گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

شکر و افزونی نعمت

عن أبی عبدالله (علیه السلام) قال من أعطی ثلاثاً لم یمنع ثلاثاً من أعطی الدعاء أعطی الاجابة و من أعطی الشکر أعطی الزیادة و من أعطی التوکل أعطی الکفایه ثم قال أتلوت کتاب الله عزوجل و من یتوکل علی الله فهو حسبه و قال لئن شکرتم لأزیدنکم و قال ادعونی أستجب لکم؛(1920) امام صادق (علیه السلام) فرمودند: به هر کس سه چیز داده شد، از سه چیزش باز نداشتند: کسی که به او دعا داده شده، اجابت داده شده است، و کسی که به او شکر داده شده، افزونی هم داده شده است و کسی که به او توکل داده شده، کفایت هم داده شد است. سپس فرمودند: آیا کتاب خدای عزوجل را خوانده ای که (و هر کس به خدا توکل کند، خدا او را بس است. طلاق: 3) و (اگر سپاس بگویید، برایتان می افزاییم. ابراهیم: 7) و مرا بخوانید تا پاسختان بدهم. مؤمن: 40

مقام شکرگزار

قال أبو عبدالله (علیه السلام) قال الله عز و جل عبدی المؤمن لا أصرفه فی شی ء الا جعلته خیراًله فلیرض بقضائی و لیصبر علی بلائی و لیشکر نعمائی أکتبه یا محمد من الصدیقین عندی؛(1921) امام صادق (علیه السلام) فرمودند: خداوند عزوجل فرموده است: بنده مؤمنم را درباره کاری نمی گردانم جز اینکه آن را برایش خیر قرار دهم. پس باید به قضایم خرسند، به بلایم صبور و به نعمت هایم شکرگزار باشد تا ای محمد! او را از صدیقین درگاهم بنویسم.

شکر و افزونی نعمت

عن أبی عبدالله (علیه السلام) قال ما أنعم الله علی عبد من نعمة فعرفها بقلبه و حمد الله ظاهراً بلسانه فتم کلامه حتی یؤمر له بالمزید؛(1922) امام صادق (علیه السلام) فرمود: وقتی خداوند به بنده نعمتی بدهد و او در دل آن را فهمیده، آشکارا به زبان سپاس بگوید، تا سخنش تمام نشده به افزایش آن فرمان داده می شود.