گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

امام حسن عسکری (رحمه الله) معصوم سیزدهم

مقام: امام یازدهم.
نام: حسن (علیه السلام).
لقب: زکی، عسکری (علیه السلام).
کنیه: ابو محمد (علیه السلام).
نام پدر: علی (علیه السلام).
نام مادر: حدیث، (سلیل، ریحانه).
تاریخ ولادت: 8 ربیع الثانی 232 هجری.
محل ولادت: مدینه منوره.
مدت امامت: 6 سال.
مدت عمر شریف: 28 سال.
تاریخ شهادت: 8 ربیع الاول 260 هجری.
سبب شهادت: شربت زهر آلوده بدستور معتمد عباسی.
محل دفن: سامراء
تعداد فرزندان: یک فرزند.

خلاصه ای از زندگی معصوم سیزدهم (علیه السلام):

امام یازدهم (علیه السلام) بنا بر مشهور، ولادت با سعادتش روز هشتم ماه ربیع الثانی سال 232 هجری قمری می باشد.
نام مبارک او حسن (علیه السلام) و کنیه اش ابو محمد و لقب مشهورش عسکری است. پدرش امام علی الهادی و مادرش به نام های ریحانه، حدیث و سلیل گفته شده.
آن حضرت در سن 22 سالگی پس از شهادت پدر بزرگوارش به منصب امامت رسید و تقریبا مدت 6 سال امامت نمود. امام در طول مدت امامت خویش مرتب مورد شکنجه های مختلف جسمی و روحی قرار می گرفت و چندین بار حضرت را زندانی کردند. تا آنکه بالاخره او را بنا بر مشهور در تاریخ هشتم ماه ربیع الاول یا در ماه صفر در سال 260 به دستور معتمد عباسی مسموم و به شهادت رساندند، آن امام مظلوم کنار پدر بزرگوارش در سامراء دفن گردید. مدت عمر شریفش را حدود 28 سال گفته اند و آن حضرت تنها دارای یک فرزند پسر بوده است.
[107]
امشب شب یتیمی امام زمان (علیه السلام) است. شب عزای پسر فاطمه است. از همین جا دل ها را روانه سامرا و حرم با صفای امام عسکری (علیه السلام) کنیم.
ساعات آخر عمر مبارک امام عسکری (علیه السلام) بود. حضرت به غلامش فرمود: به آن حجره برو کودکی را می بینی که در پشت پرده به سجده افتاده است، او را نزد من بیاور! غلام به آن جا رفت. می گوید کودکی که چهره نورانی و زیبایی داشت را مشاهده کردم. او امام زمان (علیه السلام) بود. وقتی چشم امام به ایشان افتاد گریه کرد و فرمود: یا سید اهلبیته اسقنی الماء فانی ذاهب الی ربی؛ ای سرور اهل خانه من! به من آب بیاشام! همانا من به سوی پروردگارم می روم. وفاتم نزدیک است.
در حالیکه دست های امام عسکری از شدت مسومیت می لرزید، حضرت ولی عصر (علیه السلام) با دست های مبارک خود، آب در دهان مبارک پدر می ریختند(2873) و در همین حالت، امام عسکری به شهادت رسید. امام عصر (عج) بر بدن بابا نماز خواند. اما یابن الحسن! جایت خالی بود در کربلا...
جای مهدی بود خالی در زمین کربلا تا نماز دیگری در شام عاشورا کند
باز گرداند ز مقتل عمه را سوی حرم غل ز دست سید سجاد آنگه وا کند
[108]
بعد از شهادت امام عسکری (علیه السلام)، عموی امام زمان آمدند تا بر بدن امام عسکری (علیه السلام) نماز بخوانند، یک وقت دیدند پرده حجره عقب رفت. یک آقا زاده ای جلو آمد، گفت: عمو کنار برو! باید من بر بدن بابایم نماز بخوانم.(2874)
امام زمان! نمی دانم با چه حالی بر بدن بابا نماز خواندی! کربلا هم بنی اسد آمدند، اما نمی دانند چه کنند، یک وقت دیدند که امام سجاد (علیه السلام) آمد. فرمود: بنی اسد همه کارهای این بدن با خود من است. فقط شما یک قعه حصیر بیاورید. امام (علیه السلام) بر بدن مبارک بابای غریبش نماز خوانده آن گاه بدن بابا را میان حصیر پیچید و به طرف قبر برد. دیدند امام سجاد (علیه السلام) از میان قبر بیرون نمی آید، نزدیک آمدند دیدند امام سجاد (علیه السلام) لبها را بر رگهای بریده بابا گذاشته است...
[109]
حضرت عسکری (علیه السلام) مدت عمرش ظاهرا کم، ولی بسیار پر برکت بود. که شرحش مفصل است. حضرت خیلی به داد اسلام رسید. اگر بعضی نهضت های حضرت نبود، اصلا اسلام در خطر بود ولی خلفاء جائر آن زمان، حضرت را خیلی اذیت کردند. زهر جفا به حضرت عسگری (علیه السلام) دادند. بدن نازنینشن بر اثر آن سم در میان رختخواب مثل برگ گلی می لرزید. دارویی برای حضرت (علیه السلام) تهیه کردند. نمی دانم در طب قدیم چه دارویی بوده است. ضد زهر بوده یا ضد حرارت نمی دانم برای چه منظور است؟ ولی روایت است که وقتی آن را به دست مبارک حضرت (صلی الله علیه و آله و سلم) دادند تا میل کنند دست مبارکش چنان می لرزید که لب کاسه به دندانهای مبارک اصابت می کرد و صدای آن به گوش می رسید. یادگار آقا، که مولای ما امام زمان (علیه السلام) باشد در اتاق دیگری بود. فرمود: بروید و نور دیده مرا بیاورید. دست آقازاده را گرفتند و آوردند. به صورت این آقا زاده نگاهی کرد. حالا در صورتش چی دید؟ از عقل ما خراج است. فقط در حد لفظ می گویم در صورت این آقا زاده، یازده امام (علیه السلام) را دید. در صورتش فاطمه زهرا (علیهما السلام) را دید. رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) را دید. انبیاء را دید.
یا صاحب الزمان! ای آقا! چقدر تو نازنینی! چقدر آقایی! امشب توجه ای به ما بکن.
می دانیدآقاامام حسن (علیه السلام) چی گفت؟ یک جمله کوتاه. اما چه وقت؟ در زختخواب افتاده، بدن نازنین، می لرزد. زهر اثر گذاشته، فرمودن یا سیداهل بیت؛ ای آقا خانواده انی ذاهب الی ربی؛(2875) فرزندم من دیگر رفتنی ام. یا حضرت عسگری! جانم به قربانت! از شما اجازه می گیرم. امام زمان مجلسمان را می بیند. اینجا آقازاده بصورت پدر نگاه کرد، پدر هم فرمود: یا سید اهل بیت.
اما در کربلا پدر بود که به صورت نازنین پسر نگاه کرد و بالای سر او حاض رشد.(2876)

امام مهدی (علیه السلام) معصوم چهاردهم

مقام: امام دوازدهم.
نام: م ح م د (علیه السلام).
لقب: مهدی، خاتم، منتظر، صاحب الزمان عج.
کنیه: ابوالقاسم (علیه السلام).
نام پدر: حسن (علیه السلام).
نام مادر: نرجس خاتون.
تایخ ولادت: 15 شعبان 155 هجری.
محل ولادت: سامراء.
مدت امامت: طولانی است، خدا می داند.
آن نازنین از دیدگان پنهان و هر زمان خدا صلاح بداند دنیا را پر از عدل خواهد کرد.