گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

پاداش یتیم نوازی

عن الرسول (صلی الله علیه و آله و سلم): من کفل یتیما بین المسلمین فأدخله الی طعامه و شرابه أدخله الله الجنه البته الا أن یعمل ذنبا لا یغفر؛(2614) کسیکه متکفل یتیمی شود، او را به خانه ببرد و در خوردنی ها و نوشیدنی ها شریک خودش نماید، البته پاداش او بهشت است، مگر آنکه گناه غیر قابل عفوی مرتکب شده باشد.

از گناهان کبیره

عن أبی بصیر عن أبی عبد الله (علیه السلام) قال سمعته یقول الکبائر سبعه منها قتل النفس متعمداً و الشرک بالله العظیم و قذف المحصنه و أکل الربا بعد البینه و الفرار من الزحف و التعرب بعد الهجره و عقوق الوالدین و أکل مال الیتیم ظلماً قال و التعرب و الشرک واحد؛(2615) ابو بصیر گفت از امام صادق (علیه السلام) شنیدم که می فرمود: گناهان کبیره هفت تا است. قتل عمد، شرک به خدای بزرگ، تهمت به زن پاک، ربا خواری پس از علم به حرمت آن، گریختن از جهاد، بازگشت از هجرت، نافرمانی پدر و مادر، به ستم خوردن مال یتیم، امام فرمودند و بازگشت از هجرت با شرک یکی است.

اکل مال یتیم

قال أبو عبد الله (علیه السلام) من أصبح لا ینوی ظلم أحد غفر الله له ما أذنب ذلک الیوم ما لم یسفک دما أو یأکل مال یتیم حراما؛(2616) امام صادق (علیه السلام) فرمودند: هر کس صبح کند و ظلم کردن به کسی را قصد نکند، خداوند گناهان آن روزش را می آمرزد، تا وقتی که خونی نریخته و به حرام، مال یتیم را نخورده باشد.