گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

شکر و افزونی نعمت

عن أبی عبدالله (علیه السلام) قال ما أنعم الله علی عبد من نعمة فعرفها بقلبه و حمد الله ظاهراً بلسانه فتم کلامه حتی یؤمر له بالمزید؛(1922) امام صادق (علیه السلام) فرمود: وقتی خداوند به بنده نعمتی بدهد و او در دل آن را فهمیده، آشکارا به زبان سپاس بگوید، تا سخنش تمام نشده به افزایش آن فرمان داده می شود.

تورات و توصیه به شکر

عن أبی عبدالله (علیه السلام) قال مکتوب فی التوراة اشکر من أنعم علیک و أنعم علی من شکرک فانه لا زوال للنعماء اذا شکرت و لا بقاء لها اذا کفرت الشکر زیادة فی النعم و أمان من الغیر؛(1923) امام صادق (علیه السلام) فرمودند در تورات نوشته است: به کسی که تو را نعمت داده، سپاس بگو و به کسی که تو را سپاس می گوید، نعمت بده؛ زیرا اگر سپاس بگویی نعمت تمام شدنی نیست و اگر ناسپاسی کنی ماندنی نیست. شکر، افزونی نعمتها و ایمنی از پیشامدهاست.

شکر از مکارم اخلاق

عن أبی عبدالله (علیه السلام) قال ان الله عزوجل خص رسله بمکارم الأخلاق فامتحنوا أنفسکم فان کانت فیکم فاحمدوا الله و اعلموا أن ذلک من خیر و ان لا تکن فیکم فاسألوا الله و ارغبوا الیه فیها قال فذکرها عشرة الیقین و القناعة و الصبر و الشکر و الحلم و حسن الخلق و السخاء و الغیرة و الشجاعة و المروءة قال و روی بعضهم بعد هذه الخصال العشرة و زاد فیها الصدق و أداء الأمانة؛(1924) امام صادق (علیه السلام) فرمودند: همانا خدای عزوجل فرستادگانش را به بزرگواریهای اخلاقی مخصوص نمود. شما خودتان را بیازمایید، اگر از آن بزرگواریها داشتید، خدا را سپاس گفته، بدانید که آن خیر شماست و اگر چیزی در شما نبود، از خداوند درخواست کرده و در پی آن بروید. آنگاه ده چیز را ذکر کرد: یقین، قناعت، صبر، شکر، حلم، حسن خلق، سخاوت، غیرت، شجاعت و مردانگی. راوی گفته است که بعضی هم راستگویی و امانت را به این ده مورد افزوده اند.