گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

تا می شود باید کار کرد!

عن أبی حمزه عن بعض الأئمه (علیه السلام) قال ان الله تبارک و تعالی یقول ابن آدم تطولت علیک بثلاث سترت علیک ما لو یعلم به أهلک ما واروک و أوسعت علیک فاستقرضت منک فلم تقدم خیرا و جعلت لک نظره عند موتک فی ثلثک فلم تقدم خیرا؛(2505) راوی از یکی از امامان روایت کرد که فرمود: خدای تعالی می فرماید: ای فرزند آدم! با سه نعمت به تو احسان کردم: چیزهایی را از کارهایت پوشاندم که اگر خانواده ات آنها را می دانستند، تو را دفن نمی کردند. رزق و روزی تو را توسعه و از تو قرض خواستم و تو کار نیکی پیش نفرستادی و تو را مهلت دادم که هنگام مرگت در یک سوم مال خویش وصیت کنی و تو نیکی و خیری را پیش نفرستادی.

همراهی همیشگی وصیت

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم): ما ینبغی لامری مسلم أن یبیت لیله الا و وصیته تحت رأسه؛ پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: برای یک مسلمان سزاوار نیست که شبی را بخوابد مگر آنکه وصیت نامه اش زیر سرش باشد.

بعد از مرگ، فقط یک سوم!

عن الصادق (علیه السلام): ان لصاحب المال أن یعمل بماله ما شاء ما دام حیا ان شاء وهبه و ان شاء تصدق به و ان شاء ترکه الی أن یأتیه الموت فان أوصی به فلیس له الا الثلث الا أن الفضل فی أن لا یضیع من یعوله و لا یضر بورثته؛(2506) امام صادق (علیه السلام) فرمود: شخص پولدار می تواند تا زنده است، هر نوع تصرفی در مال خود انجام دهد؛ اگر بخواهد آن را می بخشد و اگر بخواهد آن را صدقه می دهد و اگر بخواهد، می تواند همانطور بگذارد تا مرگش فرا رسد. پس اگر وصیت کرد (که در راهی خرج شود) جز به اندازه یک سوم حق وصیت ندارد؛ الا اینکه فضیلت در آن است که حق افراد تحت تکفل خود را ضایع نکند و به ورثه خود زیان نرساند.