گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

دستور به شکرگزاری

امام سجاد (علیه السلام): أما حق ذی المعروف علیک فأن تشکره و تذکر معروفه و تکسبه المقالة الحسنة و تخلص له الدعاء فیما بینک و بین الله؛(1927) حق کسی که بر تو نیکی می کند، این است که او را سپاس بگویی و نیکی اش را به زبان آوری و از وی به خوبی یاد کنی و میان خود و خداوند برایش خالصانه دعا کنی.

سعادت اهل شکر

قال الامام الهادی (علیه السلام): الشاکر أسعد بالشکر منه بالنعمة التی أوجبت الشکر، لأن النعم متاع و الشکر نعم و عقبی؛(1928) شکرگزار (نعمتهای خداوند) سعادتمندیش به سبب این شکرگزاری بیشتر است تا به نعمتی که موجب شکر گزاری وی شده است، زیرا نعمتها تنها کالای دنیوی است، در حالی که شکر گزاری و خود نعمت دنیا و آخرت است.

از نشانه های مؤمن

قال الامام الصادق (علیه السلام): ینبغی للمؤمن أن یکون فیه ثمانی خصال: وقوراً عند الهزاهز، صبوراً عند البلاء، شکوراً عند الرخاء، قانعا بما رزقه الله لا یظلم الاعداء، و لا یتحامل للأصدقاء، بدنه منه فی تعب، والناس منه فی راحة؛(1929) برای مؤمن سزاوار است که دارای هشت خصلت باشد: در برابر حوادث با وقار، به هنگام گرفتاری شکیبا، به گاه فراوانی نعمت شکرگزار، و به آنچه خداوند به وی روزی کرده قانع باشد، بر دشمنان ستم روا ندارد، و بار (مسئولیت) خود را بر دوش دوستان نیفکند، تن وی از کاری که از آن می کشد در رنج، ولی مردم از او در آسایش اند.