گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

امام هادی (علیه السلام) معصوم دوازدهم

مقام: امام دهم.
نام مبارک: محمد (علیه السلام).
لقب: نقی، هادی (علیه السلام).
کنیه: ابوالحسن (علیه السلام).
نام پدر: محمد (علیه السلام).
نام مادر: سمانه مغربیه.
محل ولادت: مدینه منوره.
تاریخ ولادت: 15 ذیحجه سال 212.
مدت امامت: 33 سال.
مدت عمر شریف: 42 سال.
سبب شهادت: طعام زهر آلود.
نام قاتل: متوکل.
تاریخ شهادت: سال 254 هجری.
محل شهادت: سامراء.
تعداد فرزندان: 4 پسر و 1 دختر.

خلاصه ای از زندگی معصوم دوازدهم:

روز ولادت امام دهم که معروف به هادی النقی می باشد محل اختلاف است و بین دوم رجب یا 15 ذی الحجه در سال 212 یا 214 قمری بوده است.
نام مبارک آن حضرت علی (علیه السلام) و کنیه اش ابو جعفر و ابوالحسن ثالث و لقب مشهور آن امام هادی (علیه السلام است. پدرش امام محمد جواد (علیه السلام) و مادرش بنام های سوسن، سمانه، دره بوده و از اهالی مغرب می باشد.
حضرت در سن 7 سالگی بعد از شهادت پدر گرامیش در سال 220 به امامت رسید و مدت امامتش را 33 سال گفته اند.
حضرت در طول امامتش مورد ضرب و جرح و شکنجه های روحی و جسمی خلفاء بنی العباس و جاسوسان آنان بود.
در ایام سلطنت در سامراء به وسیله زهر مسموم و به درجه شهادت رسید. در تاریخ شهادت آن حضرت اختلاف است که 26 جمادی الثانی یا دوم یا پنجم رجب در سال 254 گفته اند و در سامراء داخل منل خود حضرت دفن گردید. و عمر شریف امام دهم (علیه السلام) را 40 سال گفته اند.
[104]
قربان حرمت امام هادی! خوشا به حال آنهایی که الآن سامرا کنار حرم با صفای امام هادی می باشند. از همین جا دلتان را روانه حرم با صفای امام کنید! بگویید: آقا جان دلمان برای حرمت پر می زند. متوکل خیلی پسر فاطمه را آزار و اذیت کرد، اما امام عسکری (علیه السلام) سر بابا را به دامن گرفت. بعد از شهادت، بدن بابا را غسل داد، کفن کرد، نماز خواند، بدن مطهرش را در سامرا به خاک سپردند.
اما عاشقان حسینی! دلها بسوزد برای جد مظلومش حسین که بدن مطهرش روی زمین گرم کربلا بود، وقت امام سجاد (علیه السلام) آمد، آن نازنین بدن قطعه قطعه را میان حصیر گذاشت و وراد قبر کرد. اما بنی اسد دیدند امام سجاد (علیه السلام) بیرون نمی آید. جلو آمدند دیدند لب ها را گذاشته به رگ های گلوی بریده بابا...
[105]
خیلی متوکل امام هادی (علیه السلام) را اذیت کرد، نیمه شب به مأمورهای خود دستور می داد که به خانه امام هادی (علیه السلام) بریزید. شما اگر با کسی کار داشته باشید هر مقدار هم که کارتان ضروری باشد اگر وقت گذشته باشد می گویید دیر وقت است اگر در خانه بروم شاید زن و بچه اش بترسند.
اما بمیرم برای امام هادی که نیمه شب مأمورهای متوکل به خانه ایشان وارد شدند ولی دیدند آقا میان حجره دربسته بر روی خاک نشسته عبادت می کند، قرآن می خواند، با همان حالت سر برهنه، پای برهنه امام را از خانه بیرون آوردند.
آقا را نزد متوکل آوردند، متوکل ملعون مشغول خوردن شراب بود، ظرف شرابی که دستش بود به امام هادی (علیه السلام) تعارف کرد.
حضرت فرمود: گوشت و پوستم با شراب آمیخته نشده و خواهد شد. گفت: آقا شعر بخوان! فرمود: من از شعر بهره ای نبردم، (من شاعر نیستم). اصرار کرد باید شعر بخوانی. وقتی امام (علیه السلام) اشعار خواند، مشاهده نمود که متوکل در حال گریه کردن است. آقا را احترام کردند و با احترام به خانه اش باز گرداندند(2871).
اما عرض کنیم یا امام هادی! شما را بزم شراب بردند، به شما تعارف شراب کردند، اما قربان جد غریبت حسین که در مجلس یزید وقتی سربریده ابا عبدالله (علیه السلام) در طشت طلا بود، یزید شراب می خورد، قمار بازی می کرد، یک دفعه دید سر بریده ابی عبدالله (علیه السلام) قرآن تلاوت می کند. یک مرتبه یزید چوب دستی خود را به لب و دندان عزیز زهرا زد. تا زینب (علیها السلام) این منظره را دید که بچه ها نگاه می کنند و یزید با چوب به لب و دندان برادر می زند، دست برد و گریبان چاک کرد... .
[106]
وجود مقدس امام هادی (علیه السلام) کسالتی پیدا کرد. حضرت فرمودند: کسی را بیاورید نزد من، خرج سفر به او بدهم برود کربلا، آن جا برایم دعا کند. عرض کردند: آقا جان! شما خودتان حجه الله هستید، امام هستید. فرمود: این از خصایص جدم امام حسین (علیه السلام) است که و استجابت الدعا تحت قبه و شفاء فی تربته؛ دعا کنار ضریح ایشان مستحاب بوده و در تربت مزار شریفشان شفاء قرار داده شده است. بی بی جان حضرت معصومه! وقتی خداوند امام رضا (علیه السلام) را به پدر بزرگوارت عنایت کرد، فرمود: (بروید آب فرات بیاورید می خواهم کام بچه ام را با آب فرات بردارم، یعنی همه باید کربلا بروند. پس از همین جا می گوییم: یا رحمه الله الواسعه و یا باب نجاه الامه
جوانی ام مبدل شد به پیری کن از من جان زهرا دستگیری
سلام ما به همت و به صبر تو سلام ما به زایرین قبر تو(2872)

امام حسن عسکری (رحمه الله) معصوم سیزدهم

مقام: امام یازدهم.
نام: حسن (علیه السلام).
لقب: زکی، عسکری (علیه السلام).
کنیه: ابو محمد (علیه السلام).
نام پدر: علی (علیه السلام).
نام مادر: حدیث، (سلیل، ریحانه).
تاریخ ولادت: 8 ربیع الثانی 232 هجری.
محل ولادت: مدینه منوره.
مدت امامت: 6 سال.
مدت عمر شریف: 28 سال.
تاریخ شهادت: 8 ربیع الاول 260 هجری.
سبب شهادت: شربت زهر آلوده بدستور معتمد عباسی.
محل دفن: سامراء
تعداد فرزندان: یک فرزند.