گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

بار گناه

گران تر ز هر چیز بار گناه کزو جان دژم گردد و دل سیاه

نکات

گناه انسان را از اوج اعتلای انسانی ساقط می کند. گناهان هر کدام، ضربه ای به روح انسان وارد می آورد. صفای انسانی، معنویت، التذاذ روحی، شفافیت روح انسان را گناهان از بین می برند. روح را کدر می کنند. آن جنبه معنویتی که در انسان هست که مایه تمایز انسان با بقیه موجوداتی است را از بین می برند. گناه این جوری است. گناهان در زندگی برای انسان مشکلات می آورد. بسیاری از میدانهای تحرک بشری وجود دارد که انسان در آن ناکام می شود و این امر به خاطر گناهانی است که از او سر زده است. اینها البته همه توجیه علمی و فلسفی هم دارد. صرف تعبد یا بیان الفاظ نیست.(2332)
برای رسیدن به درجات کمال و یقین، قطعا تنها ورع از محرمات کفایت نمی کند، نه تنها ورع از سبعه موبقه از کبایر مانند شرک و قتل نفس و... بلکه ورع از چهل محرم که در کتاب عیون اخبار الرضا (علیه السلام) ذکر شده است(2333) نیز کفایت نمی کند، بلکه یک نگاه تند که سبب ایذای یک مؤمن و یا هتک حرمت او شود، حرام است. هم چنین یک تبسم به اهل معصیت که موجب تشویق او بر گناه باشد، حرام است. بنابراین، کسی که می خواهد به درجات کمال و یقین نایل گردد، باید از هرگونه گناه پرهیز نماید.(2334)
نزدیک شدن به گناه همان، و افتادن در دامن گناه همان.
کسی که خود را در محضر خدا بداند، از گناه پرهیز می کند.
خداوند بر همه چیز و در همه حال آگاه است، پس از گناه در برابر او حیا کنیم.
گناه، کارهای نیک را نابود می کند.
خطرناک تر از انجام گناه، غفلت از گناه و بی توجهی به زشتی آن است. متقین اگر هم گناه کنند، بلافاصله استفار می نمایند.
گناه، ظلم به خویشتن است.
یک گناه می تواند نسلی را در هبوط نگه دارد.
پیامد گناه هر کس گریبان گیر خود اوست.
نه تنها انجام گناه حرام است، بلکه شرکت در جلسه گناه و شاهد بودن بر گناه نیز ممنوع است.
جرم و گناه، زمینه هدایت را در انسان محو می کند.
محیط، انسان را به گناه مجبور نمی کند زیرا در زمان شیوع فحشا نیز گروهی پاک زندگی می کنند.
گناه، کیفر دنیوی و اخروی دارد.

کار و کسب (لقمه حلال)