گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

جایگاه یتیم

قال الصادق (علیه السلام) اذا بکی الیتیم اهتزله العرش فیقول الله تبارک و تعالی من هذا الذی أبکی عبدی الذی سلبته أبویه فی صغره فو عزتی و جلالی و ارتفاعی فی مکانی لا یسکته عبد مؤمن الا وجبت له الجنه؛(2622) وقتی یتیم گریه کند، عرش خدا برای او به حرکت می افتد. پس خداوند تبارک و تعالی می فرماید: کسی که گریه این بنده ام را که در کودکی والدینش را از او گرفتم، خاموش کند، قسم به عزت و جلال و بلندی مقام و شأنم، که بهشت را بر او واجب می کنم.

نحوه برخورد با یتیم

قال امیرالمؤمنین (علیه السلام) أدب الیتیم بما تؤدب منه ولدک و اضربه مما تضرب منه ولدک؛(2623) علی (علیه السلام) فرمود: یتیم را آنگونه که فرزند خویش را تربیت می کنی، تربیت کن و او را با همان چیزی که فرزند خود را می زنی، مجازات کن!

وصیت به ایتام

الله الله فی الأیتام فلا تغبوا أفواههم و لا یضیعوا بحضرتکم؛(2624) علی (علیه السلام) در وصیت خود فرمود: از خدا بترسید درباره یتمان، مرتب غذای آنها را بدهید (توجه به غذای جسم) و متوجه باشید روحیه آنها در برابر شما ضایع نشود. (توجه به غذای روح و جان و تربیت آنان.)