نسخه شفا

نویسنده : دکتر صفدر صانعی

هضم غذا

غذای چسبنده دیرتر هضم می شود، خیار پوست نکنده از پوست کنده زودتر هضم می گردد نان سبوس دار زودتر از معده می گذرد، کسی که خسته شده و به غذای لطیف عادت داشته باشد اگر غذای غلیظ خورد برایش ناگوار است همچنان برای شخص خشمگین غذاهای مزدوج ممکن است دیرتر هضم شوند زیرا هر یک زمانی را برای هضم لازم دارند پس غذای ساده بهتر است، شخصی که غذای مزدوج مصرف می کند بایستی چند گونه غذا را هضم کند در این صورت کار دستگاههای او همزمان نخواهد بود و این باعث اختلال است سلحشوران قدیم از خوردن چندین غذا باهم امتناع می کردند مثلاً ظهر گوشت تنها و شب نان ساده و صبحانه نیز از یک غذا استفاده می کرده اند.
برای مزاج دموی، تمرهندی، آلوچه خشکه و آلو، انار، سوپ جو سبزیهای خشک، سکنجبین، زرشک و عناب برای مزاج صفراوی، سوپ یا مرق ماش، سوپ جو با سبزیهای خشک، آش جو و آب غوره و گشنیز، اسفناج، آب آلو و غیره مفید است و:
برای مزاج بلغمی، سوپ مرغ، نخودآب، شیره تخم کاوشه مطلوب تر است.
برای مزاج سوداوی، سوپ مرغ و سبزی، نخود آب، کاوشه، زرده تخم مرغ، اسفناج، آب گوشت ساده و سوپ گوشت نافع است.

ایمنی و آلرژی

سیستم رتیکولوآندوتلیال و لوکوسیتهای خون (گلبولهای سفید) اعظم مقاومت طبیعی بدن را در مقابل عفونت و مسمومیت ها تأمین می نمایند بعضی از پروتئین های بدن می توانند مانع حساسیت یا آلرژی شوند و در بدن بطور طبیعی وجود دارند این مقاومت طبیعی را که در مقابل سموم و عفونت ها وجود دارند ایمنی طبیعی گویند.
بعد از تولد به علت وجود این پروتئین ها بعضی از میکروبها نمی توانند به بدن حمله کنند، ماده ای به نام پروپردین properdine از پلاسما جدا کرده اند که تقریباً دو برابر وزن ملکولی گاماگلوبولین می باشد از بین بردن این ماده به وسیله اشعه حساسیت بدن را در مقابل بعضی از بیماریها زیاد می کند یعنی مقاومت بدن کم می شود. گرچه پروپردین تنها عاملی است که به عنوان عامل ایجاد کننده ایمنی طبیعی شناخته شده است، مع هذا امکان دارد که علاوه بر گاماگلوبولین های طبیعی پلاسما، موارد مشابهی وجود داشته باشد که بتواند این ایمنی را تأمین نمایند. پدیده ایمنی طبیعی کم کم در مقابل تهاجم میکروبها در بدن به وجود می آید و بعداً بدن در مقابل همان میکروب مقاومت از خود نشان می دهد عامل مهمی که باعث پیدا شدن مقاومت بدن می شود آنتی ژن و ماده مخصوصی که بر ضد آن مهاجم در بدن تشکیل می شود، آنتی کور گویند واکنشی که بدن در مقابل آنتی ژن و آنتی ور به وجود می آورد واکنش ایمنی گویند.

آنتی ژنها

عوامل مهاجمی که بدن را دستخوش بیماریها قرار می دهند اغلب ترکیب پروتئینی دارند، عموماً سموم ترشح شده از میکروبها و ویروسها و نیز خود میکروبها و ویروسها از جنس پروتئین ها می باشند و اصولاً پروتئین بکار رفته در آنها دارای وزن ملکولی زیاد است باید دانست که موادی مانند چربی ها و قندها که وزن ملکولی زیاد دارند تاکنون توانسته اند واکنش ایمنی در بدن به وجود آورند یعنی می توانند خاصیت آنتی ژن داشته باشند اما با قدرت کمتر.
پروتئینهای خود بدن قادر به ساختن آنتی ژن نیستند اما اگر از شخصی به شخص دیگر وارد شدند، این خاصیت را پیدا می کنند مثل تزریق خون ناسازگار یا مثلاً در پیوند نسجی از یک فرد به فرد دیگر ممکن است حساسیت نشان داده شود و پیوند نگیرد، اما در دوقلوها که خونشان یکی است این عمل انجام پذیر است.