ.
تخمه جات محلل: مثل بادیان، تخم شنبلیله، تخم گشنیز، انیسون، زیره، تخم خطمی و غیره.
ریشه های محلل: ریشه گاوزبان، ریشه خیاردشتی، ایرسا، ریشه فاشرا، ریشه شلغم.
آردهای محلله: آرد جو، آرد باقلا، آرد سبوس گندم، مغز نان، آرد فندق و غیره.
صمغهای محلل: لادن، موم، زوفای تر، اوشق، جاوشیر، مقل و غیره.
روغن محلل: روغن بادام، برنجاسف، روغن شبت، روغن مرزنجوش، روغن سداب و غیره.
مراهم محلله: مرهم جیوه و ورقهای سرب و غیره.
شحوم محلله: پیه مرغ، پیه پرندگان، پیه کلیه گوسفند، پیه گوساله، زهره گاو، پشم کهنه میش و غیره.