مجموعه اجمالی پیرامون:آداب اخلاق و علوم مداحی

نویسنده : قاسم رضایی

فهرست

1 - حفظ حرمت (احترام به مردم و علماء دین)
2 - روحیه انتقاد پذیری
3 - خدمتگذاری به مردم
4 - انصاف در نقل مطالب و توسل
5 - زمان شناسی و مردم شناسی
6 - پرهیز از ورود به تحریفات
7 - خودداری از افراط
8 - پرهیز از دروغگویی
9 - غلو (خواست دشمن)
10 - دعا خوانی، جذاب و اثر گذار
11 - علوم مداحی (مداحی کاری بس دشوار)
12 - کسب معرفت علمی و اعتقادی
13 - اخلاص در مداحی
14 - هماهنگی قول و عمل (دو صد گفته چون نیم کردار نیست)
15 - موقعیت شناسی رمز تاثیر گذاری
16 - فن روضه خوانی
17 - روش مطالعه و یادگیری
18 -شعر از منظر قرآن و اهلبیت (علیهم السلام) و شعر آئینی
19 - ویژگی های شخصیتی و تخصصی مداحان
نوشته قاسم رضایی

شعر

مقدمه

شعر شورانگیز و شکوفایی شیعی، آئین و آئینه زیستن و سلوک عارفانه و عاشقانه شیعه است، شعری که بیش از یک هزاره، خوانندگان و خواهندگان را به سرچشمه زلال معرفت و محبت و قله های شهود و شهادت می رساند.
شعر شیعی، شعر عاشورائی، ترجمان، مظلومیت، مجاهدت و ایستادن در باران تیر و تیغ و تهمت و نشکستن در سهمگین ترین و هراس انگیزترین صحنه و لحظه هاست، مطالعه یک هزاره سروده های شیعی فارسی گواه آن است که شاعران آئینی از چند عنصر و عامل زیر به آفرینش آثار ماندگار و تاثر گذار در زمینه خاندان آل ا... به ویژه عاشورا دست یافته اند. پنج دلیل ذیل موجب شد تا از شعر آئینی استقبال شود.
1 - واقعیت اندوه بار و تراژدی دردناک و مظلومیت موالیان شیعه به ویژه حادثه کربلا.
2 - شگفتی و شکوه و شوکت حادثه آفرینندگان آن
3 - دعوت همواره امامان و پیشوایان به سرودن و گفتن و طرح آن
4 - نمایش و بر پایی حوادث و استعداد شگرف آن برای مطرح شدن در همه زمانها و زمین ها
5 - پذیرفتن با جان و دل عمیق شیعه ولائی نسبت به شعر ولائی
اساسی ترین دلیل دعوت هماره امامان و پیشوایان دین به سرودن و طرح رنج ها و مصائب. برانگیزاننده بسیاری از شاعران در سرودن و خلق آثار و اشعار ماندگار و تاثیر گذار است که نمونه بارز آن کمیت اسدی، سید حمیری در عهد امام صادق (علیه السلام) و دعبل خزائی در عهد امام رضا (علیه السلام).
این دعوت تنها برای شعله ور کردن احساسات و عواطف نیست. بهانه و دستاویز پیوند قلب ها با اهل بیت، رسوا کردن ستمکار، ترسیم مظلومیت شیعه و مرور هماره نهضت های ستم سوز و انسان ساز است. تا اسوه مناسب و خالص برای همه زمان ها باشد. امام سجاد (علیه السلام) که خود نظاره گر و شاهد سوگوار عاشورا است می فرماید: ایما مومن دمعت عیناه لقتل الحسین بن علی (علیه السلام) و معه حتی سئل علی خده بواء اله بها فی اجنه غرفا (وسائل الشیعه، جلد 14، ص 508)
حضرت علی بن موسی الرضا (علیه السلام) می فرماید: فعلی مثل الحسین فلیک الباکون فان البکاء علیه محیط الذنوب العظام. با این مقدمه اجمالی برای شناخت عمیق شعر شیعی در خصوص موارد ذیل به بحث می نشینیم.