گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

عدم وفای به عهد، مخالفت با خدا

عن هشام بن سالم قال سمعت أبا عبد الله (علیه السلام) یقول عدة المؤمن أخاه نذر لا کفارة له فمن أخلف فبخلف الله بدأ و لمقته تعرض و ذلک قوله یا أیهاالذین آمنوا لم تقولون ما لا تفعلون کبر مقتاً عند الله أن تقولوا ما لا تفعلون؛(2091) راوی می گوید از امام صادق (علیه السلام) شنیدم که می فرماید: وعده دادن مؤمن به برادرش نذری است که کفاره ندارد. پس هر کدام این وعده را انجام ندهد، مخالفت با خدا را شروع کرده است و به خشم او دچار شده است. چنانچه خداوند متعال می فرماید: ای کسانی که ایمان آورده اید چرا چیزی می گویید که آن را انجام نمی دهید؛ نزد خداوند سخت ناخوشایند است که سخنی بگویید و به آن عمل نکنید. (صف: 2 و 3).

وفای به عهد با بچه

پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم): و اذا وعدتموهم شیئاً ففوالهم فانهم لایرون الا أنکم ترزقونهم؛(2092) هنگامی که به کودکان قولی می دهید، به آن عمل کنید؛ زیرا آنان می پندارند شما روزیشان می دهید.

بزرگواری واقعی

الکرم بذل الجود و انجاز الموعود؛(2093) علی (علیه السلام) فرمود: بزرگواری بخشش کردن و به جا آوردن پیمان هاست.