گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

ارزش عمل با یقین

عن هشام بن سالم قال سمعت أبا عبدالله (علیه السلام) یقول ان العمل الدائم القلیل علی الیقین أفضل عند الله من العمل الکثیر علی غیر یقین؛(2643)
راوی می گوید از امام صادق (علیه السلام) شنیدم که فرمود: همانا عمل پیوسته کم همراه با یقین، نزد خداوند متعال بهتر است از کدار بسیار بدون یقین.

توصیه به یقین

عن صفوان الجمال قال سألت أبا عبدالله (علیه السلام) عن قول الله عزوجل و أما الجدار فکان لغلامین یتیمین فی المدینه و کان تحته کنزلهما فقال أما انه ماکان ذهبا و لا فضه و انما کان أربع کلمات لا اله الا أنا من أیقن بالموت لم یضحک سنه و من أیقن بالحساب لم یفرح قلبه و من أیقن بالقدر لم یخش الا الله؛(2644)
صفوان شتربان می گوید از امام صادق (علیه السلام) درباره این سخن خداوند عزوجل (در قرآن کریم: و اما دیوار برای دو پسر یتیم آن شهر بود که زیرش گنجی داشتند: کهف: 82) پرسیدم، فرمودند: هان! که آن زر و سیم نبود و چهار کلمه بود: هیچ خدایی جز من نیست، کسی که به مرگ یقین دارد در خنده، دندانش دیده نمی شود؛ کسی که به حسابرسی یقین دارد، به دل شاد نمی شود و کسی که به تقدیر یقین دارد، جز از خدا نمی هراسد.

جایگاه یقین

قال علی (علیه السلام): ان الدین لشجره أصلها الیقین؛(2645) دین (در بعضی روایات(2646) ایمان آمده است) درختی است که ریشه اش یقین است.