گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

نیت و وسوسه!

مرد وسوسه زده ای به یکی از مجتهدان شیعه، گفته بود: من در نیت کردن، گرفتار وسوسه هستم و نمی توانم به آسانی نیت کنم. آن مجتهد، پاسخ داده بود: بر تو نیت کردن واجب نیست. از این به بعد، نمازهایت را بدون نیت بخوان! پس از چندی آن مرد، مراجعه می کند و می گوید: من هر چه می کوشم تا نیت نکنم، نمی شود. نیت ضرورتا هنگام عمل، وجود دارد. در صورتی که صاحب جواهر می فرماید: مسأله نیت در اوج آسانی است، زیرا کار خردمند مختار، هنگامی که فراموشی بر او حاکم نباشد، از روی اراده و قصد، شکل می گیرد. به این جهت یکی از دانشمندان گفته است: اگر خداوند متعال ما را مکلف کرده بود که کارها را بدون نیت انجام دهیم، آن کارها ناشدنی بود و فرمان دادن به غیر ممکن می نمود(2497).

ذکر هنگام وسوسه

علی بن مهزیار گفت: مردی به امام باقر (علیه السلام) نامه ای نگاشت و در آن نامه، از وسوسه هایی که بر خاطرش می گذشت گلایه کرد. امام (علیه السلام)، در قسمتی از پاسخشان فرمودند: خداوند والا و برین، اگر بخواهد تو را پایدار می سازد و راهی برای شیطان به سوی تو باز نمی کند. عده ای از مردم، پیش پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) از وسوسه هایی که برایشان رخ می داد، شکایت کردند و گفتند: اگر در کام طوفان بیفتند یا تکه تکه شوند، محبوب تر از این می دانند که آن وسوسه ها را با زبان، باز گویند. پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: سوگند به آن که جانم در دست اوست، این احساس و هراس نشان ایمان خالص است. هرگاه چنین وسوسه هایی را یافتید، بگویید: آمنا بالله و رسوله و لا حول و لا قوه الا بالله(2498).

اشعار