نسخه شفا

نویسنده : دکتر صفدر صانعی

نسخه رادع

گل ارمنی، سفیده تخم مرغ، روغن گل، روغن بنفشه، کاهو.
جالینوس عقیده دارد که: اگر خون مردگی و ورم با درد شدید همراه باشد از داروهای ملینه استفاده شود مثل آرد جو پخته شده در شیر توأم با سفیده تخم مرغ و لعاب اسپرزه، پس از اینکه این مرهم خشکید، برای تسکین درد از ضماد گل بنفشه نیز می توان استفاده نمود.
نسخه :
گل بنفشه 10 گرم
گل بومادران 5 گرم
مغزناخنک 10 گرم
تخم کتان 20 گرم
تخم شنبلیله 20 گرم
گل خطمی 5 گرم
پخته ضماد نمایند.
اگر خون مردگی به له شدگی نسج توأم باشد و مدتی جریان خون قطع گردد و تغذیه عضو آسیب دیده دچار اختلال شود، پوسیدگی و سیاه شدگی در عضو پیدا شده که باعث غانغاریا (کانگرن) می گردد. در اینجاست که بایستی عمل جراحی انجام پذیرد. قبل از شروع کانگرن در صورتیکه عضو گرم باشد و جریان خون کمی در آن برقرار باشد و عضو گندیدگی و سیاه شدگی نداشته باشد محل ورم را شرط زده یعنی تا حد امکان کاری کنند که از آن محل خون جاری شود تا خونهای سیاه و فاسد شده خارج گردد، سپس از دستورات زیر پیروی کنند.

نسخه برای جلوگیری از کانگرن

این داروها مانع عفونت و قاطع رطوبت یا ترشحات و گندیدگی هستند. مثل آرد گرسنه گاودانه سکنجبین یا مازو و گل ارمنی و زاج از هر کدام 5 گرم نرم کوبیده در 2 قاشق عسل حل کرده ضماد نمایند.
اگر رنگ ورم آبی باشد مرتباً آن را با آب گرم شستشو داده از آرد عدس که در عسل حل کرده باشد ضماد کنند اگر ورم رو به سفتی گذارده باشد باید گاهی ملین و زمانی از محللها ضماد کنند تا سفت تر نشود زیرا سفت شدن ورم باعث نرسیدن خون و شروع کانگرن خواهد شد و اگر کاملاً کانگرن پیش آمد باید هر چه زودتر قطع عضو نمایند تا سبب آسیب سایر اعضاء نشود.
ورم با علت صفرا که شکل آن شبیه باد سرخ می باشد، درمان با شربت بنفشه، عناب، شربت لیمو و نارنج به مدت سه روز بعداً کدوی رنده کرده و آب برگ خرفه و کاهو و بارهنگ و تاجریزی و گشنیز و صندل و فوفل با لعاب اسپرزه و قدری سرکه ضماد نمایند در اینجا به ضمادهای حل کننده احتیاجی نیست.

ورم غدد لنفاوی (پشگ)

علت پیدایش این ورمها دفاعی است که بدن در مقابل ورود میکروبها، انگلها، قارچها و غیره از خود نشان میدهد معمولاً هر جا پشگی وجود داشته باشد زخم، عفونت و آثار ورود میکروب به بدن را بایستی در آنجا جستجو کرد. عفونتهای داخلی بدن و بیماریهای بدخیم و بیماریهای خونی و غیره غدد لنفاوی بدن را بزرگ می نماید در هر صورت با مشاهده و لمس پشگها، بایستی به عفونتها مشکوک شده راه درمان، پیدا کردن علت اصلی و رفع آن و پاکسازی بدن از خلط غالب است، سپس داروهای مرخی مثل گل خطمی، گل بنفشه و تخم مرو را با موم و روغن مخلوط کرده ضماد نمایند استعمال و به کار بردن داروهای رادع در اینجا ممنوع است مخصوصاً اگر تعداد پشگها زیاد باشد.
پس از دادن داروهای مرخی (داروهای شل و نرم کننده) بایستی داروهای محلل به کار برند اگر غدد لنفاوی رو به کوچک شدن گذارده و جمع شوند، منضج و منفجر کننده بکار برند. در ورمهائی که مبداء آنها زخم و عفونت یا عامل دیگر باشد 10 گرم زرنباد را کوبیده در آب خمیر کرده ضماد نمایند یا برگ توت سیاه سائیده ضماد نمایند اگر بخواهند سرباز کند از گذاردن ضماد برگ توت موقعی که پشک خوب نرم شده باشد استفاده کنند ضماد برگ شانه یا تخم کتان، اسپرزه، گل خطمی و خمیر ترش مفید است یا آجر را پخته نرم کوبیده با روغن کرچک خمیر کرده ضماد نمایند تا باعث پخته شدن و سرباز کردن پشگ گردد.
مالش پشگها بطور عموم با روغن زیتون اکثراً مفید واقع می شود.
این نکته لازم به تذکر است که با دادن مبردات و رادعات، چون صندل، آقاقیا، فوفل، گل ارمنی، گلاب، آب گشنیز و کاهو در ابتدای شروع بیماری یعنی زمانی که پشگها در حال بزرگ شدن هستند خیلی مفید و مؤثرتر است. هنگامی که بیماری استقرار پیدا کرد دادن محلل ها مثل بابونه، گل خطمی، تخم شنبلیله، مغزناخنک توصیه می گردد در این موقع فقط داروهای حل کننده مؤثرند اگر تورم با درد و فشار همراه باشد، منضجاتی مثل بزرگ، تخم شنبلیله، انجیر، شیر مرو به محللها اضافه نمایند.