گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

مقام شکرگزار

قال أبو عبدالله (علیه السلام) قال الله عز و جل عبدی المؤمن لا أصرفه فی شی ء الا جعلته خیراًله فلیرض بقضائی و لیصبر علی بلائی و لیشکر نعمائی أکتبه یا محمد من الصدیقین عندی؛(1921) امام صادق (علیه السلام) فرمودند: خداوند عزوجل فرموده است: بنده مؤمنم را درباره کاری نمی گردانم جز اینکه آن را برایش خیر قرار دهم. پس باید به قضایم خرسند، به بلایم صبور و به نعمت هایم شکرگزار باشد تا ای محمد! او را از صدیقین درگاهم بنویسم.

شکر و افزونی نعمت

عن أبی عبدالله (علیه السلام) قال ما أنعم الله علی عبد من نعمة فعرفها بقلبه و حمد الله ظاهراً بلسانه فتم کلامه حتی یؤمر له بالمزید؛(1922) امام صادق (علیه السلام) فرمود: وقتی خداوند به بنده نعمتی بدهد و او در دل آن را فهمیده، آشکارا به زبان سپاس بگوید، تا سخنش تمام نشده به افزایش آن فرمان داده می شود.

تورات و توصیه به شکر

عن أبی عبدالله (علیه السلام) قال مکتوب فی التوراة اشکر من أنعم علیک و أنعم علی من شکرک فانه لا زوال للنعماء اذا شکرت و لا بقاء لها اذا کفرت الشکر زیادة فی النعم و أمان من الغیر؛(1923) امام صادق (علیه السلام) فرمودند در تورات نوشته است: به کسی که تو را نعمت داده، سپاس بگو و به کسی که تو را سپاس می گوید، نعمت بده؛ زیرا اگر سپاس بگویی نعمت تمام شدنی نیست و اگر ناسپاسی کنی ماندنی نیست. شکر، افزونی نعمتها و ایمنی از پیشامدهاست.