گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

وسوسه در وضو

وسوسه در وضو، چهره های گوناگونی دارد. برخی شستن طبیعی صورت را تبدیل به یک ماساژ دادن مسخره آمیز می کنند و در پی این کار، زمان را سپری می سازند و گاهی آن قدر آب می ریزند که ثواب وضو با گناه بزرگ اسراف، با هم می آمیزد. بسیاری از دانشمندان تشیع با یک استکان آب وضو می گرفته اند. بی تردید، شستن سه عضو از بدن، بسیار سریع و آسان انجام می پذیری و این همه دشوار سازی ها پدیده شیطان است.(2496)

نیت و وسوسه!

مرد وسوسه زده ای به یکی از مجتهدان شیعه، گفته بود: من در نیت کردن، گرفتار وسوسه هستم و نمی توانم به آسانی نیت کنم. آن مجتهد، پاسخ داده بود: بر تو نیت کردن واجب نیست. از این به بعد، نمازهایت را بدون نیت بخوان! پس از چندی آن مرد، مراجعه می کند و می گوید: من هر چه می کوشم تا نیت نکنم، نمی شود. نیت ضرورتا هنگام عمل، وجود دارد. در صورتی که صاحب جواهر می فرماید: مسأله نیت در اوج آسانی است، زیرا کار خردمند مختار، هنگامی که فراموشی بر او حاکم نباشد، از روی اراده و قصد، شکل می گیرد. به این جهت یکی از دانشمندان گفته است: اگر خداوند متعال ما را مکلف کرده بود که کارها را بدون نیت انجام دهیم، آن کارها ناشدنی بود و فرمان دادن به غیر ممکن می نمود(2497).

ذکر هنگام وسوسه

علی بن مهزیار گفت: مردی به امام باقر (علیه السلام) نامه ای نگاشت و در آن نامه، از وسوسه هایی که بر خاطرش می گذشت گلایه کرد. امام (علیه السلام)، در قسمتی از پاسخشان فرمودند: خداوند والا و برین، اگر بخواهد تو را پایدار می سازد و راهی برای شیطان به سوی تو باز نمی کند. عده ای از مردم، پیش پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) از وسوسه هایی که برایشان رخ می داد، شکایت کردند و گفتند: اگر در کام طوفان بیفتند یا تکه تکه شوند، محبوب تر از این می دانند که آن وسوسه ها را با زبان، باز گویند. پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: سوگند به آن که جانم در دست اوست، این احساس و هراس نشان ایمان خالص است. هرگاه چنین وسوسه هایی را یافتید، بگویید: آمنا بالله و رسوله و لا حول و لا قوه الا بالله(2498).