گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

توصیه به یقین

عن صفوان الجمال قال سألت أبا عبدالله (علیه السلام) عن قول الله عزوجل و أما الجدار فکان لغلامین یتیمین فی المدینه و کان تحته کنزلهما فقال أما انه ماکان ذهبا و لا فضه و انما کان أربع کلمات لا اله الا أنا من أیقن بالموت لم یضحک سنه و من أیقن بالحساب لم یفرح قلبه و من أیقن بالقدر لم یخش الا الله؛(2644)
صفوان شتربان می گوید از امام صادق (علیه السلام) درباره این سخن خداوند عزوجل (در قرآن کریم: و اما دیوار برای دو پسر یتیم آن شهر بود که زیرش گنجی داشتند: کهف: 82) پرسیدم، فرمودند: هان! که آن زر و سیم نبود و چهار کلمه بود: هیچ خدایی جز من نیست، کسی که به مرگ یقین دارد در خنده، دندانش دیده نمی شود؛ کسی که به حسابرسی یقین دارد، به دل شاد نمی شود و کسی که به تقدیر یقین دارد، جز از خدا نمی هراسد.

جایگاه یقین

قال علی (علیه السلام): ان الدین لشجره أصلها الیقین؛(2645) دین (در بعضی روایات(2646) ایمان آمده است) درختی است که ریشه اش یقین است.

به هدف رسیدن یقین

الظن یخطی و الیقین یصیب و لا یخطی؛(2647) علی (علیه السلام) فرمودند: گمان خطا می کند و یقین به هدف می رسد و خطا نمی کند.